Iraanse export van mineralen “met 40 tot 100 procent afgenomen”
Volgens de ondervoorzitter van de Iraanse mineraalexporteursfederatie is de export van mineralen in 1398 (Iraanse jaarkalender) aanzienlijk afgenomen ten opzichte van het voorgaande jaar. Hij wijt dit aan de invoering van invoertarieven van 25 procent. Sommigen hebben deze invoertarieven “binnenlandse sancties” genoemd.
Sejad Gharagi, lid van de mijnbouwcommissie van de Teheran Chamber of Commerce, stelt dat de export van Iraanse mineralen in de drie maanden tot november van dit jaar in verschillende sectoren met 40 tot 100 procent is afgenomen in vergelijking met dezelfde periode vorig jaar.
De ondervoorzitter van de mineraalexporteursfederatie wijt deze situatie aan het recente besluit van het ministerie van Industrie, Mijn- en Handelszaken om 25 procent invoertarieven te heffen op ruwe mineraalproducten voor export.
Het besluit om de mineraal-invoertarieven in september van dit jaar met 25 procent te verhogen werd in september bekend gemaakt en zou vanaf oktober door de douane van de Islamitische Republiek worden geïmplementeerd. Het Iraanse persbureau ILNA schreef zondag 13 november, stellende dat Gharagi voorzag dat met dit besluit de mineraalexport in het tweede halfjaar van dit jaar een “verschrikkelijke daling” zou ondergaan.
Deze private sectoractivist zei: “De Kamer van Koophandel en alle mijnbouworganisaties waren tegen dit besluit en hebben hun bezwaren schriftelijk en in persoonlijke bijeenkomsten met redenen en bewijzen kenbaar gemaakt, maar hebben tot nu toe geen antwoord ontvangen.”
De belangrijkste reden voor de verhoging van invoertarieven op mineralen werd genoemd als het voorkomen van verkoop van ruwe mineralen teneinde productieactiviteiten aan te moedigen en werkgelegenheid te verhogen.
Twijfel over het bereiken van doelstellingen van tariefverhoging
Gharagi twijfelt aan het bereiken van deze doelstellingen en stelde dat de verhoging van invoertarieven investeringen in deze sector beperkt: “De manier waarop deze 25 procent wordt geheven is interessant, terwijl fiscale rechtvaardigheid zegt dat belastingen en invoertarieven op winst en rendement moeten worden geheven, maar deze 25 procent wordt geheven op Free on Board-waar, namelijk lading die op het schip ligt en klaar is voor export.”
Sinds de Amerikaanse uittreding uit de kernovereenkomst in februari vorig jaar zijn mineraalproductexport van de Islamitische Republiek meerdere malen onderworpen aan sancties van het Amerikaanse Ministerie van Financiën. Iraanse mijnbouwindustrieën worden ook indirect geraakt door enkele andere sancties.
De meest recente sancties in deze sector werden in december van dit jaar ingesteld als reactie op de raketaanval van de Revolutionaire Garde op twee Amerikaanse bases en hun bondgenoten in Irak.
Steven Mnuchin, de Amerikaanse minister van Financiën, kondigde na deze raketaanvallen aan dat Washington de grootste metaalproducenten van Iran op de zwarte lijst had geplaatst en nieuwe sancties invoerde tegen nieuwe sectoren van de Iraanse economie, waaronder bouw, constructie en mijnbouw.
Probleem met het opnemen van Iraanse bedrijven in sanctieregisters
In de nieuwe sancties werden ook ongeveer twintig bedrijven die actief zijn in mijnbouw en metaalproductie van de Islamitische Republiek nader genoemd. Sejad Gharagi zei op 21 december tegen het nieuwsagentschap van de Kamer van Iran dat aangezien sommige industrieën zoals staal al eerder waren gesanctioneerd, de nieuwe sancties niet veel effect hebben, maar het “fundamentele probleem” ligt in het noemen en opnemen van bedrijven in sanctieregisters.
Hij zei: “Dit leidt niet alleen tot verhoogde handelskosten, maar vermindert ook de onderhandelingspositie van bedrijven, waardoor onder deze omstandigheden de balans in het voordeel van koper zwaarder doorslaat.”
De ondervoorzitter van de mijnbouw- en mijnbouwindustrieën commissie van de Kamer van Iran stelt dat afgezien van sancties, hetgeen de mineraalexport belemmert binnenlandse obstakels zijn en terwijl Amerika waardevolle industrieën als doelwit heeft, is de opheffing van exporttarieven op alle belangrijke mineraalproducten de belangrijkste prioriteit voor uitbreiding van de export.
“Binnenlandse sanctionerders”
Bijan Panahizadeh, adjunct-directeur van het Huis voor Industrie, Mijn- en Handelszaken van Iran, noemde op 24 september en enkele dagen na de aankondiging van de 25 procent invoertarieven in een radioprogramma degenen die volgens hem de mineraalexport belemmeren en daarmee de economie schaden “binnenlandse sanctionerders”.
Panahizadeh noemde het debat over verkoop van ruwe mineralen onnauwkeurig en benadrukte dat degenen die de mineraalexport onder dit voorwendsel belemmeren de economie schaden en de ingang van buitenlands geld blokkeren. Over deze personen voegde hij toe: “Dit groepje helpt niet alleen het systeem niet, maar versterkt als onderdeel van het Amerikaanse Ministerie van Financiën ook de sancties.”
Regeringseconomische functionarissen hadden eerder bepaald dat de invoertarief voor sommige mineralen zoals ijzererts voor dit jaar acht procent zou zijn. Jafar Sarqooni, adjunct-minister van Industrie, zei dat de reden voor de verdriedubbeling van deze invoertarieven lag aan het stijgende exportniveau, waarbij de staalproductie-industrieën in het binnenland door ruw-materiaal-tekorten te kampen hadden.
Jafar Sarqooni zegt dat de “vijand” veel obstakels creëerde om de export van Iraanse staal en metalen te voorkomen, maar niet alleen geen beperkingen voor de export van ruwe ijzererts creëerde, maar ook “talloze schepen” naar de regio stuurde om mineralen te vervoeren.
Mohammad-Reza Bahraman, voorzitter van het Iraanse Mijnhuis, wees in een artikel getiteld “De vloek van sancties en zelfsancties” dat op 9 november in de krant Dunya-ye Eqtesad werd gepubliceerd erop dat Iran in 1397 door verschillende redenen, waaronder “onjuiste economische maatregelen en factoren die deze maatregelen verergeren, zoals buitenlandse sancties”, grote economische problemen ondervond.
“Zelfverheffing”, een groter gevaar dan sancties
Hij schrijft dat de sanctionering van Iraanse metallindustrieën werd gedaan met het doel de economie van het land verlamd te maken, waarbij sommige sancties in het scheepsvervoer en de invoer van onderdelen en machines dit verscherpten, maar “zelfverheffing” stelt deze industrie voor een groter gevaar.
De voorzitter van het Mijnhuis schreef hierover: “Het niet toestaan van export van overgevoel mineraal van het land, waarvoor makers in deze sector absoluut geen noodzakelijke voorbereidingen hadden getroffen, met rechtvaardigingen zoals het garanderen van valuta-teruggave tegen preferentiële prijzen, het voorkomen van verkoop van ruwe mineralen, binnenlandse behoefte en uiteindelijk het instellen van nieuwe invoertarieven vanaf oktober, zal ertoe leiden dat onderdelen van de Iraanse mineraalmarkt verloren gaan.”
Bahraman is van mening dat de invoering van nieuwe invoertarieven vanaf oktober, hoewel met de bedoeling maximale toegevoegde waarde in de mineralenketen te benutten, praktisch ertoe leidt dat “de Iraanse markt voor deze mineralen” verloren gaat en aan concurrenten wordt overgelaten.
De Verenigde Staten noemen één van de doelstellingen van sancties tegen de Islamitische Republiek het verminderen van Iraanse buitenlandse inkomsten, omdat zij menen dat een deel van deze inkomsten wordt besteed aan ondersteuning van plaatsvervanger-groeperingen in de regio en organisaties zoals de Palestijnse groep Hamas en Hezbollah in Libanon, die Washington als terroristische organisaties heeft aangemerkt.
Donald Trump, president van de Verenigde Staten, kondigde in februari van dit jaar aan, ter gelegenheid van de eerste verjaardag van de uittreding uit de kernovereenkomst, nieuwe sancties aan, onder meer in de metaal- en mijnbouwindustrie, en zei dat ongeveer 10 procent van de buitenlandse inkomsten van de Islamitische Republiek door export uit deze sector wordt gefinancierd. Op basis hiervan wordt verwacht dat de buitenlandse inkomsten van deze sector, net als olie-inkomsten, met een veel ernstigere dalingstendens te kampen zullen hebben.
Bron: DW
