هشدار درباره توافقات غرب با ایران، خطر نادیده گرفتن حقوق بشر و افزایش موج پناهجویان
کشیش ایرانیتبار مقیم آلمان، نسبت به پیامدهای انسانی توافقات غرب با ایران هشدار داد و بر پیوند میان نادیده گرفتن حقوق بشر و افزایش موج جدید پناهجویان به اروپا تاکید کرد.
«محسن کورنرلسن» کشیش ایرانیتبار کلیسای باپتیست در شهر «اینگولشات» و مقیم آلمان، در نامهای سرگشاده به دولت فدرال این کشور، نسبت به پیامدهای انسانی و ژئوپولیتیکی هرگونه توافق احتمالی میان غرب و ایران هشدار داده و تاکید کرد که نادیده گرفتن حقوق بشر در این فرآیندها، میتواند به شکلگیری موج تازهای از پناهجویان به سمت اروپا منجر شود.
کشیش کورنرلسن در این نامه که خطاب به مقامات عالیرتبه دولت آلمان ارسال شده، نگرانیهای خود را درباره آینده جامعه ایرانی و پیامدهای تصمیمات دیپلماتیک بینالمللی بیان کرده است. او که خود تجربه مهاجرت بهعنوان پناهجو را پشت سر گذاشته، اکنون از جایگاه یک رهبر دینی در آلمان، با واقعیتهای زندگی پناهجویان بهصورت مستقیم در ارتباط است.
کورنرلسن در بخشهایی از نامه خود، به نگرانیهای گستردهای اشاره کرده که در میان ایرانیان، نسبت به روند مذاکرات و توافقات بینالمللی شکل گرفته است. او در این نامه نوشته است: «بسیاری از مردم در ایران نگرانند که مذاکرات دیپلماتیک به جای بهرمندی آنان از آزادی و کرامت، تنها به تثبیت سیستمی منجر شود که دههها آنها را تحت ستم قرار داده است. این امر، ضربهای عمیق به آخرین امیدهای آنان برای تغییر خواهد بود.»
از نگاه او، این نوع توافقات در صورت نادیده گرفتن مطالبات اجتماعی و حقوقی مردم، میتواند به تضعیف امید عمومی در داخل ایران منجر شود؛ امیدی که به باور او، یکی از آخرین عوامل بازدارنده در برابر موج گسترده مهاجرت است.
در بخش تحلیلی این نامه، کشیش ایرانیتبار به پیامدهای مستقیم ناامیدی اجتماعی بر روند مهاجرت اشاره کرده و هشدار داده است که سیاستهای بینالمللی در صورت بیتوجهی به وضعیت مردم، میتواند تبعات گستردهای برای اروپا داشته باشد.
او همچنین تاکید کرده است: «اگر مردم ایران احساس کنند سیاست بینالملل، تنها با دولتها مذاکره میکند و ملت را به فراموشی سپرده است، امیدشان به زندگی در آزادی را از دست خواهند داد و هنگامی که امید میمیرد، آمادگی برای فرار افزایش مییابد.»
بر اساس تحلیل مطرحشده در این نامه، مهاجرت ایرانیان نه صرفا یک انتخاب فردی، بلکه واکنشی به شرایط ساختاری، فقدان چشمانداز آینده و نگرانی از آینده فرزندانشان است. کورنرلسن هشدار داده که ادامه چنین روندی، میتواند فشار مضاعفی بر کشورهای اروپایی، بهویژه در حوزه سیاستهای مهاجرتی و اجتماعی وارد کند.
این کشیش ایرانیتبار در ادامه نامه خود، با تکیه بر دیدگاه مسیحی نسبت به عدالت و صلح، تاکید کرده است که هیچ صلح پایداری بدون رعایت کرامت انسانی امکانپذیر نیست. از نگاه او، صلحی که بر پایه نادیده گرفتن حقوق انسانها بنا شود، تنها یک ثبات ظاهری و موقت خواهد بود.
او همچنین تاکید کرده که تصمیمگیریهای سیاسی در قبال ایران، نباید صرفا بر اساس ملاحظات امنیتی یا دیپلماتیک انجام شود، بلکه باید عنصر اخلاق و مسئولیت انسانی در مرکز آن قرار گیرد.
کورنرلسن در بخش پایانی نامه خود، از دولت آلمان و سایر کشورهای اروپایی خواسته است تا در هرگونه تعامل سیاسی با ایران، میان ساختار قدرت و مردم تفکیک قائل شوند و صدای جامعه مدنی را نادیده نگیرند.
او تصریح کرده است: «مسئله فقط امنیت، ثبات و دیپلماسی نیست؛ مسئله انسانها هستند. این نامه نه فراخوانی به نفرت و خشونت، بلکه درخواستی برای مسئولیتپذیری و انسانیت است، تا آزادی مردم ایران به یک موضوع فرعی در سیاستِ قدرتها تبدیل نشود.»
این نامه در شرایطی منتشر شده که بحث درباره سیاستهای مهاجرتی اروپا و آینده روابط غرب با ایران، همچنان یکی از موضوعات حساس در محافل سیاسی و حقوق بشری است. تحلیل محتوای این نامه نشان میدهد که نویسنده تلاش دارد میان سه محور اصلی حقوق بشر، سیاست خارجی و مهاجرت، ارتباطی مستقیم ترسیم کند و نسبت به پیامدهای بیتوجهی به این ارتباط هشدار دهد.
از منظر تحلیلی، این موضعگیری، در ادامه رویکرد بخشی از رهبران دینی و مدنی در اروپا قرار میگیرد که تلاش میکنند سیاست خارجی را از زاویه انسانی و اخلاقی نیز مورد ارزیابی قرار دهند، نه صرفا از منظر منافع ژئوپولیتیکی.
