Evangelische Assyrische Kerk in Tabriz gesloten
Na een inval van medewerkers van het Inlichtingenbureauaan samen met enkele leden van de staf voor de uitvoering van het decreet van de Imam in Tabriz in de Evangelische Assyrische Kerk in deze stad, is deze kerk niet alleen gesloten, maar is ook het kruis dat op de koepel van deze christelijke religieuze plaats was geplaatst, verwijderd door veiligheidstroepen van de stad.
Volgens Human Rights in Iran, artikel 18, op donderdag 19 Ordibehesht 1398, drongen medewerkers van het Inlichtingenbureauaan samen met enkele leden van de staf voor de uitvoering van het decreet van de Imam in Tabriz de Assyrische Kerk binnen en vervingen alle sloten van de ingangen naar deze religieuze plaats, die eigendom is van de Evangelische Assyrische christenen, en haalde het kruis boven deze kerk neer. Door dit voorval verkeert de gemeenschap van Assyrische christenen in Tabriz in shock. Deze kerk wordt beschouwd als een van de historische monumenten met een geschiedenis van 100 jaar en als een nationaal erfgoedmonument in Iran.
Een ingewijde bron verklaarde dat veiligheidstroepen, nadat alle sloten van de ingangen waren vervangen en het kruis van de kerk was neergehaald, duidelijk tegen de Assyrische christenen in Tabriz zeiden, die vroegen waarom de religieuze plaats was gesloten waarheen zij voor aanbidding gingen, dat de Assyriërs geen toestemming hadden voor welke vorm van aanbiddingsdiensten en kerkdiensten in deze kerk dan ook.
Deze ingewijde bron zei ook: enkele dagen na Kerstmis begonnen de bezorgdheden van leden van de kerk. De reden was het verhinderen van de aanwezigheid van priesters van andere kerken om een gezamenlijke kerkdienst te houden. Deze dienst zou in de Evangelische Kerk in Tabriz worden gehouden, maar veiligheidsinstellingen gaven geen toestemming.
Deze ingewijde bron vervolgde: op 19 Ordibehesht 1398 betraden een groot aantal medewerkers van het Inlichtingenbureauaan en ook de staf voor de uitvoering van het decreet van de Imam, een instelling die direct onder toezicht van de leidinggevende van het bureau werkt, onze kerk, vervangen alle deursloten, haaldden het kruis dat op de kerktoren was gemonteerd neer, plaatsten beveiligingsapparatuur in de kerk en dwongen de kerkbijzitter het pand waar hij binnen het kerkterrein woonde te verlaten en naar elders buiten de kerk te gaan.
Het moet worden opgemerkt dat de Evangelische Kerk in Tabriz, die ooit diensten in het Assyrisch, Armeens, Perzisch en Engels hield, in 2011 op grond van een uitspraak van de Eerste Tak van het Revolutionair Gerechtshof in Tabriz onder voorzitterschap van Hassan Babaei werd beslag gelegd ten gunste van de staf voor de uitvoering van het decreet van de Imam. Tot aan de bezetting van dit gebouw konden de Assyriërs echter de kerk blijven gebruiken voor hun religieuze ceremonies in het Assyrisch.
Het verlenen van diensten in andere dan Assyrische talen was meer dan 30 jaar in deze kerk stopgezet en was deze kerk onderdeel van de “Evangelische Kerk van Assyrisch sprekenden” geworden.
Mansour Borji, directeur van organisatie Artikel 18, verklaarde in dit verband: tot nu toe zijn veel protestantse kerken in Iran in beslag genomen. In de meeste gevallen hebben de autoriteiten deze niet omgebouwd, maar hebben ze deze tot hun vernietiging met rust gelaten. Sommige, zoals de kerk in Kerman, zijn tot ruïnes vervallen en zijn vervolgens gelijk gemaakt met de grond.
De onderdrukking van christenen in Iran, waaronder bekeerlingen tot het christendom, Armeniërs, Assyriërs en katholieke christenen, gebeurt op systematische en uitgebreide wijze met als doel de burgerrechten van deze groep volgelingen van religies in Iran te schenden.
Christelijke burgers en bekeerlingen tot het christendom in Iran worden geconfronteerd met allerlei soorten veiligheidsbeschuldigingen. Op dit moment worden burgers in Iran niet meer alleen vanwege religiewissel of neiging tot een ander geloof vervolgd, gezien het feit dat in de islamitische strafwet van Iran de beschuldiging van afval van geloof bestaat en er geen afvalvonnissen worden uitgesproken, maar de soorten beschuldigingen waarvan religieus andersdenkenden en christenen in Iran, waaronder bekeerlingen tot het christendom, Assyrische christenen en Armeniërs, schuldig worden bevonden, hebben geleid tot zware gevangenisstraffen en in sommige gevallen tot verbanningsstraffen of vermogenconfiscatie voor bekeerlingen tot het christendom.
Assyrische en Armeense christenen worden beschouwd als historische gemeenschappen en erkende religieuze minderheden in Iran. Doorgaans hebben zij vrijheid om hun religieuze ceremonies vrij uit te voeren. Dat staat echter op voorwaarde dat kerkdiensten niet in het Perzisch worden gehouden en dat zij hun deuren niet openen voor bekeerlingen tot het christendom van moslimafkomst.
Sinds de triomf van de Revolutie in Bahman 1357 tot heden zijn minimaal zes kerkleiders in Iran gedood en zijn honderden christenen gearresteerd en gevangen gezet.
Bovendien is het drukken van de Heilige Schrift van christenen in het Perzisch verboden, sommige kerken zijn gesloten en worden kerkdiensten in het Perzisch voorkomen.
Het moet worden opgemerkt dat hoewel christenen volgens de wet officieel als een religieuze minderheid worden erkend, volgen veiligheidsinstellingen de kwestie van moslims die zich tot het christendom bekeren met bijzondere gevoeligheid en hanteren zij gewelddadig optreden tegenover activisten op dit gebied.
De onderdrukking van religieus andersdenkenden in Iran schendt internationale mensenrechteninstrumenten, waaronder artikel 18 en 19 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en ook artikel 18 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten aangenomen op 16 december 1986, die het recht van individuen op religiewissel en het uitvoeren van religieuze rituelen zonder angst en religieuze propaganda voor individuen zonder beperkingen als vrij beschouwt.
Bron: Human Rights in Iran
