De schaduw van corona weegt het zwaarste op werkende kinderen

De coronaviruspandemie manifesteert zich overal; van het parlement tot de norooz-markt. Het enige wat niet is veranderd, zijn kinderen die in vuilnisbakken graven en bloemen verkopen of ruiten schoonmaken op kruispunten.

De straten zijn leeg geworden, er is geen spoor van de drukte van esfand, de markten en winkelcentra zijn bijna verlaten, de norooz-displays met zeven gerechten, goudvissen en granen zijn opgezet maar zonder menigte ernaast. Corona heeft alles in schaduw gehuld, behalve kinderen die nog steeds bij verkeerslichten en op kruispunten rondlopen met bloemen in hun handen, kauwgum in hun handen, zakdoeken in hun handen, esfand in hun handen.

Tot nu toe zijn er geen berichten gepubliceerd over coronabesmetting bij kinderen en onder de coronadoden waren geen kinderen. Maar geen medisch onderzoek heeft aangetoond dat kinderen immuun zijn voor dit virus.

Een bestuurslid van de kinderrechtenvereniging heeft opgeroepen tot meer aandacht voor hygiene, gezondheid, onderwijs en huisvesting van straatkinderen die vuilnis verzamelen.

Mina Jandaghi zegt dat kinderen die vuilnis verzamelen en degenen die op straat of in de metro verkopen, zonder masker en handschoenen in de stad rondlopen, slecht voedsel hebben en hun woonplaatsen in de buurt van vuilnisbakken liggen.

Het nieuwsbureau ILNA schrijft naar aanleiding van deze activist: “Aan de andere kant zijn deze kinderen vanwege hun voedselpatroon, onvoldoende rust en blootstelling aan verschillende soorten stress en psychologische druk kwetsbaarder voor ziekte. Als deze kinderen ziek worden, hebben ze vanwege de hoge behandelingskosten en problemen met het aannemen van kinderen zonder identiteitspapieren geen toegang tot medische centra.”

Mina Jandaghi heeft opgeroepen tot aandacht van de sociale diensten voor huisvesting van dakloze kinderen en adequate ondersteuning voor hen en zei: “Deze kinderen zijn elke dag present op de stadstraten, maar hun contact met de samenleving is erg minimaal.”

Eerder had de directeur van de kinderrechtenvereniging ook waarschuwingen gegeven over het gevaar dat werkende kinderen en straatkinderen bedreigt. Farshid Yazdani had vorige week tegen het ILNA-nieuwsbureau gezegd: “Kinderen en volwassenen die hun levensonderhoud verdienen door verkoop in de metro, lopen door hun uitgebreide contact met de samenleving en aanwezigheid op openbare plaatsen gevaar.”

Yazdani veroordeelde kinderarbeid en vroeg de regering hygiëneproducten, handschoenen, desinfectiemiddelen en maskers gratis ter beschikking te stellen aan deze groep.

Voor werkende kinderen maakt corona geen verschil met iets anders

Tot nu toe zijn er geen georganiseerde en omvangrijke maatregelen genomen om werkende kinderen en straatkinderen tegen het coronavius te beschermen. Alleen non-gouvernementele organisaties zoals Jamiat-e Talou, Jamiat-e Imam Ali en de kinderarbeidsvereniging hebben spontaan maatregelen genomen om werkende kinderen en straatkinderen tegen het coronavirus te beschermen.

Jamiat-e Imam Ali besloot in zijn crisisstaafvergadering op de 4e dag van esfand dat verantwoordelijke instellingen zouden worden verzocht contractoren te dwingen geen kinderen in deze periode in te zetten.

Jamiat-e Talou heeft ook in samenwerking met de Rode Halve Maan en ander ngo’s hygiënische pakketten uitgedeeld in de buurt Darrazeh-Ghar in Teheran.

Amirhassan Mirbahary, lid van de kinderarbeidsvereniging, zegt daarover tegen Deutsche Welle Farsi: “Helaas kan ik persoonlijk zeggen dat ik geen invallen heb gezien voor desinfectie van de gebieden en centra waar kinderen aan blootgesteld zijn. Bijvoorbeeld, noodzakelijke benodigdheden voor werkende kinderen, vooral in het afvalrecycling-veld, zoals veilige handschoenen, passende maskers en desinfectiemiddelen, die in deze omstandigheden snel zonder kosten aan de kinderen zouden moeten worden gegeven, of maatregelen voor het omgaan met en behandelen van kinderen die zelf of waarvan de families besmet raken, waarvan helaas statistieken ontbreken of er zijn geen opmerkelijke operaties.”

Deze kinderrechtenactivist zegt dat naast de benodigdheden voor deze groep kinderen, ook de juiste informatiedistributie naar deze groep bijzonder belangrijk is, omdat deze kinderen minder toegang hebben tot correcte en juiste informatie en wat ze ontvangen is meestal gele pers en vaak angstwekkend nieuws dat geen basis in waarheid heeft.

Ik vroeg meneer Mirbahary of de kinderarbeidsvereniging contact had met werkgevers van werkende kinderen om hen te vragen deze kinderen tijdens de coronauitbraak minder naar riskante openbare plaatsen te sturen.

Amirhassan Mirbahary zei: “Wij hebben in slechts enkele gevallen toegang tot werkgevers, en bovendien is de werkelijkheid dat het aantal werkende kinderen veel groter en uitgebreider is dan wat wij in ngo-projecten mee kunnen werken, en dit vergt daarom groter werk op het niveau van bijvoorbeeld de sociale diensten in Iran.”

Het Iraanse IslamRepubliek Nieuwsbureau IRNA schreef in een rapport over dit onderwerp: “Op basis van gegevens van het Strategisch Onderzoekscentrum van het Ministerie van Arbeid zijn van de ongeveer 9 miljoen kinderen van 10 tot 17 jaar, 409.000 kinderen actief in het werkgebied of op zoek naar werk in het land geïdentificeerd, wat direct verband houdt met armoede in gezinnen, en hun belangrijkste werk in Iran is straatverkoop, bloemenverkoop, fortuinvertellerij en afvalverzameling.”

Dit zijn natuurlijk alleen de werkende kinderen die zijn geïdentificeerd. Aangezien veel werkende kinderen uit Afghaanse kinderen zonder paspoort of kinderen met Iraanse moeder bestaan, kan worden aangenomen dat het aantal van deze kinderen veel groter is dan het officieel aangekondigd aantal.

In het hart van de coronapandemie verkopen werkende kinderen met esfand in hun hand en bloemenverkopers nog steeds autoramen en verzamelen ze vuilnis. De schaduw van de coronaepidemie was zo zwaar dat hij het norooz en de sfeer van de straatscène in esfand heeft beïnvloed, maar kennelijk heeft het geen verandering teweeggebracht in het dagelijkse leven van werkende kinderen en straatkinderen.

Bron: DW