Kohgiluyeh en Boyerahmad; 333 middelbare scholieren stoppen met school in schooljaar 1400-1401

Volgens persbureau Hrana, via Tasnim, is voortijdig schoolverlaten één van de grote problemen in onderwijs en maatschappij, dat elk jaar aanzienlijke middelen, bronnen en mogelijke menselijke en economische talenten verspilt en onherstelbare gevolgen heeft op individueel en maatschappelijk niveau.

In de provincie Kohgiluyeh en Boyerahmad, vooral in de achtergestelde gebieden, stoppen elk jaar veel scholieren met school vanwege problemen zoals gebrek aan voorzieningen, financiële armoede, onvoldoende onderwijsbudget en drang van ouders om hun onderwijs voort te zetten.

De meesten van hen waren kinderen of jongeren die geen toegang hadden tot slimme apparaten zoals mobiele telefoons en tablets, of leefden in gebieden zonder internetdekking.

Financiële armoede in de meeste delen van de provincie Kohgiluyeh en Boyerahmad, vooral in plattelandsgebieden, vanwege de grote deprivatie van gezinnen, is in feite de belangrijkste oorzaak van schoolverlating en leidt niet alleen tot verlies van aangeboren talenten van dergelijke scholieren, maar veroorzaakt ook schade aan onderwijsmiddelen en voorzieningen in de afgelopen jaren.

Alleen tot groep vijf

Samira, een van de scholieren die school hebben gestaakt uit het dorp Liyrab in het district Dishmok, zei: in ons dorp kunnen we, als we erg veel geluk hebben en onze ouders toestemming geven, slechts tot groep vijf school gaan en daarna is het niet mogelijk.

Zij zei: plattelandsvaders kunnen vanwege het ontbreken van een passend beroep en onvoldoende inkomsten niet alle kosten dekken, en het volstaat voor ons om met volle buik te slapen.

Dit plattelandsmeisje, verwijzend naar haar grote belangstelling voor het voortzetten van haar onderwijs, zei: vanaf groep één had ik grote belangstelling voor school en tot het einde van groep vier was ik altijd de beste van de klas, maar vanwege financiële problemen kon ik niet doorgaan.

Zij zei: in ons dorp kunnen we slechts tot groep vijf school gaan en om verder te gaan, moeten we naar Dishmok gaan, maar vanwege de afstand en het gebrek aan voorzieningen is het voor ons niet mogelijk om door te gaan.

Het ontbreken van noodzakelijk onderwijsbudget en zeer beperkte voorzieningen in dorpen in de provincie Kohgiluyeh en Boyerahmad hebben geleid tot schoolverlating van veel scholieren in dorpen en hebben geleid tot toename van culturele armoede op dorpsniveau.

De maatschappelijke schadelijkheden in de dorpen van Kohgiluyeh en Boyerahmad zijn grotendeels te wijten aan de onverschilligheid van ouders tegenover het voortgezet onderwijs van hun kinderen en het gebrek aan bewustzijn van het belang van onderwijs en de waardevolle rol ervan in het leven, en de toenemende groei van maatschappelijke problemen voortvloeiend uit deze onverschilligheid van plattelandsbewoners tegenover het onderwijs van hun kinderen.

De directeur-generaal van Onderwijs in Kohgiluyeh en Boyerahmad stelde: het totale aantal scholieren in de eerste fase van het voortgezet onderwijs in het schooljaar 1400-1401 was meer dan 36.000 en het gemiddelde aantal scholieren dat school verliet in de provincie was 237 personen, waarvan 49 procent meisjes en 51 procent jongens.

Hadi Zarepour voegde toe: het totale aantal scholieren in de tweede fase van het voortgezet onderwijs in het schooljaar 1400-1401 was meer dan 26.000 en het gemiddelde aantal scholieren dat school verliet in de provincie was 96 personen, waarvan 55 procent meisjes en 45 procent jongens.

Hij, verwijzend naar de mate van schoolverlating van scholieren in de provincie in vergelijking met het landelijke gemiddelde, verduidelijkte: de schoolverlatingscijfers voor scholieren in de eerste fase van voortgezet onderwijs zijn 3,66 van het landelijke gemiddelde en voor de tweede fase 1,56 van het landelijke gemiddelde.

Zarepour, verwijzend naar de belangrijkste redenen voor schoolverlating van scholieren in het voortgezet onderwijs op provinciaal niveau, stelde: gezien het feit dat sommige scholieren in achtergestelde en afgelegen gebieden vanwege gebrek aan voorzieningen en het ontbreken van moderne onderwijsmiddelen en andere redenen geen volledig onderwijs krijgen, kan men zeggen dat corona en de verspreiding ervan negatieve gevolgen voor hun onderwijs heeft gehad, en uiteraard, naast de coronaziekte, hebben ook andere factoren zoals sociale, familie- en persoonlijke factoren invloed gehad op schoolverlating van scholieren.