Brief van Narges Mohammadi: Lijden in beveiligde afdelingen gaat verder dan gevangenispijn

Narges Mohammadi, activiste en mensenrechtenadvocate in gevangenschap, schrijft in een “brief” die door “Campaign for Imprisoned Mothers” is gepubliceerd, dat het verdragen van isolatiecellen in beveiligde afdelingen veel moeilijker is dan gevangenschap en dat veel gevangenen hun lichamelijke en mentale gezondheid voor het leven verliezen.

De website Kaleme heeft de brief gepubliceerd, waarvan wordt gezegd dat mevrouw Mohammadi deze uit de gevangenis heeft geschreven. Aan het begin van deze brief wordt aangegeven dat er 25 vrouwelijke gewetensgevangenen in gevangenissen zijn, van wie 23 personen gezamenlijk tot 177 jaar gevangenisstraf zijn veroordeeld.

Volgens mevrouw Mohammadi hebben deze 25 vrouwen gezamenlijk meer dan 12 jaar in beveiligde afdelingen doorgebracht, wat “veel zwaarder is dan gevangenisvoering”. Deze mensenrechtenactiviste voegt eraan toe dat deze afdelingen bestemd zijn voor verdachten “vóór de rechtszitting en het gerechtelijke proces, gedurende een periode genaamd vooronderzoek” en “deze periode (vooronderzoek) kan van een dag tot enkele jaren duren.”

Narges Mohammadi benadrukt dat het Centrum voor Mensenrechtenactivisten, waarvan zij woordvoerster is, en de Vredesraad Iran, waarvan zij ook voorzitter van het uitvoerend bestuur is, meermaals onderzoeken en verklaringen over dit onderwerp hebben gepubliceerd: “maar helaas herbergen de isolatiecellen van beveiligde afdelingen nog steeds kritische vrouwen en mannen en politieke en burgeractivisten”.

Mevrouw Mohammadi stelt dat een van de functies van isolatiecellen is verdachten te dwingen tot bekentenissen en “ongegronde bekentennissen” tegen zichzelf.

Deze burgeractiviste beschrijft de omgeving van beveiligde afdelingen als “een afgesloten doos” waarin “een persoon in een vacuüm en duistere, onduidelijke ruimte wordt achtergelaten, beroofd van alles wat nodig is voor menselijk begrip en het behoud van de eigen identiteit.”

Zij voegt eraan toe dat de gevolgen van isolatiecellen, zowel voor het lichaam als voor de mentale gezondheid van gevangenen, hen soms hun hele leven lang vergezellen.

Volgens Narges Mohammadi worden politieke verdachten die vanwege hun burgeractiviteiten en overtuigingen in de gevangenis zitten, “als gevaarlijke terroristen” voor onbepaalde tijd in isolatiecellen van beveiligde afdelingen vastgehouden.

Volgens de wet van de Islamitische Republiek is het vasthouden van gevangenen in deze afdelingen onwettig.

Deze brief is, zoals Campaign for Imprisoned Mothers zegt, in de maand Ordibehesht en in Evin-gevangenis geschreven.

Mevrouw Mohammadi is in de afgelopen jaren drie keer naar isolatiecel gestuurd. Als gevolg hiervan heeft deze burgeractiviste neurologische aandoeningen opgelopen, die in sommige gevallen tot haar opname buiten de gevangenis hebben geleid.

Volgens verslagen van eind Ordibehesht heeft afdeling 15 van het Revolutionaire Gerechtshof in Teheran onder leiding van rechter Salavatī mevrouw Mohammadi tot tien jaar gevangenisstraf veroordeeld. Zij is veroordeeld voor “samenspanning met het oogmerk de nationale veiligheid in gevaar te brengen”, “propagandaactiviteiten tegen het systeem” en “oprichting en leiding van de onwettige groep Legam”. Mohammadi heeft deze beschuldigingen herhaaldelijk ontkend. De campagne “Legam” is een burgerbeweging gericht op stapsgewijze tegenstand tegen de uitvoering van doodvonnissen in Iran en het voorkomen van de executie van jongeren. Tegelijkertijd heeft Taghi Rahmani, de echtgenoot van mevrouw Mohammadi, verklaard dat zij “niet de oprichter van de Legam-groep is”.

Het Mensenrechtenbureau van de Verenigde Naties, mensenrechtenactivisten, de organisatie Verslaggevers zonder Grenzen, en verschillende belangrijke burgerlijke en politieke persoonlijkheden uit verschillende landen ter wereld hebben opgeroepen tot de vrijlating van Narges Mohammadi. De Amerikaanse vertegenwoordiger in de Verenigde Naties beschreef het vonnis van mevrouw Mohammadi vrijdag als “onrechtvaardig” en zei dat zij moet worden vrijgelaten.