ایران در آستانه انفجار تاریخی، دانشگاهها شعلهور و خیابانها زیر سایه سرکوب
شاهزاده رضا پهلوی به مردم ایران، کشوری که در آستانه انفجار تاریخیست، دانشگاهها شعلهور شدهاند و خیابانها همچنان زیر سایه سرکوب نفس میکشند، پیامی امیدبخش فرستاد.
از دیماه ۱۴۰۴ که موج تازه اعتراضات سراسری با جرقهای خونین آغاز شد، ایران وارد مرحلهای تازه از تقابل میان جامعه و حاکمیت شده است؛ مرحلهای که با سرکوب گسترده، بازداشتهای وسیع، صدور احکام سنگین و افزایش اجرای اعدامها همراه بوده و همزمان با تداوم اعتراضات در دانشگاهها و برخی شهرها، به نقطهای حساس رسیده است.
گزارشهای نهادهای حقوق بشری از کشتهشدن هزاران شهروند، بازداشت هزاران نفر و صدور احکام اعدام برای شماری از معترضان حکایت دارد. استفاده از عناوینی چون «محاربه» و «افساد فیالارض» علیه بازداشتشدگان، نگرانیها درباره روند دادرسی عادلانه را تشدید کرده است. در دو ماه گذشته، خانوادههای بسیاری از وضعیت عزیزان خود بیخبر ماندهاند و برخی تنها پس از تماسهای کوتاه تلفنی از سرنوشت تلخ آنان مطلع شدهاند.
در این میان، دانشگاهها بار دیگر به کانون اعتراض بدل شدهاند. با بازگشایی مراکز آموزش عالی، دانشجویان در تهران، شیراز، اصفهان و چند شهر دیگر تجمعهایی اعتراضی برگزار کردهاند. شعارها صریحتر از گذشته و نمادها آشکارتر شدهاند؛ از سر دادن شعارهای ضدحکومتی تا در دست داشتن پرچمهای تاریخی. فضای دانشگاهها یادآور این واقعیت است که جنبش اعتراضی، با وجود فشارهای امنیتی، خاموش نشده است.
در چنین فضایی، رضا پهلوی با انتشار پیامی خطاب به مردم، نیروهای نظامی و بهویژه دانشجویان، از «تحولی بزرگ و تاریخی» سخن گفته است. متن کامل این پیام امیدبخش، به شرح زیر است:
«هممیهنان گرامی،
ایران در آستانه تحولی بزرگ و تاریخی قرار دارد و عامل تعیینکننده آن، همچنان اراده و کنش آگاهانه مردم ایران است. این ما هستیم که باید در زمان مناسب نقش کلیدی خود را ایفا کنیم و نگذاریم سناریوهایی برخلاف خواست ملت بر کشور تحمیل شود.
در این مسیر، نقش نیروهای نظامی، انتظامی، امنیتی و بدنه دستگاههای دولتی تعیینکننده است. در انقلاب ملی شیروخورشید ایران، بسیاری از نیروهای شریف با سرپیچی از دستورات سرکوبگرانه در کنار مردم ایستادند. گزارشهای موثق نشان میدهد که بهویژه نیروهای پلیس و ارتش، از بهکارگیری سلاح علیه مردم خودداری کردند و رژیم برای کشتار، از نیروهای لباسشخصی، بسیج، سپاه و مزدوران غیرایرانی استفاده کرد.
افشای اسناد و تصاویر کشتار و هویت عاملان آن، تحویل پیکر جانباختگان، یاریرسانی به بازداشتشدگان، کمک به نجات کادر درمان و شکلگیری درمانگاههای زیرزمینی، از جمله اقداماتی بود که با همراهی نیروهای ریزشی در بدنه نهادهای حکومتی انجام شد. با این حال، روشن است که شمار و امکانات این نیروها در برابر دستگاه سرکوب رژیم محدود است و برای ایجاد توازن قوا، مداخله بشردوستانه بینالمللی ضروریست.
اکنون که احتمال چنین مداخلهای از همیشه بیشتر است، برای فرماندهان نظامی و انتظامی، بهویژه فرماندهان ارتش و دیگر مقاماتی که دستشان به خون ملت آغشته نیست، فرصتی محدود باقی مانده است تا حساب خود را از رژیم جنایتکار جدا کنند. انتخاب با شماست؛ با پیوستن به مردم، جان خود و خانوادهتان را حفظ کنید و در پیروزی ملت سهیم شوید؛ یا سرنوشت خود را به کشتی درهمشکسته جمهوری اسلامی گره بزنید و با خامنهای و رژیمش غرق شوید.
من در دوره تازه کارزار همکاری ملی، از شما دعوت میکنم هنگام پخش زنده از تلویزیون تازهتاسیس انقلاب ملی ایران «Iran National Revolution TV» کیوآرکد کارزار را اسکن کنید و با تیم ویژه من ارتباط بگیرید. پخش آزمایشی این شبکه به تازگی بر ماهواره یاهست آغاز شده است.
سرنوشت ایران در گرو تصمیمهای امروز ماست. با مسئولیتپذیری و شجاعت، میتوانیم تاریخی نو برای ملت ایران رقم بزنیم.»
وی همچنین خطاب به دانشجویان که در چند روز اخیر شعله اعتراضات را دوباره روشن کردند، گفت: «فرزندان دانشجویم، دختران و پسران شجاع ایران! شما بازگشایی دانشگاهها را به فریاد بلند ملت بدل کردید و پیوند استوار دانشگاه و ملت را به نمایش گذاشتید. شما نشان دادید که ایران زنده است و اراده ملت خاموششدنی نیست.
پدرم نزدیک به پنجاه سال پیش، پیشبینی کرده بود که نسلهای آینده درباره او و خدماتش چگونه داوری خواهند کرد. امروز، شما پاسخ تاریخ را دادید. روح او در آرامش است، چون میبیند فرزندان ایران بیدارند و با شجاعت و آگاهی، برای بازپسگیری ایران ایستادهاند.
متحد بمانید، ایستادگی کنید. اجازه ندهید تصویری عادی از میهن زخمی ما ساخته شود. تا وقتی مردم ما کشته میشوند، خواهران و برادران ما به اعدام محکوم میشوند و مادران و پدران، همسران و کودکان ما داغدارند؛ تا وقتی این شب تیره به پایان نرسد و ایران از چنگ این رژیم اشغالگر آزاد نشود، هیچ چیز عادی نیست و مبارزه ما ادامه خواهد داشت.
بدانید که آینده از آنِ شماست؛ از آنِ شما که خاموش نماندید، برخاستید و ایستادید. ما با هم ایران را پس میگیریم و دوباره آن را میسازیم.
پاینده ایران!
پیروز باد انقلاب شیروخورشید ملت ایران!»
پیام شاهزاده رضا پهلوی در حالی منتشر میشود که جامعه ایران با ترکیبی از خشم، سوگ و امید زندگی میکند؛ از یکسو سایه احکام اعدام و بازداشتهای گسترده و از سوی دیگر استمرار اعتراضات دانشجویی و اعتصابهای پراکنده صنفی.
آنچه امروز در ایران جریان دارد، صرفا یک بحران سیاسی نیست؛ بلکه جدالی بر سر آینده کشور است. دانشگاهها به عنوان وجدان بیدار جامعه، بار دیگر به میدان آمدهاند و نشان دادهاند که حافظه تاریخی ملت خاموش نمیشود. همزمان، فشارهای امنیتی و قضایی نیز تشدید شده است؛ گویی حاکمیت میکوشد پیش از آنکه تحول بزرگ و تاریخی به نقطه بازگشتناپذیر برسد، هر صدای معترضی را خاموش کند.
