Hoe infiltreert Washington met Irans begroting de media en verdraait het de Iraanse vrijheidsbeweging?
Terwijl het Iraanse volk zich uitput in een strijd voor regimeverandering, werkt de sluimerende lobby van het Iraanse regime in de Verenigde Staten hard aan het verdraaien van het verhaal.
NIAC probeert de protesten voor te stellen als een strijd voor hervormingen en niet als regimeverandering. Het Iraanse volk wil geen hervormingen, maar streeft naar regimeverandering.
NIAC is niet alleen een groep die pleit voor Iraans-Amerikaanse betrekkingen, maar zij vormen een actief onderdeel van het Iraanse regime in Amerika.
Momenteel proberen NIAC-activisten de protesten af te leiden naar het onderwerp verplichte hoofddoeken of economische druk. Ze grijpen naar alles wat hen kan helpen zich uit de voeten te maken voor de erkenning van deze werkelijkheid – dat het volk nee zegt tegen het islamitische regime.
In werkelijkheid is NIAC’s boodschap dat het Westen met Iran moet onderhandelen en sancties moet opheffen; terwijl dat niet datgene is wat de protesten heeft veroorzaakt.
NIAC-oprichter Trita Parsi en NIAC-activisten als Negareh Mortazavi, Ali Karami – lid van de Europese Raad voor Buitenlandse Betrekkingen -, Hadi Ghaemi – influencer van bescheiden mode – hebben allemaal opgeroepen tot opheffing van sancties.
Het moet opgemerkt worden dat NIAC zonder haat tegen Israël en antisemitisme geen lobby van het Iraanse regime zou zijn.
Naast hun propagandaafdeling, die Amerikaanse functionarissen ervan beschuldigt in dienst van Israël te werken, hebben zij ook financiële steun gegeven aan campagnes van Rashida Tlaib en Ilhan Omar, twee van de meest antisemitische leden van het Congres. Ilhan Omar heeft zelfs een prijs van hen ontvangen!
Nu sancties het leven voor Iraniërs moeilijker hebben gemaakt, en als deze sancties werden opgeheven terwijl het islamitische regime nog steeds aan de macht is, zou geen van dat geld het Iraanse volk bereiken; in plaats daarvan zou het terechtkomen in Syrië, Jemen of Gaza onder terroristen, of misschien in de zakken van de leiders van de Islamitische Republiek.
En dit is de hoofdreden voor NIAC en haar activisten, want zij zetten zich heftig in voor sanctieopheffing.
NIAC (de hervormers) wil het islamitische regime tegen elke prijs behouden, maar het regime kan niet worden hervormd. Het probleem van het Iraanse volk is niet economie of verplichte hoofddoeken, maar gebrek aan vrijheid van meningsuiting, vrijheid van expressie, vrije pers, gebrek aan rechtsstaat, foltering, corruptie, financiering van wereldwijd terrorisme, genderapartheid en meer.
Dit is de reden waarom rijk en arm, jong en oud, man en vrouw allemaal protesteren op de straten van Iran. Met één gemeenschappelijk doel, en dat is het einde van het islamitische regime.
Het terugdringen van protesten alleen tot het niveau van hoofddoeken en economische omstandigheden is een slag in het gezicht van degenen die hun leven hebben opgeoffer in deze strijd.
NIAC is niet betrouwbaar.
