دیدار پاپ لئو چهاردهم و اسقف اعظم کانتربری در واتیکان، گامی تازه برای وحدت مسیحیان
دیدار پاپ لئو چهاردهم و اسقف اعظم کانتربری در واتیکان، بار دیگر امیدها برای نزدیکی کلیساها و تقویت پیام مشترک مسیحی در جهان پرتنش امروز را زنده کرد.
در رویدادی کمسابقه و معنادار، پاپ لئو چهاردهم و سارا مولالی رهبران دو شاخه مهم از مسیحیت، روز جاری دوشنبه ۲۷ اپریل برابر با ۷ اردیبهشت در واتیکان با یکدیگر دیدار کردند. این نخستین ملاقات رسمی میان این دو رهبر پس از آغاز مسئولیت مولالی بهعنوان عالیترین مقام کلیسای انگلستان به شمار میرود که از آن به عنوان دیداری تاریخی یاد شده است.
این دیدار در فضایی صمیمانه همراه با تبادل هدایا و برگزاری نیایش مشترک انجام شد؛ اقدامی که از نگاه بسیاری از ناظران، نشانهای عملی از تمایل به تقویت همگرایی میان کلیسای کاتولیک و انگلیکان است.
در جریان این گفتوگو، اسقف اعظم کانتربری با اشاره به شرایط پیچیده و پرتنش جهان، از مواضع پاپ در دفاع از صلح حمایت کرده و گفت: «جهان در این برهه زمانی به چنین پیامی نیاز داشت. این پیام به ما یادآوری کرد که بهزعم تمام رنجها، انسانها در آرزوی یک زندگی کمالیافتهاند و افراد بیشماری هر روز برای تحقق این خیر عمومی تلاش میکنند.»
این مواضع صلحطلبانه پیشتر بازتابهای گستردهای در عرصه بینالمللی داشته و حتی واکنشهایی از سوی چهرههایی مانند دونالد ترامپ را نیز برانگیخته است.
در مقابل، پاپ لئو چهاردهم با اشاره به مسیر طیشده در روابط میان کلیساها، ضمن ابراز امیدواری نسبت به آینده، به برخی دشواریهای اخیر نیز اشاره کرده و گفت: «نباید اجازه دهیم این چالشهای مداوم، مانع بهرهگیری ما از فرصتها برای ابلاغ پیام مسیح به جهانیان شود.»
مولالی در ادامه سخنان خود، بر اهمیت همدلی روحانی میان مسیحیان تاکید کرده و افزود: «ما از یکدیگر موهبتهایی دریافت میکنیم که بهتنهایی قادر به خلق آنها نیستیم: ژرفای نیایش، شجاعت در گواهی دادن به ایمان، پشتکار در رنج و وفاداری در خدمت.»
این جملات بازتابی از رویکردی است که به جای تمرکز بر اختلافات تاریخی، بر ظرفیتهای مشترک برای خدمت به جهان تاکید دارد.
ریشههای جدایی میان کلیسای کاتولیک و کلیسای انگلستان به قرن شانزدهم بازمیگردد؛ زمانی که هنری هشتم در پی اختلاف با پاپ کلمنت هفتم، در سال ۱۵۳۴ میلادی مسیر استقلال کلیسای انگلستان را هموار کرد. این جدایی، یکی از مهمترین نقاط عطف در تاریخ مسیحیت غربی محسوب میشود.
با وجود قرنها اختلاف عمیق، در دهههای اخیر گفتوگوهای الهیاتی و دیدارهای رسمی، زمینه را برای نزدیکی تدریجی این دو سنت مسیحی فراهم کرده است. با این حال، تفاوتهایی همچنان پابرجاست؛ از جمله در موضوعاتی مانند انتصاب زنان به مقام کشیشی و قوانین مربوط به تجرد روحانیون.
انتصاب سارا مولالی در ماه مارچ بهعنوان اسقف اعظم کانتربری، تحولی مهم در تاریخ معاصر انگلیکانها به شمار میرود. این انتخاب، بهویژه در برخی شاخههای محافظهکار در آفریقا و آسیا، واکنشهای متفاوتی را به همراه داشت و بحثهای تازهای درباره نقش زنان در رهبری کلیسا برانگیخت.
او پیش از سفر به واتیکان، در گفتوگویی رسانهای با ITV تاکید کرده بود: «رابطه و رفاقت دیرینهای میان کلیسای انگلیکان و کلیسای کاتولیک روم وجود دارد و ما به تقویت این پیوند ادامه خواهیم داد.»
این دیدار در ادامه تعاملات اخیر میان رهبران مسیحی صورت میگیرد. پیشتر نیز چارلز سوم، بهعنوان فرماندار عالی کلیسای انگلستان، در سفری رسمی به واتیکان رفته و در مراسمی مشترک با پاپ در کلیسای سیستین شرکت کرده بود؛ رویدادی که بهعنوان نخستین نیایش مشترک میان یک پاپ و یک پادشاه بریتانیا پس از دوران هنری هشتم شناخته میشود.
در مجموع، دیدار اخیر پاپ و اسقف اعظم کانتربری را میتوان نشانهای روشن از تداوم تلاشها برای همگرایی مسیحیان در جهانی دانست که بیش از هر زمان دیگری به پیامهای امید، صلح و همکاری نیازمند است.
