ایران در سکوت دیجیتال و قطعی اینترنت ابزاری برای سرکوب و پنهانکاری
«نت بلاکس» نسبت به ادامه قطعی اینترنت در ایران هشدار داد. سکوتی که به ابزار سرکوب و پنهانکاری تبدیل شده تا جهان نتواند حقیقت را ببیند.
گزارشهای بینالمللی و دادههای رصدگران اینترنت نشان میدهد که قطع گسترده اینترنت در ایران، که بیش از سیوچند روز پیش آغاز شده، به یکی از طولانیترین و سنگینترین خاموشیهای دیجیتال در تاریخ این کشور بدل شده است. «نت بلاکس» سازمان ناظر بر اختلالات اینترنت در جهان، گزارش داده است که اتصال به اینترنت در ایران به حدود ۱ درصد از سطح عادی رسیده و میلیونها شهروند از دسترسی به اینترنت جهانی محروم هستند؛ وضعیتی که اکنون وارد بیش از ۷۲۰ ساعت شده و عملا کشور ایران از ارتباط با جهان خارج محروم شده است.
این خاموشی دیجیتال در بحبوحه تنشها و درگیریهای نظامی گسترده رخ داده، ولی حقیقت، تندتر از صرفا یک ابزار محدودیت ارتباطی است. قطع اینترنت به معنای قطع جریان اطلاعات، جلوگیری از گزارشات مستقل و پنهانسازی واقعیات در ایران است.
تحلیلها نشان میدهند که این قطعی نه تنها ارتباط با سایتها و شبکههای جهانی را مختل میکند، بلکه عملا راههای اطلاعرسانی مستقل از کنترل حکومتی را مسدود میکند، به نحوی که جهان خارج توان کافی برای رصد دقیق وقایع در ایران را ندارد.
از زمان آغاز خاموشی، دولت ایران شبکهها و امکانات ارتباطی را به شدت کنترل کرده و حتی تلاش میکند دسترسیهای جایگزین مانند ترمینالهای اینترنت ماهوارهای را نیز محدود و یا سرکوب نماید، اقدامی که به معنای تلاش برای بستن هر دریچه ارتباطی بین مردم داخل ایران و جهان خارج است.
گزارشهای مستقل همچنین حاکی از آن است که برخی از این ممنوعیتها تا حد زندان و مجازاتهای شدید نیز پیش رفتهاند، بهطوریکه استفاده از تجهیزات اینترنت ماهوارهای میتواند با خطرات سنگین همراه باشد.
ناظران حقوق دیجیتال و حامیان آزادی اطلاعات میگویند که چنین قطع گسترده و طولانیمدت اینترنت، نه تنها حقوق اساسی آزادی بیان و دسترسی به اطلاعات را نقض میکند، بلکه به حکومت اجازه میدهد تا جنایات خشونتآمیز، سرکوبهای گسترده و حتی کشتارها را در سایه سکوت رسانهای پنهان کند.
این وضعیت، بهویژه در شرایطی که اعتراضات داخلی و گزارشهای متعدد از برخوردهای خشونتآمیز منتشر میشود، بهوضوح نشان میدهد که قطع اینترنت ابزاری است برای خاموش کردن صدای مردم و مخفی نگهداشتن واقعیات از دید جهانیان.
بر اساس ارزیابیها، چنین رویکردی تنها محدود به انسداد سایتها نیست، بلکه شامل ساختارهایی است که دسترسی به شبکه جهانی را تنها به «فهرست سفید» سایتهای مورد تایید حکومت محدود میکند، در حالی که باقی مردم در محاصره کامل اطلاعاتی باقی میمانند.
در نهایت، انتقادها بر این است که جمهوری اسلامی ایران نه تنها ارتباطات دیجیتال را قطع و آزادی اطلاعات را سلب کرده، بلکه از آشکار شدن حقیقتها درباره آنچه در ایران رخ میدهد جلوگیری میکند. این امر موجب شده تا افکار عمومی جهانی، رسانهها و نهادهای بینالمللی نتوانند واقعیتهای میدانی را بهطور دقیق گزارش دهند و به جای آن، تنها گزارشهای ناقص یا حدسی منتشر شود، وضعیتی که میتواند به تداوم خشونتها و نقض حقوق بشر در ایران، بدون پاسخگویی کافی کمک کند.
