“Herplaatsing”; een mogelijkheid voor legale inreizen van vluchtelingen naar Duitsland

Duitsland accepteert steeds meer vluchtelingen die zijn erkend onder het “Herplaatsings”-programma van de Verenigde Naties. Dit initiatief zal echter niet tot gevolg hebben dat het recht op asielaanvraag voor andere vluchtelingen wordt afgeschaft.

In de afgelopen vijf jaar is het aantal vluchtelingen onder het “Herplaatsings”-programma van de Verenigde Naties (Refugee Resettlement) naar Duitsland toegenomen. Terwijl tussen 2012 en 2014 jaarlijks ongeveer 300 van deze vluchtelingen naar Duitsland kwamen, nam dit aantal in 2016 en 2017 toe en bereikte in totaal 1.600 personen.

Nadat de Europese Unie in 2017 aan haar leden vroeg om minstens 50.000 kwalificerende vluchtelingen voor “herplaatsing” op te nemen, beloofde de Duitse regering dat zij in 2018 en 2019 in totaal 10.200 personen in het land zou huisvesten.

Stewo Alter, woordvoerder van het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken, verklaarde in een gesprek met Deutsche Welle dat Berlijn via deze route niet alleen vluchtelingen wil helpen die directe ondersteuning nodig hebben, maar ook de druk op buurlanden van oorlogsgeteisterde landen die met vluchtelingenproblemen kampen wil verminderen en tegen mensensmokkelbendes wil bestrijden.

Alter benadrukte dat deze maatregel niet zal leiden tot afschaffing van het recht op politieke asielaanvraag voor andere vluchtelingen, een recht dat is gegarandeerd in de Duitse grondwet.

Voorwaarden voor acceptatie in het “herplaatsings”-programma

Dit programma is bestemd voor vluchtelingen die door de Hoge Commissaris voor Vluchtelingen van de Verenigde Naties in hun land van verblijf als vluchteling zijn erkend en die daarnaast dringende ondersteuning nodig hebben.

De Hoge Commissaris voor Vluchtelingen is verplicht in eerste instantie personen in dit programma op te nemen voor wie de kans op terugkeer naar hun land miniem is en die in het land waar zij tijdelijk verblijven geen perspectief hebben op het starten van een normaal leven.

In dit verband krijgen ouderen, zieken, kinderen en slachtoffers van marteling en geweld voorrang.

Vluchtelingen kunnen niet persoonlijk een aanvraag indienen voor acceptatie in dit programma, maar de Hoge Commissaris voor Vluchtelingen beslist hierover zelf. De definitieve beslissing berust bij het ontvangende land.

De verantwoordelijkheid voor het opnemen van deze personen in Duitsland ligt bij de Federale Dienst voor Migratie en Vluchtelingen (BAMF), die na persoonlijke interviews met vluchtelingen en onderzoek naar hun situatie een beslissing neemt.

Vluchtelingen die in Duitsland worden gehuisvest krijgen initieel voor drie jaar een verblijfsvergunning en werkvergunning en hebben ook recht op sociale voorzieningen.

“De hulp is ontoereikend”

Hoewel Duitslands inspanningen om dit soort vluchtelingen te helpen door de Hoge Commissaris voor Vluchtelingen van de Verenigde Naties zijn aangemoedigd, wordt de totale omvang van hulp aan personen die in het “herplaatsings”-programma zijn opgenomen als zeer gering beoordeeld.

Norbert Trosin, medewerker van de Hoge Commissaris voor Vluchtelingen van de Verenigde Naties in Egypte, wijst op het feit dat sinds 2018 alle Amerikaanse hulp voor herplaatsing van vluchtelingen is stopgezet, waardoor de behoefte in dit gebied is toegenomen.

Hij stelt in een gesprek met Deutsche Welle: “De werkelijkheid stemt niet overeen met wat wij verwachten. De Hoge Commissaris voor Vluchtelingen van de Verenigde Naties erkent 250.000 personen als vluchtelingen in Egypte, maar voor slechts 5.000 van hen is herplaatsing mogelijk.”

Bron: DW