Beschuldiging van genocide tegen Islamitische Republiek met juridische verantwoordelijkheid van Khamenei voor dodelijke onderdrukking

De Iraanse organisatie voor mensenrechten rapporteerde over de beschuldiging van geplande genocide tegen de Islamitische Republiek, met nadruk op de juridische verantwoordelijkheid van Khamenei voor de dodelijke onderdrukking van protesten en waarschuwde voor herhaling van misdaden in gevangenissen.

Terwijl de Islamitische Republiek weigert duidelijke statistieken over de slachtoffers van landelijke protesten bekend te maken, waarschuwde de Iraanse organisatie voor mensenrechten, gebaseerd op veldgegevens, getuigenverklaringen van ooggetuigen en familiegegevens, voor de werkelijke omvang van het bloedbad onder betogers en beschouwde deze onderdrukking als een bewezen organiseerde en wijdverspreide misdaad; een misdaad die onder internationaal recht onder de titel “misdaden tegen de mensheid” kan worden onderzocht.

“Mahmoud Amiri-Moghaddam”, directeur van de Iraanse organisatie voor mensenrechten gevestigd in “Oslo”, kondigde dinsdagmiddag 20 januari aan, gelijk aan 30 Dey 1404, in een bericht dat op het sociale netwerk X werd gepubliceerd, dat het werkelijke aantal gedode betogers in de nieuwe ronde van Iraanse protesten mogelijk zelfs hoger is dan de hoogste schattingen van de media.

Hij benadrukte, gezien de beschikbare bewijzen, dat wat tot nu toe is gepubliceerd slechts een deel van de werkelijkheid weerspiegelt en de omvang van het bloedbad veel groter is.

Volgens Amiri-Moghaddam: “De Islamitische Republiek heeft ongetwijfeld een van de grootste genociden van betogers in de moderne tijd begaan” en het bewijs toont aan dat dit bloedbad op geplande wijze en met volledige coördinatie is uitgevoerd. Vanuit juridisch perspectief zijn organisatie, omvang en het richten op burgers essentiële elementen van de definitie van misdaden tegen de mensheid; elementen die volgens deze mensenrechtenorganisatie duidelijk waarneembaar zijn in de onderdrukking van Iraanse protesten.

De directeur van de Iraanse organisatie voor mensenrechten benadrukte dat deze misdaden hebben plaatsgevonden op basis van “een enkel bevel van de leider van de Islamitische Republiek, Ali Khamenei” en met deelname van onderdrukkingsstrijdkrachten, met name de Revolutionaire Wachten. Het indienen van dergelijke beschuldigingen benadrukt de directe verantwoordelijkheid van de bevelsketens; een concept dat in internationaal strafrecht bekend staat als “bevelsvoering verantwoordelijkheid” en het mogelijk maakt bevelhebbers en hoge functionarissen te vervolgen, zelfs zonder directe deelname op het terrein.

Amiri-Moghaddam beschouwde het onderzoek naar deze zaak als verder gaande dan binnenlandse mechanismen en riep op tot vervolgingsacties via het Internationaal Strafhof. Hij noemde ook het plaatsen van de Revolutionaire Wachten op de internationale terroristenlijst een van de onmiddellijke eisen van de mensenrechtenwereld, een maatregel die juridische verantwoordelijkheid, gerichte sancties en beperking van de operationele netwerken van dit orgaan op wereldschaal kan faciliteren.

In een ander gedeelte van zijn verklaringen waarschuwde hij voor bedreigingen van Islamitische Republiek-autoriteiten over de uitgifte en uitvoering van doodvonnissen voor betogers en vroeg de internationale gemeenschap deze bedreigingen zeer serieus te nemen. Volgens hem bestaat het risico dat een nieuwe golf van moorden plaatsvindt, ditmaal in gevangenissen en verborgen voor het publieke oog, een scenario dat een voortzetting van hetzelfde onderdrukkingsbeleid kan zijn, maar in een meer verborgen vorm.

Op basis van de meest recente schatting van de Iraanse organisatie voor mensenrechten die op 24 Dey 1404 is gepubliceerd, is het aantal gedode betogers meer dan 3428 personen. Volgens dit rapport hebben 3379 van deze personen hun leven verloren in de periode van 18 tot 22 Dey; statistieken die vanuit mensenrechtenoogpunt duiden op een ongekende intensiteit van staatlijk geweld in een zeer beperkte tijdsspanne.

Deze mensenrechtenorganisatie stelde ook, met verwijzing naar beperkingen zoals internetuitval, ernstige veiligheidssituatie en moeilijkheden bij verificatie van informatie, dat zij voorlopig afziet van de publicatie van dagelijkse statistieken; een onderwerp dat, volgens waarnemers, op zich al een indicatie is van mogelijk hoger werkelijke aantal slachtoffers en het bestaan van systematische doofpotting in de bestuursstructuur.

Over het geheel genomen presenteren de evaluaties van de Iraanse organisatie voor mensenrechten een beeld van een alomvattende en georganiseerde onderdrukking die niet alleen politieke verantwoordelijkheid, maar ook internationale juridische verantwoordelijkheid van de leiders van de Islamitische Republiek aan de orde stelt; een kwestie die in de toekomst kan leiden tot opening van gerechtelijke dossiers en einde aan de immuniteit van daders en bevelhebbers van dit bloedbad.