Kritiek op Britse regering over behandeling van religieuze asielzaken

“Kunt u de tien geboden opzeggen?”

Moet iemand die zich tot het christendom heeft bekeerd en daarom in Groot-Brittannië asiel heeft aangevraagd, het antwoord op deze vraag kennen?

Een groep parlementariërs uit verschillende partijen die zich inzetten voor religieuze vrijheid heeft in een rapport de criteria voor de beoordeling van asielaanvragen van mensen die zich tot het christendom hebben bekeerd als oneerlijk gekwalificeerd.

Volgens deze groep zijn de vragen die tijdens de behandeling van hun aanvragen aan deze asielzoekers worden gesteld ongepast en oneerlijk.

De groep parlementariërs is van mening dat ambtenaren die deze asielverzoeken beoordelen vaak niet op zoek gaan naar de werkelijke overtuigingen van deze personen, maar in plaats daarvan proberen triviale vragen over de Bijbel te stellen.

Volgens deze groep leidt een gebrek aan goed begrip van religie en overtuigingen ertoe dat asielaanvragen van mensen die in hun thuisland risico lopen op vervolging en gevaar voor hun leven omdat zij van geloof zijn veranderd, door deze ambtenaren worden afgewezen.

Mohammed is een Iraanse asielzoeker die christen is geworden. Hij probeert in Groot-Brittannië verblijfsvergunning te krijgen.

Zijn asielaanvraag is na beoordeling van zijn dossier afgewezen.

Deze Iraanse asielzoeker zegt: “Een van de vragen die ze me stelden was heel vreemd. Ze vroegen me wat kleur de Bijbel heeft.”

Mohammed zegt dat hij antwoordde: “Ik weet dat Bijbels verschillende kleuren hebben, mijn Bijbel is rood.”

Volgens deze Iraanse asielzoeker werden hem vragen gesteld waarop hij niet kon antwoorden. Hij werd bijvoorbeeld gevraagd om de tien geboden op te zeggen, maar hij kon ze niet allemaal uit zijn hoofd opzeggen.

Wanneer een asielzoeker wordt beoordeeld, beslist een ambtenaar over het toevoegen van uitspraken aan het dossier. De richtlijnen voor de behandeling van dossiers van mensen die asiel hebben aangevraagd vanwege een godsdienstverwisseling, luiden dat hen alleen algemene vragen moeten worden gesteld.

Maar waarom verwacht het ministerie van Binnenlandse Zaken, dat asielaanvragen behandelt, dat deze asielzoekers de basisprincipes van de Bijbel kennen?

Baroness Bridge, die aan het hoofd staat van deze parlementaire groep, zei: “Het probleem met deze categorie vragen is dat u misschien niet oprecht en eerlijk bent, maar u gaat heen en vindt het antwoord op deze vragen, terwijl u aan de andere kant wellicht echt oprecht bent, maar het antwoord op deze vragen niet weet.”

“Wanneer het systeem niet vraagt naar de werkelijke overtuigingen van mensen, toont het aan dat degenen die over het lot van deze asielzoekers besluiten niet goed zijn opgeleid.”

Er zijn geen officiële statistieken over het aantal mensen dat om religieuze redenen asiel aanvraagt. Maar het bewijs suggereert dat een groot deel hiervan waarschijnlijk uit moslims bestaat die tot het christendom zijn bekeerd.

Leden van de islamitische Ahmadiyyagemeente in Pakistan zijn een ander groep die vanwege het illegale karakter van hun activiteiten in dat land om verblijf in Groot-Brittannië verzoekt.

Rio Mark Miller voert het beheer van een bijeenkomst van Iraniërs die zich tot het christendom hebben bekeerd in de stad Stockton-on-Tees. Hij zegt dat ambtenaren die zich met dergelijke asielzaken bezighouden onderscheid moeten maken tussen kennis die in het hart en de ziel van een persoon zit en kennis die uit het hoofd wordt opgelepeld.

Volgens meneer Miller moeten zij vragen stellen die deze asielzoekers helpen te begrijpen waarom een persoon de overtuigingen en religie waarover zij geboren zijn opgeeft.

Maar de vraag die zich stelt is: is het mogelijk dat het huidige systeem wordt bedrogen? Kan iemand niet net doen alsof hij het geloof heeft gevonden?

Recent bekeerlingen in Duitsland hebben deze bezorgdheid aangewakkerd dat dergelijke handelingen mogelijk een grote zwendel zijn.

Het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken onderzoekt het rapport van de parlementaire groep.

Tot dusver is er geen formeel commentaar gegeven, behalve de verklaring dat richtlijnen over standpunten van religieuze groepen regelmatig worden herzien.

Er zijn nog geen plannen om statistieken bij te houden van religieuze asielaanvragen. Dit is omdat veel aanvragen ingewikkeld zijn of met andere factoren samenhangen.

Mohammed woont in Yorkshire. Hij is, net als velen anderen, in Griekenland gedoopt terwijl hij onderweg was naar Groot-Brittannië.

Hij zegt: “Om erachter te komen of iemand een echte gelovige is, moet je naar zijn prestaties in het leven kijken. De prestatie van het leven is liefde en menselijkheid… Wanneer mensen hier aankomen, zijn zij gewond en leven zij in angst. Wat zij het meest nodig hebben is liefde.”

Bron: BBC