صدور حکم حبس طولانی برای «غزل مرزبان» شهروند مسیحی در پی نقض آزادی مذهب

صدور حکم سنگین برای «غزل مرزبان» شهروند مسیحی زندانی در اوین، بار دیگر پرونده فشار سازمان‌یافته جمهوری اسلامی علیه اقلیت‌های مذهبی و جنسیتی را در کانون توجه قرار داده است؛ آن هم در شرایطی که ایران از امضاکنندگان میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی درباره آزادی دین و عقیده محسوب می‌شود، اما نهادهای امنیتی و قضایی همچنان تغییر دین و فعالیت مذهبی را با اتهام‌های امنیتی پاسخ می‌دهند.

صدور حکم سنگین حبس برای غزل مرزبان شهروند مسیحی زندانی در اوین، موج تازه‌ای از انتقادها نسبت به وضعیت آزادی عقیده و برخورد جمهوری اسلامی با اقلیت‌های مذهبی را برانگیخته است؛ پرونده‌ای که به باور ناظران حقوق بشری، بار دیگر تناقض آشکار میان تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی و عملکرد دستگاه امنیتی و قضایی ایران را نمایان می‌کند.

براساس گزارش‌های منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، غزل مرزبان را با اتهام‌هایی از جمله «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور»، به 9 سال‌ حبس محکوم کرده است.

رسانه‌های حقوق بشری بین‌المللی پیش‌تر نیز گزارش داده بودند که این شهروند مسیحی پس از بازداشت، با پرونده‌سازی امنیتی و فشارهای قضایی روبه‌رو شده است. سازمان حقوق بشری «هه‌نگاو» نوشته بود که او هنگام بازداشت در تهران دچار آسیب‌دیدگی شدید از ناحیه دنده‌ها شده و سپس به بند زنان زندان اوین منتقل شده است.

بر اساس این گزارش‌ها، ماموران امنیتی جمهوری اسلامی در جریان بازداشت غزل مرزبان، از خشونت فیزیکی استفاده کرده‌اند؛ موضوعی که در سال‌های گذشته بارها در پرونده فعالان مدنی، معترضان و شهروندان متعلق به اقلیت‌های مذهبی در ایران تکرار شده است.

غزل مرزبان که به آیین مسیحیت کاتولیک گرویده، تنها به دلیل باور مذهبی خود تحت فشار قرار نگرفته است. او و همسرش «امیرحسین سعیدی‌نسب»، هر دو از افراد ترنس‌جندر هستند و طی سال‌های گذشته درباره مشکلات گسترده جامعه ترنس در ایران، از جمله دشواری دسترسی به خدمات درمانی و فشارهای امنیتی، اطلاع‌رسانی کرده بودند.

همین مسئله باعث شده بسیاری از فعالان حقوق بشر، پرونده این زوج را نمونه‌ای از «فشار چندلایه» جمهوری اسلامی علیه اقلیت‌های مذهبی، جنسیتی و منتقدان مدنی بدانند.

در سال‌های اخیر، نهادهای بین‌المللی بارها نسبت به افزایش فشار بر مسیحیان در ایران هشدار داده‌اند. گزارش‌های منتشرشده از سوی Article18، Open Doors و Christian Solidarity Worldwide نشان می‌دهد شمار بازداشت شهروندان مسیحی در ایران طی سال‌های اخیر به‌طور محسوسی افزایش یافته و بسیاری از آنان با اتهام‌های امنیتی، احکام سنگین زندان و محرومیت‌های اجتماعی مواجه شده‌اند.

طبق این گزارش‌ها، حکومت ایران در بسیاری از پرونده‌ها، فعالیت‌های مذهبی، شرکت در کلیساهای خانگی یا حتی نگهداری کتاب مقدس را مصداق «تبلیغ علیه نظام» یا «اقدام علیه امنیت ملی» معرفی می‌کند؛ اتهام‌هایی که به گفته نهادهای حقوق بشری، عملا برای سرکوب آزادی عقیده مورد استفاده قرار می‌گیرند.

این در حالی است که جمهوری اسلامی از امضاکنندگان «میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی» است؛ میثاقی که در ماده ۱۸ آن، صراحتا بر حق آزادی دین، تغییر مذهب و انجام مناسک مذهبی تاکید شده است. با این حال، گزارش‌های متعدد بین‌المللی نشان می‌دهد حکومت ایران نه‌تنها تغییر دین را به رسمیت نمی‌شناسد، بلکه شهروندانی را که از اسلام به مسیحیت گرایش پیدا می‌کنند، با بازداشت، زندان و فشار امنیتی مواجه می‌کند.

منتقدان جمهوری اسلامی می‌گویند استفاده مکرر از دادگاه‌های انقلاب و قاضی‌هایی مانند ایمان افشاری برای صدور احکام سنگین علیه شهروندان عقیدتی، نشان می‌دهد ساختار قضایی ایران همچنان به‌جای حفاظت از حقوق اساسی شهروندان، در خدمت سرکوب دگراندیشان عمل می‌کند.

پرونده غزل مرزبان همچنین بار دیگر توجه‌ها را به وضعیت زندان اوین جلب کرده؛ زندانی که نام آن طی دهه‌های گذشته بارها در گزارش‌های سازمان‌های حقوق بشری به‌عنوان نماد بازداشت مخالفان سیاسی، فعالان مدنی و زندانیان عقیدتی مطرح شده است.

فعالان حقوق بشر معتقدند ادامه بازداشت و صدور احکام سنگین علیه شهروندان مسیحی، نه‌تنها نقض آشکار تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی است، بلکه نشانه‌ای از تداوم سیاست حذف و ارعاب علیه اقلیت‌هایی است که حاضر نیستند مطابق قرائت رسمی حکومت از دین و هویت زندگی کنند.