Een goed geïnformeerde bron onthuld het geheim van Plasco

Sohila .S. FCNN-persbureau: Mannen uit ons land liggen nog steeds onder het puin. Degenen die hun leven riskeren en sterven zodat anderen veilig zijn en helaas is het nog steeds niet mogelijk om hen te bereiken. Een goed geïnformeerde bron verklaarde in een gesprek met het FCNN-persbureau dat de schuld voor het sterven van deze mensen op de schouders van Ali Khamenei en Ghalibaf, burgemeester van Teheran, rust.

De brand en instorting van het Plasco-gebouw sinds gisterochtend donderdag hebben Iran in schok doen verzinken. Alle medeburgersaten vol spanning toe in de hoop dat misschien een glimp van hoop door het puin van dit oude gebouw zou verschijnen. Een gebouw dat met meer dan 55 jaar oud en zonder standaardapparatuur de rol van inkomstenbron speelde in het drukste centrale gedeelte van de hoofdstad.

De leider van de Islamitische Republiek benadrukte in een bericht dat alle middelen beschikbaar moeten worden gesteld voor puinruiming en redding van meer dan 30 brandweermannen uit het puin. Een opmerking die verwondering wekte in het bericht van Ali Khamenei was dat hij benadrukte dat onderzoek naar de oorzaken van het ongeluk naar later zou worden uitgesteld.

Terwijl in elk ongeluk van het eerste moment af een verantwoordelijk team probeert de oorzaak te onderzoeken om toekomstige ongelukkige incidenten te voorkomen.

Natuurlijk zijn binnenlandse nieuwsagentschappen en mensen op Iraanse sociale netwerken ondanks deze nadruk bezig onderzoeken naar de oorzaak van het ongeluk.

Sommige geruchten stellen dat deze 17-verdiepingentoren het slachtoffer is geworden van het leidersfonds en opzettelijk in brand is gestoken. Er wordt zelfs gezegd dat alle hoge en oude gebouwen in de regio tot zo’n lot veroordeeld zouden worden om de veiligheid van het leidersfonds te vergroten.

Natuurlijk zijn alle persagentschappen en gebruikers het erover eens dat Plasco niet aan de vereiste normen voor bedrijf voldeed. Maar de vraag waarom deze nalatigheid is ontstaan, is niet aan de orde gekomen. Als voorbeeld werd gezegd dat Plasco vanwege zijn hoge ouderdom en gebrek aan standaarden geen stadsgas had en eigenaars gasolie gebruikten voor verwarming, waarbij in deze brand gasoliereservoirs ontvlamden en naast textielreserves de instorting van het gebouw veroorzaakten.

Winststreven van de Stichting voor Onderdrukte Mensen bij Plasco-transacties

Een goed geïnformeerde bron op het gemeentehuis van Teheran verklaarde in een gesprek met FCNN waarom Plasco niet is gestandaardiseerd.

Deze landgenoot, die niet wilde dat zijn naam en positie op het gemeentehuis werd onthuld, zei: “Het Plasco-gebouw behoort tot oude en verbeurdverklaarde gebouwen na de revolutie, waarvan de eigenaren zijn gevlucht of terechtgesteld. Al deze gebouwen werden na verbeurdverklaring gratis overgedragen aan de Stichting voor Onderdrukte Mensen. Een stichting die volgens de wet alleen verantwoording schuldig is aan de leider en zelfs het parlement heeft geen bevoegdheid tot onderzoeks- en inspectietaken in haar activiteiten. Hoewel zij herhaaldelijk, vooral tijdens het voorzitterschap van Mohsen Rafighdoost, is beschuldigd van financiële corruptie en zelfs toestemming heeft gekregen om onafhankelijke olieverhandelingen uit te voeren.

Op deze manier is het duidelijk waar de geschiedenis van de verkoop van onafhankelijke eenheden in een gebouw als Plasco toe leidt. Deze eenheden werden net als alle verbeurdverklaarde eigendommen met papieren en illegale documenten aan individuen verkocht. In de afgelopen decennia hebben talrijke papieren en schuldbekentenis-transacties plaatsgevonden. Maar al jaren richt het gemeentehuis van Teheran zich op deze eigendommen en stelt zij onder het voorwendsel van ongeoorloofd gebruik het particuliere eigendom en commercieel gebruik ter discussie. Zo is aangekondigd dat huidige eigenaars voor commercieel gebruik van eenheden en soortgelijke gebouwen aanzienlijke kosten voor bestemmingswijziging van woongebied naar commercieel moeten betalen.

Terwijl de Stichting voor Onderdrukte Mensen in het begin deze eenheden in illegale transacties als commerciële centra aan het volk verkocht. Maar eigenaars hebben geen documenten om dit recht aan te tonen.

Op deze manier hebben eigenaars die hun bezit niet als gevestigd zien, geen stimulans voor verbetering. Natuurlijk weet je dat renovatie of grote reparaties aan zulke gebouwen vergunning van het gemeentehuis vereisen. Volgens de order van Ghalibaf is zo’n vergunning al jaren niet voor Plasco afgegeven. Met dezelfde motivering die ik noemde.

Op deze manier heeft het gemeentehuis eigenaren herhaaldelijk gewaarschuwd voor de onveiligheid van Plasco en gezegd dat het bereid is dit gebouw te kopen maar tegen woongebied-prijs en niet commercieel.

De omstandigheden waren zodanig dat zelfs de gasdistributie geen aansluiting op Plasco verleende en dit gebouw in een gasolie-opslag werd omgezet, waarvan de ontsteking in de onderste verdiepingen tot smelting van het metalen skelet en uiteindelijk instorting leidde.

Op deze manier, twijfel niet dat het nauwkeurig onderzoeken naar de wortels van dit ongeluk niet mogelijk is omdat het uiteindelijk naar de leider van de Islamitische Republiek leidt.”

Deze landgenoot vervolgt met verwijzing naar de gerechtelijke vergunning voor sloop van gebouwen naast Plasco: “Nu moeten nabijgelegen gebouwen voor toegang tot verdwenen brandweermannen en de mogelijkheid van puinruiming worden gesloopt en dit is nog een stap waarmee het gemeentehuis en de restanten van de stichting hun doelen bereiken.”

Volgens deze goed geïnformeerde bron doet het lot van eigenaars van gebouwen als Plasco er voor degenen die via dit middel immense rijkdom hebben verworven niet toe.

Hij verwijst naar geruchten die suggereren dat de brand in Plasco opzettelijk was en zegt: “De werkuren in dit gebouw begonnen om 8:30 en 9 uur ’s ochtends en de daders van het ongeluk verwachtten niet dat Plasco op brandweermannen zou instorten en slachtoffers zou maken. Omdat zij niet op de hoogte waren van de gasolieopslagen. Ze staken de brand van de bovenste verdiepingen aan in de verwachting dat deze snel zou worden geblust. Omdat hun doel alleen was het gebouw onveilig te maken en eigenaren te dwingen het leeg te maken en het aan het gemeentehuis over te dragen.”

Deze goed geïnformeerde bron uit een gesprek met FCNN bittere waarheden. Zonder bepaalde standpunten over zijn uitspraken kan deze bezorgdheid niet over het hoofd worden gezien dat, als deze verklaringen juist zijn, meerdere gebouwen en andere landgenoten zullen worden opgeofferd voor het voortbestaan van instellingen in de Islamitische Republiek die zonder schroom mensenrechten negeren om zich te verrijken.

Habibollah al-Qanian was de bouwer en eigenaar van het Plasco- en Aluminum-gebouw in Teheran. Al-Aluminium werd natuurlijk onlangs ook getroffen door brand, maar brandweermannen konden het vuur blussen.

Al-Qanian, die als een van Irans belangrijkste handelaars en industriëlen werd beschouwd, was ook voorzitter van de vereniging van Iraanse Joden. Hij werd enkele dagen na de revolutie gearresteerd en enkele maanden later, op bevel van Sadegh Khalkhali, de religieuze rechter van het revolutionaire tribunaal, terechtgesteld.

[layerslider id=”26″]