Arrestatie van kinderen in het donker; nieuwe golf van onderdrukking van jongeren in Ilam en Koerdistan

De Islamitische Republiek heeft opnieuw kinderrechten met voeten getreden door jongeren zonder gerechtelijk bevel aan te houden; rechten die al jaren op verschillende manieren worden geschonden.

Terwijl de Islamitische Republiek Iran een ondertekenaar is van het “Verdrag inzake de Rechten van het Kind” van de Verenigde Naties, tonen recente rapporten uit de provincies Ilam, Koerdistan en Noord-Khorassan aan dat het arresteren van jongeren, waarvan sommigen slechts 15 jaar oud zijn, nog steeds deel uitmaakt van het patroon van veiligheidsonderdrukking in het land.

De namen die deze dagen na de protesten in december zijn gepubliceerd, zijn slechts statistieken; het zijn kinderen die volgens internationale normen speciale bescherming zouden moeten hebben, niet dat ze ‘s nachts worden overvallen door veiligheidskrachten in hun huizen en naar onbekende locaties worden vervoerd.

Volgens gepubliceerde rapporten zijn “Amir Ali Lotfi”, “Hossein Mogsoudi” en “Zaniar Kanani”, drie 15-jarige jongeren, “Alireza Nazari” van 17 jaar en een ander jongeman genaamd “Saman Soleimani”, samen met verschillende andere burgers in de steden Dareshahr, Sanandaj, Asmanabad, Abdanan, Chavar, Ilam en Bojnord door veiligheidskrachten aangehouden.

Volgens het gepubliceerde rapport zijn deze burgers zonder indiening van een gerechtelijk bevel door veiligheidskrachten aangehouden en tot het moment van publicatie van dit bericht is geen informatie beschikbaar over de redenen voor hun arrestatie en hun verblijfplaats.

Over de 15-jarige Zaniar Kanani uit Sanandaj is gerapporteerd dat hij ook zonder indiening van een gerechtelijk bevel door veiligheidskrachten in zijn huis in de wijk Baharan van deze stad is aangehouden. Dit patroon (arrestatie zonder bevel, overbrenging naar een onbekende plek en families die niets weten) is een van de zaken die in verschillende mensenrechtendocumenten over de Islamitische Republiek zijn geregistreerd.

Bij de arrestatie van Saman Soleimani in het dorp Haft Cheshmeh in Abdanan melden verslagen van directe confrontaties tussen veiligheidskrachten en de bevolking.

In het rapport over hem staat: “Het is belangrijk op te merken dat tijdens de arrestatie van Saman Soleimani, veiligheidskrachten in gevecht raakten met dorpelingen en verschillende persoonlijke auto’s hebben beschadigd. Ook hebben ambtenaren schoten en traangas afgevuurd om de menigte uiteen te drijven.”

Het gebruik van vuurwapens en traangas in woongebieden en in aanwezigheid van jongeren roept ernstige vragen op over de proportionaliteit en geoorloofdheid van deze maatregelen.

Naast de aangehouden jongeren zijn ook namen van andere volwassen burgers gepubliceerd; waaronder “Hamid Maleki”, “Pourya Soltanian”, “Amir Saeed Chahartareh”, “Adib Nazari”, “Behzad Safidkhani”, “Mojtaba Mohammadvali” en “Reza Fardous”.

In alle gevallen is benadrukt dat de arrestaties zonder indiening van een gerechtelijk bevel hebben plaatsgevonden en dat geen transparante informatie over de aanklachten of verblijfplaats van de arrestanten is gepubliceerd.

In een apart rapport staat dat “Sina Ghiassi” van 18 jaar oud ook zonder indiening van een gerechtelijk bevel door veiligheidskrachten in zijn huis is aangehouden en naar een onbekende plek is overgebracht en tot nu toe is geen informatie over de redenen voor zijn arrestatie beschikbaar.

Ook “Amir Mohammad Pirouzi”, lid van het nationale judoteam en afkomstig uit Bojnord, is in zijn huis aangehouden; een arrestatie die ook zonder indiening van een gerechtelijk bevel heeft plaatsgevonden.

De arrestatie van personen onder de 18 jaar, vooral zonder gerechtelijk bevel en zonder onmiddellijke toegang tot familie en advocaat, is een duidelijke schending van Irans internationale verplichtingen met betrekking tot kinderrechten.

Het Verdrag inzake de Rechten van het Kind, dat Iran ook heeft aanvaard, staat arrestatie van kinderen toe als “laatste oplossing” en voor “de kortst mogelijke periode”. Echter, meerdere rapporten in recente jaren hebben aangetoond dat de Islamitische Republiek niet alleen afstand heeft genomen van deze norm, maar in sommige gevallen jongeren hebben vervolgd op basis van veiligheidsaanklachten en zelfs blootgesteld aan zware straffen.

Critici zeggen dat de arrestatie van jongeren in grensprovinces deel uitmaakt van een beleid van intimidatie en sociale controle; een beleid dat wordt toegepast met als doel elke vorm van protest of burgerlijke ongehoorzaamheid het zwijgen op te leggen.

Mensenrechtendeskundigen hebben herhaaldelijk gewaarschuwd dat de veiligheidsstelling van het dagelijks leven in Iran het onderscheid tussen kind en volwassene in het aangezicht van het onderdrukkingsapparaat heeft opgeheven. Arrestatie thuis, het kweken van angst onder families, onwetendheid over verblijfplaats en gebrek aan gerechtelijke transparantie schenden niet alleen de rechten van verdachten, maar vormen ook een rechtstreekse bedreiging voor de psychische veiligheid van kinderen en de samenleving.

In een situatie waarin de Islamitische Republiek tegelijkertijd wordt geconfronteerd met wijdverspreide economische en sociale crises, stelt de toename van arrestaties van jongeren de volgende vraag: “Gebruikt de regering zelfs kinderen als een middel voor controle en intimidatie?” Tot het moment van publicatie van dit rapport heeft geen officiële instantie enige duidelijke verklaring gegeven over de redenen voor de arrestatie van deze jongeren.