Derde ronde landelijke lerarenstaking in Iran
Veel leraren in Iran hebben gehoor gegeven aan de oproep van de Coördinatieraad van Beroepsorganisaties van Onderwijzers en zijn in tientallen steden gestopt met werken en gaan in staking om hun beroepseisen ingewilligd te krijgen. Dit is de derde ronde van lerarenstakingen in Iran sinds het begin van het schooljaar 1397-1398.
Volgens verslagen die op sociale medianetwerken en enkele binnenlandse mediakanalen zijn gepubliceerd, zijn leraren sinds gisteren, zondag 12 Esfand (3 maart), in verschillende scholen in Iraanse provincies gestopt met lesgeven en gaan in staking op schoolkantoren als protest.
Volgens deze verslagen heeft deze staking tot dusver plaatsgevonden in de provincies Koerdistan, Kermanshah, Alborz, Hamedan, Isfahan, Razavi Khorasan en Zuid-Khorasan, Teheran, Oost- en West-Azerbeidzjan, Mazandaran, Khuzestan, Fars, Gilan, Sistan en Baluchestan, Yazd, Qazvin, Zanjan en Chaharmahal en Bakhtiari.
De Coördinatieraad van Beroepsorganisaties van Onderwijzers heeft bekendgemaakt dat leraren door niet naar de lessen te gaan en aanwezig te zijn op schoolkantoren op 12, 13 en 14 Esfand van dit jaar (1397) studenten en hun ouders op “alle mogelijke manieren” zullen informeren over hun doelen.
Volgens de Coördinatieraad is het besluit tot staking genomen “op verzoek van collega’s en als protest tegen de opstapeling van eisen die al jaren door nalatigheid van autoriteiten zijn ontstaan”.
In de verklaring van de Coördinatieraad van Beroepsorganisaties van Onderwijzers wordt de vrijlating van onderwijsactivisten en “opheffing van alle wettelijke belemmeringen voor vrije activiteiten van beroepsorganisaties” genoemd als een van de belangrijkste eisen van leraren.
De stakende leraren in de derde ronde van hun protesten in het schooljaar 1397-1398 hebben hun eisen geuit en hun protest uitgedrukt met teksten zoals “vrijheid voor inhafteerde leraren”, “onderwijs van kwaliteit, billijk budget”, “stop met dossierbouw tegen vakactivisten”, “onafhankelijke organisatie is recht van leraren”, “afschaffing van discriminatie”, “effectieve en alomvattende verzekering”, “invoering van onderwijsrechtvaardigheid” en “gelijkmaken van pensioenen van onderwijzers”.
De Coördinatieraad van Beroepsorganisaties van Onderwijzers had op 6 Esfand vorige maand leraren in heel Iran opgeroepen tot staking en het niet gaan naar lessen.
De eisen van onderwijzers die in deze verklaring in zes punten werden samengevat, zijn als volgt: «1- Vrijheid van onderwijsactivisten en sluiting van alle dossiers op dit terrein. 2- Opheffing van alle wettelijke belemmeringen voor officiële en vrije activiteiten van beroepsorganisaties van onderwijzers in het hele land. 3- Toewijzing van voldoende middelen in het begroting 2098 voor onderwijs om de talrijke problemen van scholen op te lossen, wezenlijke verbetering van het salaris van onderwijzers en betaling van alle achterstallige betalingen, inclusief eisen van contractleraren, lesgeeftarief enzovoort. 4- Gelijkmaken van pensioenen van onderwijzers met werkenden en verhoging daarvan boven de armoedegrens. 5- Beëindiging van het huidige ineffectieve aanvullende verzekeringcontract en vervanging ervan door een effectieve en verantwoordingsplichtige verzekering voor werkende en gepensioneerde onderwijzers. 6- Stopzetting van het beleid van commercialisering van scholen en implementatie van artikel 30 van de grondwet.»
De Coördinatieraad van Beroepsorganisaties van Onderwijzers heeft ook verklaard: «Indien de rechtmatige eisen van onderwijzers niet ingewilligd worden, zal de Coördinatieraad haar volgende protestacties aankondigen». Deze beroepsorganisatie benadrukte echter dat «doeltreffende en concrete maatregelen van autoriteiten ter oplossing van de talrijke problemen van onderwijzers in toekomstige plannen van de Coördinatieraad in aanmerking zullen worden genomen.»
Protest tegen “onderdrukking en onrechtvaardigheid”
Iraanse steden hebben in de afgelopen maanden herhaaldelijk getuige geweest van omvangrijke lerarenbetogingen tegen arbeidsomstandigheden en levensomstandigheden. Zij protesteerden op 25 Bahman in op zijn minst Sanandaj, Urmia, Marivan, Ardabil, Mashad en Kermanshah voor gebouwen van onderwijs. Op 6 Dey vorige maand voerden leraren in Isfahan ook protest uit voor het provinciaal onderwijs kantoor. Veiligheidstroepen verstrooiden echter de betogers door traangas in te zetten en arresteerden een aantal van hen. Op 19 Azar voerden ook steden Isfahan, Rasht, Yazd en Abhar betogingen uit van leraren en gepensioneerde onderwijzers voor verbetering van hun levensomstandigheden en vrijlating van inhafteerde leraren.
In de tweede ronde van lerarenstakingen in Iran op 22 en 23 Mehr voerden veel leraren in veel kleine en grote steden van Iran ook deze staking uit. Deze twee-daagse staking ging gepaard met leuzen tegen “onderdrukking en onrechtvaardigheid”. Hoewel de eisen van leraren in deze staking gepaard gingen met beloften tot onderzoek door overheidsfunctionarissen, gingen deze ook gepaard met inzet tegen beroepsbijeenkomsten en arrestatie van hun activisten.
De arrestatie en latere vrijlating van Mohammad Reza Ramezanzadeh, voorzitter van de Coördinatieraad van Beroepsorganisaties van Onderwijzers in Bojnord en ook Hashem Khastar, lid van het bestuur van de Vakunie van Leraren in Mashad, door agenten van de Inlichtingendienst van de Revolutionaire Gardisten, behoorden tot de gevolgen van de tweede ronde van lerarenbetogingen in het huidigte schooljaar.
Lerarenprotestbewegingen in Iran hebben de afgelopen maanden en jaren aanzienlijk toegenomen. Naast de wens om arbeidsvoorwaarden te verbeteren en inhafteerde leraren vrij te laten, worden isen als effectieve en alomvattende verzekering, veiligheid van scholen, afschaffing van discriminatie in onderwijsstructuur, stopzetting van privatisering en commercialisering van onderwijs en publieke toegang tot kosteloos onderwijs, ook beschouwd als eisen van Iraanse leraren.
Een aantal onderwijsactivisten en prominente personen onder leraren in Iran, zoals Mohammad Habib, Mahmoud Behdashti Langaroudi en Ismail Abdi, zijn wegens hun vakactiviteiten veroordeeld tot gevangenisstraf en zitten in de gevangenis.
Bron: DW
