اتهام حضور «حشدالشعبی» در ایران؛ حمله تند رضا پهلوی به واگذاری کشور به بیگانگان
اتهام حضور «حشدالشعبی» در ایران و حمله تند رضا پهلوی، بحث واگذار ی کشور به بیگانگان و بحران حاکمیت ملی را دوباره داغ کرده است.
اظهارات اخیر رضا پهلوی درباره حضور نیروهای حشدالشعبی در ایران، موجی از واکنشها و تحلیلها را در رسانههای فارسیزبان و برخی محافل بینالمللی برانگیخته است؛ موضوعی که اگرچه هنوز بهطور مستقل از سوی منابع معتبر جهانی تایید نشده، اما در چارچوب تنشهای منطقهای و نقش گروههای شبهنظامی مورد توجه قرار گرفته است.
رضا پهلوی در این اظهارات، با لحنی تند و بیسابقه، حضور احتمالی این نیروها را نشانه «فروپاشی حاکمیت ملی» دانسته و گفته است: «تروریستهای جنایتکار حشدالشعبی با پرچم عراق به قصد هراسافکنی و کشتار در خیابانها و میادین ایران مستقر شدهاند، جولان میدهند و رجز میخوانند. آنچه رژیم بعثی صدام در هشت سال جنگ نتوانست بر ایران تحمیل کند، امروز رژیم جنایتکار اسلامی بر ملت ایران تحمیل کرده است.»
او در ادامه، این وضعیت را «اوج رسوایی» خوانده و تاکید کرده است: «این، اوج رسوایی یک نظام ضدایرانی است که برای بقای خود، کشور را به دست بیگانگان سپرده است. این، پایمال کردن غرور یک ملت و توهین آشکار به خون مدافعان وطن در جنگ هشتساله با عراق است.»
این سخنان در شرایطی مطرح میشود که نقش نیروهای وابسته به ایران در منطقه، بهویژه در عراق، سوریه و لبنان، همواره یکی از محورهای اصلی گزارشهای رسانههای بینالمللی مانند رویترز و بیبیسی بوده است. با این حال، ادعای حضور مستقیم نیروهای عراقی در داخل ایران، موضوعی حساس و نیازمند بررسی دقیق است که تاکنون تایید رسمی گستردهای از سوی منابع مستقل دریافت نکرده است.
با این وجود، کارشناسان معتقدند چنین اظهاراتی را باید در بستر تحولات گستردهتر منطقه تحلیل کرد. پس از سالها درگیری در خاورمیانه، گروههای شبهنظامی مانند حشدالشعبی به بازیگران مهمی در معادلات امنیتی تبدیل شدهاند. این نیروها که پس از ظهور داعش در عراق شکل گرفتند، اکنون نقش پیچیدهای در سیاست و امنیت منطقه دارند.
رضا پهلوی در بخش دیگری از سخنان خود، خطاب به نیروهای نظامی ایران، پرسشهایی تند مطرح میکند: «ارتش ایران کجاست؟ کهنهسربازان جنگ هشتساله با عراق کجایند؟ غیرت نظامی ایرانی کجا رفته است که تروریستهای عراقی از خوزستان تا تهران بر مال و جان و ناموس ایرانیان حاکم شدهاند.»
او همچنین خواستار خروج فوری این نیروها شده و تاکید کرده است: «حشدالشعبی و دیگر شبهنظامیان عراقی، نیروی متجاوز و اشغالگرند. جای آنان در ایران نیست. باید بیدرنگ از خاک پاک ایران بیرون رانده شوند.»
این مواضع، بازتابدهنده نگرانی بخشی از جریانهای مخالف جمهوری اسلامی درباره گسترش نفوذ نیروهای نیابتی و تضعیف مفهوم حاکمیت ملی است. در عین حال، برخی تحلیلگران بینالمللی هشدار میدهند که طرح چنین ادعاهایی در صورت نبود شواهد مستقل، میتواند به افزایش تنشهای داخلی و منطقهای دامن بزند.
در سطح کلان، این بحث به یک پرسش اساسی بازمیگردد: مرز میان همکاریهای امنیتی منطقهای و نقض حاکمیت ملی کجاست؟ این همان نقطهای است که روایتهای رسمی حکومت ایران و دیدگاههای منتقدان آن بهشدت از یکدیگر فاصله میگیرند.
در نهایت، چه این ادعاها تایید شوند و چه نه، طرح آنها از سوی چهرهای مانند رضا پهلوی، نشاندهنده عمق شکاف سیاسی و نگرانیهای فزاینده درباره آینده امنیتی و حاکمیتی ایران است، موضوعی که بهنظر میرسد در ماههای پیشرو نیز در کانون توجه باقی بماند.
