Blootlegging van de torturemachine van de Islamitische Republiek: Schijnhinrichtingen, seksueel geweld en systematische bekentenisverzwinging

«Hengaw» heeft in een rapport nieuwe onthullingen gedaan over de torturemachine van de Islamitische Republiek, schijnhinrichtingen, seksueel geweld en systematische bekentenisverzwinging van demonstranten.

Volgens schokkende rapporten van de mensenrechtenorganisatie «Hengaw» heeft de Islamitische Republiek Iran tijdens de landwijde protesten in december 2024 een scala aan georganiseerde, buiten-gerechtelijke en gewelddadige methoden gebruikt om demonstranten de kop in te drukken; methoden die massale arrestaties, transporten naar onbekende locaties, ernstig fysieke en psychische foltering, seksueel geweld, verkrachtigingsdreigingen, schijnhinrichtingen en gedwongen bekentenisverzwinging omvatten.

Deze mensenrechtenorganisatie heeft, door directe gesprekken te voeren met een aantal gearresteerden die onlangs tegen borgsom zijn vrijgelaten, ontdekt dat veel demonstranten niet naar officiële politiebureaus en gevangenissen, maar naar anonieme woonhuizen, loodsen en informele centra zijn overgebracht; plaatsen die zelfs niet als «politiebureau» bekend stonden en vrijwel buiten elk gerechtelijk toezicht opereerden.

Gearresteerden in deze centra werden geconfronteerd met verschillende vormen van foltering tot aan schijnhinrichtingen, seksueel geweld, verkrachtigingsdreigingen en doodsbedreigingen. Het hoofddoel van deze martelingen was het verkrijgen van snelle, videogestuurde en vooraf gescripte bekentennissen tegen zichzelf en anderen.

Op basis van deze gepubliceerde informatie bestond een groot deel van de gearresteerden uit adolescenten en jongeren, en deze personen werden, ongeacht hun geslacht, met seksueel geweld en expliciete bedreigingen geconfronteerd. Dreiging met executie in de vroege ochtenduren tussen vier en vijf uur, het over de nek van gearresteerden gooien van een strop terwijl tegelijkertijd de gebedsoproep wordt uitgezonden, zijn gerapporteerd als veelgebruikte methoden om hun psychologische weerstand te breken.

Een van deze bronnen zei het volgende tegen Hengaw: «Ze zetten ons onder druk om toe te geven dat we spionnen zijn en dit informatie naar netwerken buiten het land willen sturen.»

Hij voegt eraan toe: «Ze martelden ons, bonden mijn ogen dicht en zeiden dat ik mijn kleren uit moest trekken, en zeiden toen dat ik voor de Revolutionaire Garde geoorloofd ben. Ik voelde dat iemand me aanraakte. Ze gooiden een strop om mijn nek en zeiden dat ze me nu zonder proces zouden executeren omdat ik niet bekend wilde maken wat ik deed.»

Hengaw heeft ook in gesprekken met meerdere gearresteerden bevestigd dat de onderdrukkers vrouwen en mannen massaal hebben gearresteerd en ze eerst naar anonieme woonhuizen hebben gebracht, om hen vervolgens van elkaar te scheiden en naar verschillende politiebureaus te sturen. De meesten van deze personen hebben gesproken over ernstige psychologische foltering, die zij nog moeilijker te verdragen zeiden dan fysieke foltering.

Naar zeggen van gearresteerden dwongen ondervragershen af te leggen dat zij «bedrogen waren», «geld van bepaalde personen hadden ontvangen», «drugs hadden gebruikt» of «verbonden waren met netwerken buiten het land». Voor het verkrijgen van deze bekentennissen werd elk middel gebruikt: «van ondervraging in liggende positie, tot het verwijderen van celgenoten en het simuleren van het afvuren van schoten.»

Een ander gearresteerde verklaarde: «In de laatste dagen druppelden ze zuur in mijn ogen en zeiden dat ik snel blind zou worden. Op die manier bekende ik alles wat ze zeiden en werd ik daarna tegen borgsom vrijgelaten.»

In ander deel van deze rapporten onthult Hengaw het systematische gebruik van vrouwelijke ondervragsters voor psychologische en seksuele foltering, vooral tegen jonge mannen; een praktijk die de organisatie omschrijft als een nieuw en zeer verontrustend patroon in de ondervragingen door de Islamitische Republiek.

Een van de mannelijke getuigen, een jonge man, zei: «De eerste twee of drie dagen was het alleen ondervraging en informatieverzameling. Daarna daalde het aantal gearresteerden tot ongeveer een derde. Ik had twee ondervragerts, een vrouwelijke en een mannelijke ondervrager. De mannelijke ondervrager speelde de rol van de goede agent en de vrouwelijke ondervrager speelde de rol van de slechte agent. Ze zetten druk op me om toe te geven dat ik een vuurwapen had. Soms richtten ze het wapen op mijn voorhoofd en zeiden ze dat ze zouden schieten. Ze zeiden dat ik moest bekennen dat ik geld van buitenlandse diensten had ontvangen. Een hele dag lang, ongeveer zeven uur, moest ik op de grond liggen en werd ik liggend ondervrraagd. Die vrouw zette me onder druk om de slachtoffers van deze protesten te vervloeken. Ik schaam me daar erg voor. Ze waren volledig getraind om ons psychologisch ernstig lastig te vallen. Ik kon alle martelingen verdragen, maar de psychologische druk om de doden te vervloeken, maakte mijn leven ondraaglijk. Ze toonden me foto’s van de lichamen van de doden en zeiden dat dit mijn lot zou zijn als ik niet bekende. Die vrouwelijke ondervrager goot heet thee over me heen, spuwde in mijn gezicht terwijl ik lag. Ze legden me neer en zetten haar voet op mijn gezicht. Ze behandelden ons als slaven. Voordat ik werd vrijgelaten, dwongen ze me die vrouwelijke martelaar te bedanken.»

Een andere getuige is een 19-jarige jongen die zegt: «Ze hielden ons in een groot woonhuis als politiebureau. Ze scheidden mannen en vrouwen. Ze scheidden ons zelfs op leeftijd en verplaatsten adolescenten naar andere plaatsen. Ik had drie ondervragerts, twee mannen en een vrouw. Die vrouwelijke ondervrager was zeer wreed. Ze zeiden voortdurend tegen me dat ze me zouden vermoorden. Ze zeiden zelfs dat ze mijn dood al aan mijn familie hadden gemeld. Ik schaam me erg, het is schandalig, maar die vrouwelijke ondervrager stopte haar sokken in mijn mond en zei dat ik de doden moest vervloeken. Ik ben dit beu geworden en wilde zelfmoord plegen. Ze behandelden ons als dieren. Ze gooiden een strop om mijn nek en zeiden dat ze me zouden executeren.»

Een 32-jarige vrouw in hechtenis zei ook: «Ze kwamen binnen met touw, boren en haken en wezen naar het plafond en zeiden dat ze ons zouden executeren. Ze goten koud water over me heen, gebruikten veel seksuele martelingen. Er was zelfs een 12-jarig kind onder de gearresteerden. Ze zeiden tegen me dat ik voor Mossad werkte, en zeiden dat ik geld had ontvangen van Koerdische partijen voor mijn activiteiten. Er was veel druk om me met het buitenland te verbinden. Ik hoorde voortdurend de geluiden van mensen die gemarteld werden. Er waren zoveel mensen dat we onze benen niet konden strekken.»

Een andere getuige is een 22-jarige jongeman die geen kennis heeft van de aanwezigheid van andere getuigen, maar ook zegt: «Ik werd vastgehouden in een woonhuis. Ik weet niet wie mijn ondervragerts waren, maar ze sloegen me erg. Ze bedreigden me, maar wat me het meest lastigviel, was een vrouwelijke ondervrager die me seksueel martelde. Ze dwongen me haar voeten te kussen. Ze vernederden me, zware vervloekingen. Ze dwongen me meerdere keren haar voeten te kussen. Ze trokken zelfs mijn broek naar beneden en bedreigden me met verkrachting.»

De Islamitische Republiek gebruikte tegelijkertijd deze arrestaties veldarrestaties zonder rechtscezakenproces voor het uitvaardigen van snelle vonnissen. Deze maatregelen waren in overeenstemming met officiële regeringsverklaringen die demonstranten als «rebellen», «terroristen» en «spionnen van buitenlandse vijanden» aanmerken en beloften deden voor onmiddellijke afhandeling van hun zaken.

Op basis van statistieken van het documentatiecentrum van Hengaw sinds het begin van de recente landwijde protesten tot nu toe:

• Meer dan 40.000 burgers zijn gearresteerd
• De identiteit van 2.500 personen is vastgesteld
• Onder hen zijn 186 vrouwen en 218 kinderen onder de 18 jaar
• Tot nu toe is de identiteit van 1.270 omgekomen personen vastgesteld, waaronder 125 vrouwen en 93 kinderen.

Deze mensenrechtenorganisatie waarschuwt dat het gebrek aan volledige transparantie van het justitiële apparaat, druk op families om te zwijgen en volledige immuniteit van ondervragerts en veiligheidskrachten, duiden op de bredere omvang van misdaden die nog steeds gaande zijn.

De mensenrechtenorganisatie Hengaw heeft, met nadruk op de ernstige geestesziekte van veel gearresteerden, verklaard dat sommigen van hen voordat ze contact opnamen met deze organisatie zelfmoordplannen hadden en roept op voor onmiddellijke en veilige toegang van onafhankelijke psychologen tot deze personen.

Dit rapport biedt een ontbloot beeld van de onderdrukingsmachine van de Islamitische Republiek; een systeem dat niet alleen de wet, maar zelfs zijn eigen formele onderdrukkingskader ter zijde heeft gesteld en zijn toevlucht heeft genomen tot foltering, vernedering en blote bekentenisverzwinging als belangrijk overlevingsinstrument.