سازمان عفو بینالملل: جمهوری اسلامی ماشین مرگ را متوقف نمیکند
سازمان عفو بینالملل نسبت به ادامه اعدامها در سایه جنگ هشدار داد. جمهوری اسلامی حتی در اوج بحران و بمباران، ماشین مرگ را متوقف نمیکند.
سازمان عفو بینالملل در تازهترین بیانیه خود، نسبت به موج جدید اعدام زندانیان سیاسی در ایران هشدار داده و اعلام کرده که خطر اجرای قریبالوقوع احکام اعدام برای چندین زندانی دیگر بهشدت افزایش یافته است. این هشدار در شرایطی منتشر میشود که گزارشها از تشدید سرکوب داخلی همزمان با بحرانهای خارجی حکایت دارد.
بر اساس این بیانیه، طی روزهای اخیر دستکم چهار زندانی سیاسی اعدام شدهاند و همزمان نگرانیها درباره سرنوشت هفت زندانی دیگر که در صف اجرای حکم قرار دارند، افزایش یافته است. این سازمان حقوق بشری، از مقامات جمهوری اسلامی خواسته است که فورا تمامی برنامههای مربوط به اجرای احکام اعدام را متوقف کنند.
در بخش مهمی از این بیانیه آمده است: «غیرقابل قبول است حتی در حالی که مردم در بحبوحه بمباران هوایی مداوم توسط اسرائیل و ایالات متحده، از درگیریها و سوگواری دستهجمعی رنج میبرند، مقامات جمهوری اسلامی ایران همچنان از مجازات اعدام برای سرکوب صداهای مخالف و ایجاد وحشت بیشتر در میان مردم استفاده میکنند.» این موضعگیری صریح، نشاندهنده نگرانی عمیق نهادهای بینالمللی از استفاده ابزاری از مجازات اعدام در ایران است.
همزمان، گزارشهای منتشرشده از سوی هرانا حاکی از آن است که چندین زندانی سیاسی، از جمله «محمدامین بیگلری»، «شاهین واحدپرست کلور»، «ابوالفضل صالحیسیاوشانی»، «امیرحسین حاتمی» و «علی فهیم»، به سلولهای انفرادی در زندان قزلحصار منتقل شدهاند؛ اقدامی که معمولا بهعنوان نشانهای از اجرای قریبالوقوع حکم اعدام تلقی میشود.
در کنار این افراد، نگرانیها درباره وضعیت دو زندانی دیگر به نامهای «وحید بنیعامریان» و «ابوالحسن منتظر» نیز بهشدت افزایش یافته است. ناظران حقوق بشر هشدار میدهند که این روند میتواند به موج جدیدی از اعدامهای سیاسی در کشور منجر شود.
آنچه بیش از همه مورد انتقاد قرار گرفته، همزمانی این اعدامها با شرایط بحرانی کشور است. در حالی که بخشهایی از ایران درگیر پیامدهای جنگ و حملات نظامی هستند، گزارشها نشان میدهد که حکومت نهتنها از شدت سرکوب نکاسته، بلکه با افزایش اجرای احکام اعدام، در حال تثبیت فضای رعب و وحشت در داخل کشور است.
کارشناسان حقوق بشر معتقدند که استفاده از مجازات اعدام، بهویژه علیه زندانیان سیاسی، نقض آشکار تعهدات بینالمللی ایران است و میتواند مصداق سرکوب سیستماتیک مخالفان تلقی شود. به گفته این ناظران، چنین اقداماتی در شرایطی که توجه جهانی به درگیریهای نظامی معطوف شده، میتواند بهعنوان تلاشی برای پیشبرد سیاستهای داخلی در سایه کاهش نظارت بینالمللی تفسیر شود.
در مجموع، گزارشهای اخیر تصویری نگرانکننده از وضعیت حقوق بشر در ایران ارائه میدهد؛ جایی که به گفته نهادهای بینالمللی، مجازات اعدام نهتنها بهعنوان ابزار قضایی، بلکه بهعنوان اهرمی برای کنترل اجتماعی و خاموش کردن صداهای مخالف به کار گرفته میشود.
