پیدا شدن پیکر معترض ۱۸ ساله پس از نبش قبر و خانواده تحت فشار برای «شهید حکومتی» خواندن وی

پیکر «سروش کرمی» نوجوان ۱۸ ساله کُرد اهل سنقر و کلیایی که در جریان اعتراضات سراسری ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی کشته شده بود، پس از ۶ ماه و ۱۹ روز بی‌خبری و دفن اشتباهی، با نبش قبر شناسایی شد. هم‌زمان، گزارش‌ها از فشار نهادهای امنیتی بر خانواده او برای معرفی این معترض جان‌باخته به‌عنوان «مامور حکومتی کشته‌شده در اعتراضات» حکایت دارد.

با گذشت حدود هفت ماه از اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، موج سرکوب معترضان در ایران همچنان ادامه دارد. در حالی که شماری از بازداشت‌شدگان با احکام سنگین یا خطر اعدام روبه‌رو هستند و گزارش‌های متعددی از بازداشت، شکنجه و فشار بر خانواده‌های جان‌باختگان منتشر می‌شود، پرونده سروش کرمی بار دیگر نحوه برخورد جمهوری اسلامی با قربانیان اعتراضات و خانواده‌های آنان را در کانون توجه قرار داده است.

بر اساس گزارش سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، پیکر سروش کرمی جوان ۱۸ ساله کُرد اهل شهرستان سنقر و کلیایی که در جریان اعتراضات روز پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد، پس از ۶ ماه و ۱۹ روز بی‌خبری و به دنبال نبش قبر شناسایی شده است.

طبق این گزارش و اطلاعاتی که منابع آگاه نزدیک به خانواده وی منتشر کردند، در جریان وقایع پس از سرکوب اعتراضات، پیکر سروش کرمی به اشتباه به خانواده جان‌باخته دیگری به نام «امیرعلی حیدری» تحویل داده شد. خانواده حیدری نیز با این تصور که پیکر فرزند خود را تحویل گرفته‌اند، او را در روستای «سرابله» به خاک سپردند.

سرانجام شامگاه گذشته، با حضور خانواده‌های هر دو جان‌باخته، نماینده دادستانی و پزشکی قانونی، قبر یادشده نبش شد و بررسی‌ها نشان داد پیکر دفن‌شده متعلق به سروش کرمی بوده است. همزمان مشخص شد که پیکر امیرعلی حیدری در تمام این مدت در قبری بی‌نام و نشان دفن شده بوده است.

منابع نزدیک به خانواده کرمی گفته‌اند که نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی، خانواده این نوجوان را تحت فشار قرار داده‌اند تا او را به عنوان «مامور حکومتی کشته‌شده در اعتراضات» معرفی کنند و اطلاعیه‌های مربوط به مراسم خاکسپاری نیز با همین عنوان منتشر شود؛ ادعایی که در صورت صحت، پرسش‌های جدی درباره نحوه برخورد حکومت با خانواده جان‌باختگان اعتراضات ایجاد می‌کند.

پیش‌تر نیز برخی گزارش‌های غیررسمی، از بازداشت سروش کرمی، تفهیم اتهام «محاربه» و احتمال صدور حکم اعدام برای او در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه منتشر شده بود، اما بررسی‌های بعدی سازمان هه‌نگاو نشان داد که این اخبار نادرست بوده و سروش کرمی همان روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ بر اثر شلیک مستقیم نیروهای حکومتی جان خود را از دست داده و هرگز در زندان دیزل‌آباد زندانی نبوده است.

بر اساس اعلام خانواده، قرار است پیکر سروش کرمی روز جاری چهارشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۵ برابر با 29 جولای، در زادگاهش روستای «لنجاب» از توابع شهرستان سنقر و کلیایی، به خاک سپرده شود.

کشف پیکر این نوجوان پس از ماه‌ها بی‌خبری، در حالی رخ می‌دهد که خانواده‌های بسیاری از کشته‌شدگان اعتراضات سراسری همچنان از فشارهای امنیتی، تهدید، بازداشت، جلوگیری از برگزاری مراسم یادبود و تلاش حکومت برای تغییر روایت رسمی درباره نحوه کشته شدن عزیزانشان خبر می‌دهند. این پرونده بار دیگر توجه افکار عمومی را به وضعیت معترضان و خانواده قربانیان جلب کرده؛ خانواده‌هایی که ماه‌ها پس از پایان اعتراضات نیز، همچنان با بی‌خبری از پیکر عزیزانشان و پیامدهای امنیتی و قضایی آن روبه‌رو هستند.