Verklaring van 150 personen: Doodvonnis Afkari en bevelsmoord november hadden één centrum

Een groep politieke activisten, maatschappelijke organisaties en mensenrechtenactivisten hebben in een verklaring gesteld dat het bevel voor de executie van Navid Afkari afkomstig was uit hetzelfde centrum dat het bevel had gegeven voor het schieten en doden van honderden demonstranten in november 2019, en geen ander doel had dan het volk angst aan te jagen.

150 politieke figuren, maatschappelijke activisten en mensenrechtenactivisten hebben donderdag 27 Shahrivar (17 september) een verklaring gepubliceerd waarin zij schreven: “Het bevel voor versnelde executie van Navid Afkari kwam uit hetzelfde centrum dat het bevel had gegeven voor het schieten en doden van honderden demonstranten in november 2019”.

De ondertekenaars van de verklaring zijn van mening dat dit vonnis werd uitgesproken met hetzelfde doel als de moord op demonstranten in november 2019, namelijk het intimideren van het volk en het onderdrukken van protesteerders.

Zij hebben, verwijzend naar de tegenstrijdigheden en gebreken in de zaak die het Iraanse rechtssysteem tegen Navid Afkari had opgebouwd, geschreven: “De uitgifte van twee doodvonnissen voor Navid (moord en bewapend verzet) was vooraf gebeurd om er op elke mogelijke manier voor te zorgen dat hij zou worden geëxecuteerd. Maar de versnelling van de uitvoering ervan gebeurde nadat duidelijke juridische tegenstellingen en openbare tegenstrijdigheden in het zwakke scenario van de criminele onderdrukkers aan het licht begonnen te komen. Waaronder in open tegenspraak tussen de plek van de steekwond in de videogetuigenis van de vader van het slachtoffer die de rechterkant van de nek en schouder van zijn zoon toont, met de geforceerde reconstructie waarin Navid op de linkerkant van de schouder en arm richt!; het notariële getuigenis van een persoon die had getuigd van Navids handeling op basis daarvan dat hij onder dwang en foltering die verklaring had afgelegd, en in tegenstelling tot de getuigenis van een getuige die op het politiebureau bij de foltering van Navid aanwezig was geweest, en….”

In de verklaring wordt ook verwezen naar de onverschilligheid van de Islamitische Republiek tegenover uitgebreide pogingen die binnen en buiten Iran werden ondernomen om de executie van Navid Afkari te voorkomen, en schrijven zij dat ondanks internationale rechtshulp “het centrum van macht en de criminele voorzitter van de gerechtelijke macht negeerden deze publieke wens, en haastig en zonder inachtneming van de minimale gebruikelijke juridische en humane procedures voerden Navid, de worstelaar en gipswerker, ter dood uit. Navid die had gezegd ‘Ze zoeken een nek voor hun touw’. Navid die had gezegd ‘In al die jaren dat ik worstelde heb ik nooit een oneerlijke tegenstander ontmoet. Maar nu twee jaar lang worstelen mijn familie en ik met de meest oneerlijke tegenstander in de geschiedenis, namelijk onrechtvaardigheid’.”

Deze politieke en maatschappelijke activisten hebben gezegd dat “deze haast in misdaad voortkomt uit de diepe angst” van de leiders van de Islamitische Republiek “voor protesten van de armen en behoeftigen in de samenleving…. maar deze haat zal morgen voet krijgen en naar de straten gaan en zal weer een december en november creëren”.

Aan het einde van de verklaring is voor de honderdste keer de Islamitische Republiek gewaarschuwd: “Executeer_niet”.

Mansour Farhang, Amir Mambini, Hassan Yousefi Ashkuri, Maryam Sattout, Mahdieh Golroo, Nilofar Bayza’i, Mansoureh Shoja’i, Kazem Alamdari, Hassan Naeibhashemi, Mohammad Oliaeifard, Ali Afshari, Behrouz Bayat, Behzad Karimi, Behrouz Khaliq, Reza Alamezadeh behoren tot de ondertekenaars van de verklaring.

Open brief aan de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité en de voorzitter van de wereldworstelbond

In een ander initiatief hebben 77 universiteitsdocenten, journalisten, schrijvers, dichters, artsen, juristen, kunstenaars, sporters en Iraanse mensenrechtenactivisten die buiten Iran wonen ook in protest tegen de executie van Navid Afkari een open brief geschreven aan de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité en de voorzitter van de wereldworstelbond.

In hun brief aan Thomas Bach, voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité, en Nenand Lalovic, voorzitter van de wereldworstelbond, schreven zij:

“Het Islamitische regime in Iran negeerde alle nationale en internationale verzoeken en opgeheven Navid met verbazingwekkende haast zonder toestemming voor een laatste bezoek aan zijn familie; onbevestigde berichten duiden erop dat hij onder foltering is overleden. Uit angst voor volksbetogingen en een grote begrafenisstoet begroeven veiligheidstroepen Navid haastig en zonder medeweten in een dorp.”

De schrijvers van de brief hebben erop gewezen dat de Iraanse sportbonden “uit angst voor harde maatregelen van het regime” stil zijn gebleven. Om deze reden zijn de ondertekenaar van de brief sterk van mening dat “druk van internationale sportorganisaties en bedreigingen tegen het Islamitische regime met betrekking tot de gevolgen van deze criminele daden een belangrijke stap is in het beschermen van de rechten en levens van anderen die in de gevangenissen van de Islamitische Republiek in gevaar zijn van executie.”

Zij hebben benadrukt: “Dit is de enige taal die het Islamitische regime begrijpt”.

De brief is ondertekend door onder anderen Yervand Abrahamyan, Nazanin Afshin Jam, Saeed Pivandeh, Reza Alijani, Hossein Faraji, Parviz Ghalickhani, Ramin Jahanbegloo, Nasim Khaksar, Shadi Sadr, Ali Akbar Mehdi, Masoud Naqre Kar, Shahrzad Mojab en Abbas Milani.

De executie van Navid Afkari schokte en woedend veel mensen. De Europese Unie, Duitsland en Frankrijk veroordeelden deze misdaad.

Sporters bleven ook niet stil. Onder de figuren en sportorganisaties die protesteerden tegen de executie van Navid Afkari waren Dagmar Freitag, voorzitter van de sportcommissie in het Duitse parlement en de Duitse sportersvereniging, die na de executie van Navid Afkari het Internationaal Olympisch Comité vroegen “praktische maatregelen” tegen Iran te nemen en zeiden dat de executie van Navid Afkari niet zonder gevolgen voor de Islamitische Republiek mag blijven.

Omid Nouripour, vertegenwoordiger van de Groenen-partij en Bijan Jierseraji, woordvoerder van het buitenlandse beleid van de Duitse Vrijdemokratische Partij, hebben Duitse politici en de Europese Unie bekritiseerd omdat zij voortdurend uit alle macht voor verbetering van de betrekkingen met het Iraanse regime moeten pleiten.

Bärbel Kofler, verantwoordelijk voor mensenrechten op het Duitse Ministerie van Buitenlandse Zaken, protesteerde tegen de lange gevangenisstraffen van de broers Afkari en het doodvonnis van Navid Afkari.

Joe Biden, kandidaat van de Democratische Partij in de Amerikaanse presidentsverkiezingen noemde de executie van Navid Afkari wreed en schokkend.

Mike Pompeo, minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten begroette met twee tweets het afzeggen van de reis van Mohammad Javad Zarif, minister van Buitenlandse Zaken van de Islamitische Republiek Iran. Mohammad Javad Zarif zou deze week reizen naar drie Europese landen, onder meer voor deelname aan besprekingen over de nucleaire overeenkomst. De Islamitische Republiek heeft ontkend dat het afzeggen van de reis van Zarif naar Duitsland te wijten was aan zorgen over de gevolgen van de executie van Navid Afkari en zei dat de reden voor het niet uitvoeren van deze reis logistieke en gezondheidsperikelen in verband met het coronavirus waren.

Farah Pahlavi, de laatste keizerin van Iran herinnerde in een verklaring aan Navid Afkari als een held die zijn leven gaf voor vrijheid en gerechtigheid en bood condoleances aan zijn berouwde moeder en familie.

Reza Pahlavi, de laatste prins van Iran schreef ook in een bericht aan de leiders van de Islamitische regering dat “door een onschuldige jongeman te doden en in het holst van de nacht te begraven en zijn droevige moeder te beroven van een laatste bezoek, zullen zij de stem van protest van het volk dat bedroefd is niet het zwijgen opleggen”.

Bron: DW