رشت، شهری زیر آوار سرکوب، خون و ویرانی
شهر رشت در روزهای سرکوب، به شهری تبدیل شده که خون، سرکوب و ویرانی بر آن سایه انداخته است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده از سوی شهروندان، فعالان مدنی و منابع حقوق بشری، شهر رشت در جریان اعتراضات مردمی اخیر، شاهد یکی از شدیدترین موجهای سرکوب امنیتی بوده است. این اعتراضات که با مطالبات معیشتی و سیاسی شهروندان آغاز شد، بهسرعت با واکنش خشن نیروهای امنیتی مواجه گردید؛ واکنشی که به گفته شاهدان عینی، به کشتهشدن تعداد زیادی از معترضان و مجروحشدن شمار زیادی از شهروندان انجامیده است.
پس از فعال شدن موقت و ضعیف اینترنت در ایران، شهروندان رشت ویدیوهایی را در شبکههای اجتماعی منتشر کردهاند که از حضور گسترده نیروهای امنیتی و استفاده از سلاحهای گرم در خیابانها خبر میدهند. روایتها حاکی از آن است که بسیاری از قربانیان، شهروندان عادی و بدون سلاح بودهاند که در جریان تجمعات یا حتی در مسیرهای روزمره، هدف قرار گرفتهاند. با وجود این، تاکنون آمار رسمی و شفافی از سوی مقامات درباره تعداد کشتهشدگان و بازداشتشدگان منتشر نشده است.
برخی از افراد کشته شده در رشت که ساعاتی پیش توسط کاربران شبکههای اجتماعی منتشر شده، شامل افرادی چون: «صمد احمدی»، «مهدی محمدی»، «مهدی حسنی»، «محمد علیزاده»، «محمد جهاندیدهپاشاکی»، «نهایت رحیمیدشتی»، «مازیار صمیمی»، «عرفان قلیپور»، «سونا یکتا»، «یحیی کیادلیری»، «پویا خیرخواه»، «رضا سمیعپور»، «میثاق علیدوست»، «کیاوش میرقاسمی»، «نیما مهرآور»، «پروانه خجندی»، «عباس آرزو»، «عباس کشاورز» و «بهرنگ نوروزی» میباشد که هدف گلولههای جنگی نیروهای امنیتی قرار گرفتهاند. افراد بسیار دیگری نیز در این اعتراضات جان خود را از دست دادهاند که درج نام آنها در این گزارش نمیگنجد.
لازم به ذکر است که از میان افراد بازداشت شده در این شهر، برای «امیرحسین قادرزاده» شهروند گیلک، حکم اعدام صادر شده است. وی روز پنجشنبه ۲۵ دی در منزل خود و پس از آنکه ماموران لباس شخصی متوجه آثار اصابت گلولههای ساچمهای بر بدن او شدهاند، بازداشت شده است. بسیاری از افراد نیز در این شهر بازداشت و در مکان نامعلوم نگهداری میشوند که از اتهامات وارده و احکام صادره علیه آنها، هیچ اطلاعی در دسترس نیست و یا حتی نامشان در شبکههای اجتماعی منتشر نشده و در سکوت خبری به سر میبرند.
همچنین یک پزشک در بیمارستان «پورسینا» در رشت که هویت وی محفوظ است، درباره انتقال معترضین به بیمارستان گفته است: «پس از انتقال مجروحان اعتراضات به بیمارستان «پورسینا»، نیروهای امنیتی وارد بیمارستان شدند و زخمیها را با خود بردند. همچنین، ماموران کل ذخایر بانک خون این بیمارستان را تخلیه و آن را به بیمارستان «ولیعصر» ارتش منتقل کردهاند.»
گزارشهای دیگری نیز از شهرهای اطراف رشت از جمله لوشان، رودبار، منجیل، رستمآباد و بندرانزلی، منتشر شده که حاکی از شلیک مستقیم گلوله با سلاح جنگی به معترضان است و پیامهای مخاطبان، از کشتهشدن شمار بالایی از شهروندان، از جمله کودکان، خبر میدهند.
در کنار تلفات انسانی، خرابیهای گسترده در بخشهایی از شهر گزارش شده است؛ از آسیبدیدن اموال عمومی و مغازهها گرفته تا تخریب زیرساختهای شهری. ساکنان محلههای مرکزی و حاشیهای رشت میگویند: «فضای شهر بهشدت امنیتی شده و ترس و اضطراب بر زندگی روزمره مردم سایه انداخته است.»
فعالان حقوق بشر تاکید میکنند که سرکوب شدید اعتراضات مسالمتآمیز و قطع یا اختلال در دسترسی به اینترنت، تلاشی آشکار برای خاموشکردن صدای معترضان و پنهانسازی ابعاد واقعی وقایع است. به باور آنها، آنچه در رشت رخ داده، نمونهای روشن از برخورد قهرآمیز با مطالبات مدنی و نقض گسترده حقوق شهروندان است.
رشتِ امروز، شهریست زخمی؛ شهری که خیابانهایش شاهد فریاد، خون و سرکوب بودهاند و مردمی که هنوز در انتظار پاسخگویی، حقیقت و عدالت بهسر میبرند.
