EU gevraagd vervolgde christenen te steunen
Op de bijeenkomst van Open Doors in Brussel werd de Europese Unie gevraagd vervolgde christenen te steunen.
Jaarlijks worden rapporten gepubliceerd door organisaties die christenen steunen, met betrekking tot de situatie van christenen in de hele wereld. Ter gelegenheid van de publicatie van het jaarlijkse rapport van de wereldwijde christelijke organisatie Open Doors (Openbare Deuren) over de situatie van vervolgde christenen, vond op 14 februari in het Europees Parlement een bijeenkomst plaats met vertegenwoordigers van de christelijke instelling “Open Doors”, de speciale gezant van de Europese Unie voor de bevordering en bescherming van godsdienstvrijheid, christelijke activisten uit Jemen en Soedan, en afgevaardigden van het Europees Parlement in Brussel.
De rapporten van dit jaar gingen over Soedan en Jemen, en christelijke activisten uit beide landen spraken over de vervolgingen van christenen in deze landen en hun weerstand. Op de huidige lijst van de organisatie Open Doors staat Jemen op de vijfde plaats, Soedan op de achtste plaats en Iran op de negende plaats onder de tien meest christenvijandige landen.
In de evaluatie van vorig jaar ging het rapport van Open Doors in het Europees Parlement over Iran, waarbij “Dabrina Bettemurz”, priester en christelijk activist, sprak.
Op de bijeenkomst van dit jaar was “Miriam Lexmann”, afgevaardigde van het Europees Parlement uit Slowakije, de eerste spreker. Zij benadrukte de verspreiding van christenvijandschap in de wereld en stelde dat Europa de vervolgde christenen duidelijker en sterker moet steunen.
“Anastasia Hartmann” en “Christian Nani”, vertegenwoordigers van Open Doors, waren ook aanwezig op de bijeenkomst en rapporteerden met statistieken en cijfers over de situatie van vervolgde christenen in de hele wereld. De christelijke organisatie Open Doors, die sinds de jaren vijftig vervolgde christenen steunt, publiceerde rapporten vorig jaar waaruit blijkt dat minstens 365 miljoen christenen vanwege hun geloof en overtuiging te maken hebben met zeer reële bedreigingen voor hun leven, ondernemingen en kerken, en dat minstens 4998 christenen in de hele wereld zijn gedood vanwege hun geloof en religieuze overtuiging.
De organisatie Open Doors publiceerde gisteren donderdag 15 februari een verklaring over de bijeenkomst met de titel “De Europese Unie uitdagen om vervolgde christenen in het Midden-Oosten, Noord-Afrika en daarbuiten te steunen”. In de verklaring staat: “De aanwezigen in het Europees Parlement, bestaande uit leden van het Europees Parlement en hun collega’s, Europese diplomaten en medewerkers van ngo’s gevestigd in Europa, hoorden verhalen van christelijke bekeerlingen in moslimanden. Deze mensen zijn zowel door hun eigen regeringen vervolgd als door hun eigen gemeenschap verstoten.”
Activisten en burgers uit Jemen en Soedan die zich tot het christendom hadden bekeerd, waren ook aanwezig op de bijeenkomst. Zij spraken over de vervolging van christenen, de uithouding van christenen in hun landen en het belang van de universele verantwoordelijkheid in democratische landen om “de stem van de stemmigen” te zijn. Zij benadrukten dat godsdienstvrijheid en gewetensgerustheid een recht van iedereen is, ook van niet-gelovigen, niet alleen christenen.
“François van Dael”, speciale gezant van de Europese Unie voor de bevordering en bescherming van godsdienstvrijheid, zei ook op deze bijeenkomst: “Een van mijn prioriteiten voor mijn missie is het openen van onderhandelingen met landen die bereid zijn tot dialoog.”
“Yasir Arik”, die in het verleden een radicale islamist was en joden en christenen haatte, en ook deelnam aan aanslagen gericht op de fysieke liquidatie van christenen, is nu bisschop van de Anglicaanse Kerk en was aanwezig op de jaarlijkse bijeenkomst. Tijdens de bijeenkomst verwees hij naar zijn verleden en zei: “Mijn oom, die een radicale islamist was, werd christen en zijn familie verstiet hem. Ook ik belandde in de gevangenis nadat ik christen was geworden, werd door mijn familie verstoten en voor mijn vader was ik een dood man, en er staat zelfs een leeg graf voor mij in ons dorp.” Hij sprak over de tijd dat hij in Soedan in de gevangenis terechtkwam en verwees naar het belang van gebed in zijn leven en voor zijn vervolgde kerk.
Een ander persoon uit Jemen genaamd “Hassan Al-Yemeni” was ook aanwezig op de bijeenkomst en verwees naar de actieve aanwezigheid van het christendom in Jemen voor de islam en zei: “Momenteel zijn veel Jemenieten christen geworden en zijn er alleen huiskerken en verborgen kerken in dat land.”
Naast de bovengenoemde personen was “Kamal Fahmi”, oprichter van een instelling voor de verdediging van godsdienstvrijheid en gewetensgerustheid uit Jemen, ook aanwezig in het Europees Parlement en verklaarde: “Wij verlangen alleen naar eenvoudige en fundamentele vrijheid, wat onder meer fundamentele mensenrechten omvat, namelijk vrijheid van gedachte, overtuiging en het recht op godsdienstvrijheid. Vrijheid om wel of geen religie en overtuiging te hebben voor alle burgers.”
Tijdens de vragen- en antwoordsessie van parlementsleden stelde de vertegenwoordiger van Artikel 18, verwijzend naar de publicatie van het jaarrapport vorig jaar door Open Doors, twee andere wereldwijde christelijke organisaties en Artikel 18, en het indienen van aanbevelingen bij de Verenigde Naties ter ondersteuning van vervolgde Iraanse christelijke vluchtelingen, een vraag of “er veranderingen zijn opgetreden in de manier waarop de Verenigde Naties dit aanpakt of niet”. Anastasia Hartmann antwoordde: “Het is momenteel moeilijk om de impact van de aanbevelingen die Open Doors en drie andere christelijke organisaties bij de Verenigde Naties hebben ingediend, te beoordelen; maar we zullen ons werk bij de Verenigde Naties voortzetten en zijn bereid om in het volgende rapport specifieke aanbevelingen van de Europese Unie in te dienen.”
Kamal Fahmi verklaarde na de opmerkingen van Anastasia Hartmann: “Soms worden mensen die voor de Verenigde Naties werken discriminatoir behandeld naar christelijke bekeerlingen, en dit moet veranderen.”
Terwijl hij het belang van steun aan personen die vanwege hun geloof gevangen zitten benadrukte, benadrukte hij ook het belang van het veranderen van wetten in landen die godsdienstvrijheid schenden en vervolgde met een citaat van Martin Luther King: “Het is waar dat men moraal niet in wet kan veranderen, maar het veranderen van wetten om gedrag in het gareel te houden en wreedaards mensen in toom te houden is essentieel. Wetten kunnen er niet voor zorgen dat iemand van mij houdt, maar kunnen verhinderen dat iemand mij doodt, en dat is voor mij belangrijk.”
