Islamitische Republiek beschouwt christengeloof als veiligheidsbedreigde en bestrijdt christenen met beschuldiging van “spionage”

De arrestatie van christenen wegens veiligheidsbeschuldigingen en spionagelabels is het laatste rapport van internationale christelijke organisaties over de toename van systematische onderdrukking door de Islamitische Republiek tegen deze burgers.

In een nieuw en gedetailleerd rapport over de situatie van christenen in Iran hebben vier internationale mensenrechtenorganisaties “Artikel 18 Organisatie” in samenwerking met “Open Doors”, “Mondiale Christelijke Solidariteit” en “Midden-Oosten Observatorium” hun achtste jaarlijkse rapport gepubliceerd, dat een somber en onbarmhartig beeld geeft van de systematische onderdrukking van de christelijke gemeenschap in 2025.

Dit rapport, getiteld “Victimisering”, gaat in het bijzonder in op de ongekende toename van arrestaties van christenen, vooral van bekeerde christenen, na de twaalfjarige oorlog tussen Iran en Israël. Arrestaties die plaatsvonden op beschuldigingen van “spionage”, “zionistisch christendom”, “ontvoering door buitenlanders” en “propaganda tegen het systeem”, die in feite zonder presentatie van geldige documentatie hebben plaatsgevonden.

Dit rapport werd gepubliceerd op 30 Bahman, gelijk aan 19 februari, tegelijkertijd met de herdenking van de moord op “Aristoteles Seyyah”, priester van de anglicaanse kerk die acht dagen na de oprichting van de Islamitische Republiek in Shiraz werd vermoord.

Volgens dit rapport “Victimisering” heeft de Islamitische Republiek in 2025 de druk op christenen tot ongekende niveaus gebracht:

• 254 christenen werden in 2025 gearresteerd wegens hun geloof of religieuze activiteiten, bijna het dubbele van het aantal in het voorgaande jaar.
• Het aantal personen dat celstraffen, verbanning of tuchtigingswerk opgelegd kreeg verdubbelde meer dan twee keer (57 personen versus 25 personen in 2024).
• Aan het einde van 2025 zaten 43 personen hun straf uit en bevonden minstens 16 personen zich in voorlopige hechtenis.
• De totale straffen uitgesproken in 2025 bedroegen meer dan 280 jaar gevangenis, een toename ten opzichte van 263 uitspraken in het voorgaande jaar, wat aangeeft dat zwaardere straffen worden opgelegd.
• Minstens 11 christenen zijn veroordeeld tot meer dan 10 jaar gevangenis en zijn ook bannings- en maatschappelijke beperkingsstraffen (deprivatie van medische zorg, onderwijs of werk) uitgesproken.

Deze statistieken tonen aan dat het Iraanse regime niet alleen burgers en christenen op meer uitgebreide schaal heeft gearresteerd, maar ook systematisch strenger is geweest in de tenuitvoerlegging van straffen.

Dit rapport benadrukt dat de nieuwe golf van arrestaties na de twaalfjarige oorlog tussen de Islamitische Republiek en Israël in juni 2025 intensifieerde, toen veiligheidsfunctionarissen listig de binnenlandse golf van onderdrukking linkten aan het externe conflict en christenen presenteerden als “getrainde agenten” of “buitenlandse medewerkers”.

In veel gevallen vertoonden staatsmedia videobeelden van bijeenkomsten van christenen buiten het land samen met hun religieuze boeken en verspreidden dit als bewijs van smokkel van Bijbels en “tegen nationale veiligheidsvergrijpen”.

Volgens dit rapport:

• Het gebruik van artikelen 500 en 500 bis van de Islamitische Strafwet, die christelijke religieuze activiteiten als “propaganda tegen islam” beschouwen, is aanzienlijk toegenomen en kan tot 10 jaar gevangenis opleveren.
• Farsisprekende christenen zijn uitgesloten van het vrijuit houden van religieuze ceremonies in officiële gebouwen en zijn gedwongen om in huisgemeenten bijeen te komen, die vaak doelwit zijn van veiligheidseenheden.
• Bijbels in het Farsisch zijn herhaaldelijk in beslag genomen tijdens huiszoeking en zijn in de rechtszaal als misdaad tegen de aangeklagden gebruikt.
• De Islamische Revolutionaire Garde heeft een meer prominente rol gespeeld bij de arrestatie en verhoor van christenen, een instituut dat op de lijst van terroristische organisaties van de Europese Unie staat vanwege onderdrukking van recente landwijde protesten.
• Activiteiten buiten het land, zoals deelname aan theologische ceremonies in Turkije, worden als “bewijs” gebruikt tegen de gearresteerden.

Het gepubliceerde rapport merkt ook op dat de onderdrukking niet alleen beperkt is tot de christelijke gemeenschap, maar dat aan het einde van 2025 als reactie op landwijde protesten ook duizenden Iraanse burgers, waaronder minstens 19 christenen, zijn gedood; een situatie die de internationale gemeenschap als “wreed” heeft bestempeld.

In het sluitende gedeelte van dit rapport worden een aantal aanbevelingen gericht aan de Iraanse regering en de internationale gemeenschap gepresenteerd, waaronder:

• Heropening van de Bijbelvereniging die meer dan 35 jaar gesloten is geweest.
• Onvoorwaardelijke vrijlating van christenen en andere religieuze minderheden die vanwege hun geloof zijn gearresteerd.
• Heropening van gesloten kerken en waarborging van vrijheid van eredienst voor Farsisprekende christenen.
• Diplomatieke en juridische druk op Iran om zich aan internationale verplichtingen op het gebied van religie- en geloofsvrijheid te houden.
• Verbetering van het billijke en humane asielproces voor christenen in andere landen.
• Opname van de situatie van christenen in VN-rapporten en mensenrechtenorganisaties.

Dit nieuwe rapport geeft niet alleen een helder beeld van de toename van christenvervolging in Iran, vooral na regionale spanningen, maar toont ook aan dat deze onderdrukking onderdeel is van een bredere structuur die religieuze vrijheid en mensenrechten in dit land nagenoeg heeft vernietigd.