احضار برادران مردانی برای تحمل حبس، آزار و زندان به جرم ایمان مسیحی
در شرایطی کنونی ایران، حکومت جمهوری اسلامی از آزار مسیحیان دست نکشیده و دو برادر مردانی را برای تحمل حبس به جرم ایمانشان، احضار کرده است.
طبق آخرین اطلاعات از جریان رسیدگی قضایی به پرونده دو شهروند مسیحی، «منصور و محمود مردانی» که در آبانماه ۱۴۰۳ به اتهام «فعالیت آموزشی و تبلیغی انحرافی مغایر با شرع مقدس اسلام» محکوم شده بودند، برای تحمل حبس به زندان اصفهان معرفی و روانه زندان شدند.
در این حکم، هر یک به چهار سال حبس تعزیری، پرداخت ۱۵۰ میلیون تومان جزای نقدی، محرومیت از حقوق اجتماعی به مدت پنج سال و اقامت اجباری در شهری دیگر محکوم شدهاند. قاضی پرونده علاوه بر اینها، اقامت آنها در استان اصفهان را ممنوع کرده است.
این حکم با استناد به ماده ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی صادر شده است. آنها ابتدا به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» متهم شده بودند، اما سپس این اتهام رد شد و دادگاه به بررسی اتهامات «تبلیغی مغایر با شرع» پرداخت.
این دو شهروند، همراه با حدود ده نفر دیگر، زمانی که در جشن کریسمس در یک کلیسای خانگی در فولادشهر اصفهان گرد هم آمده بودند بازداشت شدند، اما تنها منصور و محمود بازداشت و سپس محکوم شدند.
در جریان برخوردهای امنیتی، کتابهای مقدس مسیحیان از منازل آنان ضبط شده و بهعنوان «مستند اتهامی» علیه آنها استفاده شدهاند، از جمله اتهاماتی که در بسیاری از پروندههای مشابه بازداشت مسیحیان نیز تکرار شده است.
بر اساس گزارشهای بینالمللی و سازمانهای حقوق بشر، موارد مشابه برای شهروندان مسیحی در ایران در حال افزایش است و وضعیت این اقلیت مذهبی در سالهای اخیر وخیمتر شده است. دادگاههای ایران حکم حبس طولانیمدت و قطع حقوق اجتماعی برای مسیحیان را بابت مشارکت در جلسات دعا و کلیسای خانگی، آموزش یا توزیع کتابهای مقدس صادر کردهاند، حتی بدون مستندات قابلاعتماد و غالبا به اتهامات مبهم «تبلیغ مخالف قانون اسلامی.»
در موارد متعدد، دادگاههای تجدیدنظر حکم زندان را علیه مسیحیان تایید کردهاند و در برخی موارد احکام سنگینی مانند بیش از هشت سال زندان برای فعالیتهای مذهبی صادر شده است.
گزارشها نشان میدهد که دادگاهها حتی اعتراضات آنلاین، آموزشهای مذهبی در فضای مجازی و شرکت در جلسات کلیسای خانگی را بهعنوان «تبلیغ علیه قانون اسلامی» تعبیر میکنند و علیه متهمان حکم میدهند.
گروههای حقوق بشری برجسته نیز افزایش ششبرابری احکام زندان برای مسیحیان در سالهای اخیر را تایید کردهاند؛ در یک گزارش، بیش از ۹۶ مسیحی به ۲۶۳ سال زندان جمعی محکوم شدند که نسبت به سال قبل به طورقابل ملاحظهای افزایش یافته است.
در همین حال، بارها گزارش شده که مسیحیان ایرانی در پی بازداشت یا پس از گذراندن دوره حبس، دوباره بازداشت شدهاند یا تحت فشار برای سکوت و ترک کشور قرار گرفتهاند.
علاوه بر این، گزارشهای خبری حقوق بشری و تحلیلهای مستقل منتقدان نیز حاکی از این است که آزادی عبادی و مراجعه به مراسمهای مذهبی، بهویژه برای گروههایی که دین خود را از اسلام به مسیحیت تغییر دادهاند، عملا وجود ندارد و هرگونه فعالیت خانگی یا اجتماعی مرتبط با ایمان مسیحی، بهکرات هدف پیگرد قرار میگیرد.
پرونده منصور و محمود مردانی نمادی از نقض سیستماتیک آزادی عقیده و آیین در ایران است؛ حکومتی که اعمال ایمان و شرکت در مراسمهای مسیحی را جرم میداند و برای آن مجازاتهای سنگین وضع میکند. این موضوع نه تنها محدود به این دو شهروند نیست، بلکه بخشی از روندی گستردهتر در ایران است که در آن مسیحیان و دیگر اقلیتهای مذهبی در برابر دستگاه قضایی و امنیتی با اتهامات مبهم و تبعیضآمیز مواجه میشوند.
