انتقادها از دوگانگی در برخورد با مسیحیان ایران، پس از برگزاری مراسم حکومتی در کلیسا

مراسم حکومتی در کلیسای تهران زیر ذرهبین قرار گرفت، در حالی که انتقادها از دوگانگی در برخورد با مسیحیان ایران و محدودیتهای گسترده علیه آنان همچنان ادامه دارد.
برگزاری مراسمی رسمی در کلیسای سرکیس مقدس برای چهلم «علی خامنهای»، موجی از واکنشها و انتقادها را در میان ناظران و فعالان مسیحی در روزهای اخیر برانگیخته است؛ رویدادی که بهگفته منتقدان، شکاف میان روایت رسمی حکومت و واقعیت زندگی مسیحیان در ایران را بیش از پیش آشکار میکند.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، این مراسم با حضور برخی مقامهای دولتی و نمایندگان اقلیتهای مذهبی برگزار شده و در آن، رهبران مذهبی به قرائت دعا و پیامهایی در ستایش رهبر جمهوری اسلامی پرداختهاند. با این حال، همزمان با انتشار تصاویر و جزئیات این مراسم، انتقادهایی درباره چرایی برگزاری چنین برنامهای در یک مکان مذهبی مسیحی شکل گرفته و انتقادها در شبکههای اجتماعی از این رویداد، هر روز روبه گسترش است.
منتقدان میگویند این اقدام، در تضاد آشکار با سابقه برخورد حکومت با مسیحیان، بهویژه تبدیل شدگان قرار دارد. در سالهای گذشته، گزارشهای متعددی از بازداشت، احضار و فشارهای امنیتی علیه مسیحیان در ایران منتشر شده است؛ موضوعی که بارها از سوی نهادهای مدافع آزادی مذهبی نیز مورد تاکید قرار گرفته است. در همین زمینه، برخی تحلیلگران معتقدند استفاده نمادین از کلیسا برای مراسم حکومتی، تلاشی برای نمایش «همزیستی دینی» است، در حالیکه واقعیت میدانی چیز دیگری را نشان میدهد.
در یکی از تحلیلهای مطرحشده در اینباره در روز اخیر آمده است: «برگزاری چنین مراسمی، در حالی که در سالیان گذشته گزارشهای متعددی از فشار، محدودیت و بازداشت شهروندان مسیحی در ایران منتشر شده است، تصویری متناقض از سیاستهای رسمی ارائه میدهد.»
این دوگانگی رفتاری، بهویژه در بستر تحولات اخیر ایران، برجستهتر شده است. پس از موجهای اعتراضی در سالهای گذشته، گزارشهای متعددی از سرکوب خشونتآمیز، بازداشت گسترده شهروندان و محدودیتهای شدید اجتماعی منتشر شده است؛ شرایطی که نهتنها فعالان مدنی، بلکه اقلیتهای مذهبی از جمله مسیحیان را نیز تحت تاثیر قرار داده است.
از سوی دیگر، برخی ناظران بر این باورند که برگزاری چنین مراسمی در کلیسا، میتواند فشار مضاعفی بر جامعه مسیحی سنتی ایران وارد کند؛ جامعهای که همواره تلاش کرده هویت دینی خود را از تنشهای سیاسی دور نگه دارد. بهگفته این گروه، پیوند دادن فضاهای عبادی مسیحی با برنامههای حکومتی، ممکن است جایگاه مستقل کلیسا را تضعیف کند.
در همین حال، واکنشها در شبکههای اجتماعی نیز نشاندهنده حساسیت بالای افکار عمومی نسبت به این موضوع است. بسیاری از کاربران این اقدام را نشانهای از «استاندارد دوگانه» دانسته و پرسیدهاند چگونه حکومتی که در موارد متعدد فعالیتهای مسیحی را محدود میکند، اکنون از کلیسا برای برگزاری مراسم رسمی خود بهره میبرد.
همچنین برخی دیگر از ناظران و کاربران شبکههای اجتماعی، معتقدند انتخاب کلیسا بهعنوان محل برگزاری این مراسم، بیش از آنکه نشانه احترام به تنوع دینی باشد، ناشی از ملاحظات امنیتی و نگرانی از واکنشهای اجتماعی بوده باشد؛ بهویژه در شرایطی که نارضایتی عمومی و اعتراضات در ایران افزایش یافته است. در عین حال، با توجه به فضای پرتنش منطقه و درگیریهای اخیر، این گمانه نیز مطرح شده: از آنجا که در برخی موارد محل تجمع چهرههای حکومتی هدف حملات اسرائیل یا ایالات متحده قرار گرفته، مسئولان برای کاهش ریسک و جلب توجه کمتر، ترجیح دادهاند چنین مراسمی را در کلیسا برگزار کنند؛ رویکردی که به باور منتقدان، بیش از آنکه نشانهای از همزیستی مسالمتآمیز باشد، نوعی بهرهبرداری ابزاری از یک مکان مذهبی تلقی میشود.
در مجموع، این رویداد بار دیگر مسئله آزادی مذهبی در ایران را به صدر توجهها آورده است؛ موضوعی که بهویژه برای جامعه مسیحیان فارسیزبان و تبدیل شدگان از اسلام، همچنان با چالشهای جدی همراه است و نیازمند توجه و حمایت مستمر جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری است.




