پیام شاهزاده رضا پهلوی به جهان: «ایران در آستانه دگرگونی عمیق قرار دارد»

شاهزاده رضا پهلوی ضمن ارسال پیامی جهانی درباره دگرگونی عمیق در ایران، فراخوانی برای مسئولیت، رهبری و همراهی جهانی اعلام کرد.
شاهزاده رضا پهلوی در میانهی موج تازه اعتراضات سراسری، با انتشار یادداشتی در واشینگتنپست، تصویری روشن از لحظهای تاریخی ترسیم میکند که به گفته او، میتواند سرنوشت ایران را برای دههها رقم بزند. او مینویسد ایران امروز نه صرفا درگیر ناآرامیهای مقطعی، بلکه در آستانه یک دگرگونی عمیق قرار دارد؛ دگرگونیای که بهای آن را مردم با جان، آزادی و آیندهی خود میپردازند.
به باور شاهزاده پهلوی، آنچه اکنون در خیابانهای ایران جریان دارد، تلاشی آگاهانه برای پس گرفتن آینده است. او تاکید میکند که ایرانیان با علم به خطر به میدان آمدهاند و همین شجاعت، بیش از هر زمان دیگری به شفافیت، آمادگی و رهبری مسئولانه نیاز دارد؛ نهتنها در داخل کشور، بلکه در سطح بینالمللی و در میان تصمیمگیران جهانی.
در بخشی از این یادداشت، شاهزاده رضا پهلوی از موضعگیری دونالد ترامپ در حمایت از معترضان ایرانی استقبال کرده و مینویسد: «پیام او که آمریکا در کنار کسانی میایستد که آزادی میخواهند، نه در کنار حکومتی که وحشت و بیثباتی صادر میکند، در داخل ایران بازتاب گسترده داشته است.»
این جمله نشان میدهد که حمایتهای نمادین و سیاسی قدرتهای جهانی، برخلاف تصور برخی تحلیلگران، برای جامعهی معترض ایران بیاهمیت نیست و میتواند در روحیه و معادلات سیاسی داخل کشور اثرگذار باشد، بهویژه زمانی که پیام، بهروشنی میان مردم و حکومت تفکیک قائل میشود.
شاهزاده پهلوی در ادامه، به شعارهایی اشاره میکند که در آن نام او در کنار مفاهیمی چون آزادی و وحدت ملی شنیده میشود. اما برداشت او از این صداها، نه جاهطلبانه، بلکه مسئولانه است. وی درباره این شعارها گفت: «معترضان نام مرا در کنار شعارهای آزادی و وحدت ملی فریاد میزنند. من این را دعوتی برای ادعای قدرت تفسیر نمیکنم، آن را مسئولیتی عمیق بر دوش خود میدانم.»
او این پدیده را نشانهی یک درک جمعی میداند؛ درکی که بر اساس آن، جامعه ایران در این گذار تاریخی به چهرهای متحدکننده نیاز دارد. شاهزاده همچنین در اینباره افزود: «این بازتابِ این درک است که ملت ما به چهرهای متحدکننده نیاز دارد تا به هدایت گذار از استبداد به آیندهای دموکراتیک کمک کند؛ آیندهای که مردم خود آن را انتخاب میکنند.»
تاکید وی بر «انتخاب مردم»، تلاشی آگاهانه برای فاصلهگذاری با هرگونه الگوی اقتدارگرایانه، حتی در لباس اپوزیسیون، تلقی میشود.
شاهزاده رضا پهلوی یادداشت خود را با فراخوانی صریح به جامعه جهانی به پایان میبرد؛ فراخوانی که مرز میان همدلی لفظی و مسئولیت عملی را مشخص میکند: «تولد ایران جدید را فقط تماشا نکنید، با ما کار کنید تا این گذار مسالمتآمیز، باثبات و درخور فداکاریهایی باشد که مردم انجام میدهند.»
این جمله، عصارهی پیام اوست: «ایرانِ فردا، اگرچه به دست مردم ایران ساخته میشود، اما بیتفاوتی یا خطاهای محاسباتی جهان، میتواند هزینههای این گذار را سنگینتر کند.»
یادداشت شاهزاده رضا پهلوی در واشینگتنپست را میتوان تلاشی دانست برای قرار دادن اعتراضات ایران در چارچوبی روشنتر برای افکار عمومی و سیاستگذاران جهانی؛ چارچوبی که در آن، قیام مردم نه آشوب، بلکه پروژهای ملی برای عبور از استبداد معرفی میشود. تاکید او بر رهبری مسئولانه، وحدت ملی و گذار مسالمتآمیز، نشان میدهد که بحث امروز ایران فقط سقوط یا بقا نیست، بلکه چگونگی ساختن فردای پس از جمهوری اسلامی است.




