وارتان آوانسیان: فشار بر مسیحیان ایران از نخستین سالهای جمهوری اسلامی آغاز شد و هنوز ادامه دارد

کشیش وارتان آوانسیان از رهبران کلیسای فارسیزبان ایران، با اشاره به گزارشهای سازمان ملل درباره نقض حقوق شهروندان در ایران گفت: «فشار بر مسیحیان در جمهوری اسلامی پدیدهای تازه نیست و از همان سالهای نخست پس از انقلاب آغاز شده است.» فشاری که به گفته او از بستن کتابفروشیها و عبادتگاهها شروع شد و با بازداشت، بازجویی و تهدید مسیحیان ادامه پیدا کرد.
آوانسیان با اشاره به تجربه چند دهه فعالیت خود در کلیساهای فارسیزبان گفت آنچه برای مسیحیان ایران اتفاق افتاده، تنها به محدودیتهای اداری یا تعطیلی چند مرکز مذهبی خلاصه نمیشود، بلکه در مواردی به برخورد امنیتی با رهبران و اعضای کلیساها نیز کشیده شده است. او تاکید کرد که مسیحیان در ایران همچنان به دلیل ایمان و باور مسیحی خود بازداشت و زندانی میشوند.
او در ادامه گفت یکی از مشکلات اصلی این است که بسیاری از افرادی که تحت فشار قرار میگیرند، امکان رساندن صدای خود به خارج از ایران را ندارند و به همین دلیل جامعه جهانی همیشه تصویری کامل از آنچه بر مسیحیان داخل کشور میگذرد دریافت نمیکند. به گفته آوانسیان، با وجود فعالیت سازمانها و نهادهای مدافع حقوق مسیحیان، هنوز «کار زیادی» برای رساندن صدای این افراد به جهان باقی مانده است.
این اظهارات با سابقه مواضع خود آوانسیان نیز پیوند دارد. او پیشتر در ارتباط با پرونده مصادره اموال کلیسای جماعت ربانی در ایران گفته بود رهبران کلیسا در جریان دادگاه حضور نداشتند و از وکیل نیز برخوردار نبودند. آوانسیان در همان زمان گفت: «به مسیحیان هشدار داده شده بود که علنیکردن این پرونده میتواند هزینه سنگینی برای آنان داشته باشد.» او همچنین از اتهام ارتباط با سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، یعنی CIA، علیه خود و کلیسا سخن گفته بود.
آوانسیان در روایت زندگی خود نیز سالها فعالیت در کلیساهای فارسیزبان ایران را شرح داده است. بر اساس این روایت، او در سال ۱۹۷۹ در کلیسای جماعت ربانی اصفهان به مسیحیت پروتستان گروید، مدتی در کتابفروشی کلیسا فعالیت کرد و بعدها وارد خدمت شبانی شد. او در ادامه در کلیسای جماعت ربانی ساری و سپس کلیسای مرکزی تهران خدمت کرد و در دهههای بعد نیز از نزدیک شاهد تحولات و فشارهای واردشده بر کلیساهای فارسیزبان بود.
او همچنین در روایت خود به دورهای اشاره کرده که کلیساهای فارسیزبان در نخستین سالهای پس از انقلاب همچنان امکان فروش کتابهای مسیحی و فعالیت علنی داشتند، اما به گفته او این شرایط بهتدریج تغییر کرد. همین تجربه شخصی، بخش مهمی از سخنان امروز او درباره آغاز فشارها بر مسیحیان را تشکیل میدهد.
آوانسیان در گفتوگوی اخیر خود در نهایت بر این نکته تاکید کرد که مسئله مسیحیان ایران همچنان حل نشده است. از نگاه او، با وجود اینکه در خارج از ایران نهادهای مختلفی درباره آزادی مذهبی و حقوق مسیحیان فعالیت میکنند، فاصله زیادی میان گزارش وضعیت و رساندن صدای واقعی کسانی که در داخل ایران تحت فشار قرار دارند وجود دارد.
سخنان این کشیش در حالی مطرح میشود که گزارشهای حقوق بشری و دولتهای غربی نیز در سالهای اخیر از ادامه بازداشت مسیحیان تبدیلشده، فشار بر کلیساهای خانگی و استفاده از اتهامهای امنیتی علیه برخی فعالان مسیحی در ایران خبر دادهاند. در نتیجه، روایت آوانسیان علاوه بر بازخوانی تجربه شخصی او از سالهای نخست جمهوری اسلامی، به مسئلهای اشاره دارد که به گفته نهادهای حقوق بشری همچنان در ایران ادامه دارد: محدودیت آزادی مذهبی و برخورد امنیتی با بخشی از جامعه مسیحیان، بهویژه مسیحیان تبدیلشده و فعالان کلیساهای فارسیزبان.




