Brief van “Yaser Akbari”, christelijke burger uit Evin: Ik ben een gevangene in handen van vijanden van mijn land

Mehdi (Yaser) Akbari, een christelijke burger, schreef in een brief uit Evin: Ik ben een gevangene in handen van vijanden van mijn land.

Mehdi Akbari werd in oktober 2020 vanwege zijn christelijk geloof en vreedzame religieuze activiteiten, alsmede onder beschuldiging van “handelingen tegen de nationale veiligheid door het opzetten van huiskerken”, door rechter Mohammad Moghisseh veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf.

Dit is niet de eerste keer dat de regering van de Islamitische Republiek personen met christelijk geloof lastigvalt en tot gevangenisstraf veroordeelt. In de afgelopen decennia hebben velen, met name burgers, onder beschuldigingen zoals “propaganda tegen het systeem” en “handelingen tegen de nationale veiligheid”, zonder enig bewijs, gevangenisvonnissen ontvangen.

Meneer Akbari, die momenteel zijn straf in de gevangenis van Evin uitdient, schreef gisteren, maandag 25 juli, een brief over zijn situatie met de volgende inhoud: “De rechtszitting was honderden keren erger dan het vooronderzoek en de eerste ondervraging. Ze beschouwden het christendom als een “ketterij” en noemden mij een volger ervan. De rechter in de zaak beschuldigde mij op zo’n onverschillige manier dat hij zelfs vergat dat joden en christenen aanhangers van twee verschillende religies zijn. Hij noemde mij een volger van de ketterij van het christendom en een aanhanger van Israël. Een beschuldiging die eerder belachelijk is dan een uitspraak van het gerechtshof.”

In deze brief stelde hij dat hij geen advocaat had mogen hebben en werd geconfronteerd met ernstige “witte” foltering, psychisch misbruik in de gevangenis en ongegronde beschuldigingen met betrekking tot nationale veiligheid. Ook zijn zoon Amir Ali, die ernstig ziek is, is na de arrestatie van zijn vader van zorg en toezicht beroofd.

Mehdi Akbari stelde, met verwijzing naar de ziekte van zijn zoon, dat een van de belangrijkste redenen voor zijn terugkeer naar Iran de zorg voor zijn 16-jarige kind was, wiens aangeboren ziekte ernstig was geworden. Hij schreef dat bij zijn aankomst in Iran in 2017 zijn paspoort in beslag werd genomen en dat hij, na enige tijd met de medische behandeling van zijn zoon bezig te zijn, door veiligheidsfunctionarissen werd gearresteerd. Hij zegt dat hij dacht dat ze hem de redenen voor het misdrijf zouden vertellen en dat hij ze na overleg met zijn advocaat kon beantwoorden. Maar zonder advocaat en in boeien werd ik als een lam naar het slachthuis gebracht naar iemand die ik later besefte een ondervrager was.

Hij, die een gewetenspolitieke gevangene is, vervolgde: “Toen ze in het uitleggen van de beschuldiging de woorden ‘handelingen tegen de nationale veiligheid van het land’ gebruikten, had ik geen advocaat die me de betekenis van deze beschuldiging, de gevolgen en wat dit zou betekenen kon uitleggen. Deze beschuldigingszitting duurde 5 minuten en ik werd in eenzame opsluiting en onder arrest van de inlichtingendiensten van de Sepah geplaatst.”

Verderop in zijn brief schrijft hij: “Verwarring, psychische druk, mijn dagelijks leven bestond eruit dat ik puur en alleen had gekozen om God te aanbidden via het christendom en dit te verkondigen. Hoe veel ik ook nadacht, ik begreep niet welke relatie de aanbidding van God kon hebben met het woord nationale veiligheid. Na 10 dagen in eenzame opsluiting en het verduren van alle vernederingen door de ondervragiers, kreeg ik de mogelijkheid voor een minuut durend gesprek met mijn familie, nog steeds onder toezicht van de ondervrager. Ze wilden van mij een waarschuwend voorbeeld maken voor mijn medehefgenaars.”

Terwijl hij uitsprak dat de lichamelijke toestand van zijn zoon verslechterde, voegde hij toe: “Ondanks mijn verbazing en ongelovigheid bevestigden het herziehof en het hooggerechtshof van het land mijn vonnis, zonder aandacht te besteden aan de onderwerpen die ik had uiteengezet! Nu ik 3 jaar van mijn vonnis in de gevangenis heb doorgebracht, weet ik nog steeds niet hoe ik als volger van Christus handelingen tegen de nationale veiligheid van Iran kon plegen.”

Hij eindigde zijn brief als volgt: “Dit is Iran en ik ben in de 21e eeuw een gevangene in handen van vijanden van mijn land.”

Amir Ali, zijn zoon, overleed op 29 december 2021 op 18-jarige leeftijd vanwege acute lichamelijke problemen, en meneer Akbari kon niet op tijd aanwezig zijn bij de begrafenisceremonie van zijn zoon vanwege gevangenispaperwerk en een borgtocht van 150 miljoen toman. Met een verlof van 5 dagen uit de gevangenis werd hij vrijgelaten zodat hij op de derde dag na het overlijden van zijn zoon naar zijn graf kon gaan.

De uiting van overtuigingen en vreedzame religieuze activiteiten, wat naar verluidt vrij is in Iran, heeft de regering ertoe bewogen burgers in te sluiten en hun families onder druk en vervolgingspraktijken te plaatsen.