Vakorganisatie van onderwijzers kritiseert verbod op voedsalverkoop in scholen
De raad van vakorganisaties van onderwijzers heeft het verbod op voedsalverkoop in scholen tijdens de maand Ramadan scherp bekritiseerd.
Het Ministerie van Onderwijs heeft een richtlijn uitgevaardigd die de voedsalverkoop in schoolbufetten tijdens Ramadan verbiedt. Naar aanleiding van deze richtlijn schreef de coördinatieraad van vakorganisaties van Iraanse onderwijzers gisteren in protest: “Het verbod op voedsalverkoop in scholen is het bevorderen van geweld en onderdrukking van kinderlichamen. Kinderen mogen niet hongerig blijven.”
In een omzendbrieven die is ondertekend en goedgekeurd door “Mohsen Abdolmalek”, adjunct-voorzitter voor onderwijs en lichamelijke opvoeding van het Ministerie van Onderwijs, staat het volgende: “De activiteiten van alle bufetten in scholen in stad en platteland zijn verboden van 12 Esfand 1403 tot 15 Farvardin 1404, en in geval van waargenomen activiteiten zullen overtreding juridisch worden verholpen.”
De coördinatieraad van vakorganisaties van onderwijzers benadrukte ook, door het beeld van deze omzendbrief te verspreiden, dat de uitvoering van deze richtlijn in strijd is met voedingswetenschap en schreef: “In omstandigheden waarin armoede wijdverbreid is, kunnen dergelijke verboden leiden tot meer honger onder scholieren. Als de regering niet in staat is kosteloos voeding te verstrekken, mag zij met schadelijke omzendbrieven het ondersteunen van kinderen door families niet belemmeren.”
De raad waarschuwde het Ministerie van Onderwijs voor het institutionaliseren van deze crisis en beschreef dit besluit als een ideologisch bevel zonder wetenschappelijke en gezondheidsachtergrond. De raad schreef ook op zijn Telegram-kanaal in protest tegen deze richtlijn: “Managers van onderwijs die verantwoordelijk zijn voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid van scholieren mogen hun gezondheid niet in gevaar brengen met onjuiste besluiten. De lichamelijke en geestelijke gezondheid van kinderen mag geen slachtoffer worden van ideologische overwegingen en economische inefficiëntie.”
