Landwijd onderdrukking in 1404 en duidelijke overschrijding van misdaden tegen de mensheid

De landwijde onderdrukking in 1404 heeft de Islamitische Republiek en de vaststelling van het patroon “misdaden tegen de mensheid” tegen burgers in de positie van verdachte geplaatst.

De mensenrechtenorganisatie “Hey Ngaw” verklaart, gebaseerd op veldgegevens, geverifieerde documenten en informatie afkomstig van onafhankelijke en betrouwbare bronnen, dat wat de Islamitische Republiek Iran tijdens de landwijde protesten van 1404 heeft uitgevoerd, geen incidentele reactie is, maar een berekend, georganiseerd en doelgericht onderdrukkingspatroon dat duidelijk aansluit bij de definitie van “misdaden tegen de mensheid” onder internationaal gewoonterecht en het Statuut van het Internationaal Strafhof.

De bevindingen van Hey Ngaw tonen aan dat de militaire, veiligheids- en gerechtelijke structuren van de Islamitische Republiek op gecoördineerde wijze hebben opgetreden om civiele protesten met maximale mogelijk geweld neer te slaan. De doelbewuste moord op ongewapende demonstranten, waaronder kinderen, het wijdverspreide en dodelijk gebruik van wapens tegen burgers, willekeurige massale arrestaties, het opzetten van veldgerechten en militaire tribunalen en de duidelijke militarisering van straten, zijn allemaal onderdelen van een enkel beleid om openbare angst te creëren en de samenleving het zwijgen op te leggen.

Volgens meerdere en overlappende rapporten hebben massale moorden op demonstranten op verschillende plaatsen in Iran plaatsgevonden. Meerdere rapporten wijzen erop dat tijdens de recente protesten meer dan 10.000 burgers in het hele land het leven hebben verloren, een cijfer waarvan volgens uit handen gelopen verslagen en schattingen wordt aangenomen dat het aantal doden nog hoger ligt.

Het verificatieteam van deze organisatie controleert en bevestigt dagelijks de identiteit van slachtoffers, en tot nu toe zijn de identiteiten van 80 overledenen na definitieve bevestiging op de officiële platforms van deze organisatie geregistreerd en gepubliceerd; een statistiek die ongetwijfeld slechts een zeer klein deel van de werkelijke omvang van de tragedie weerspiegelt.

Op een nog gruwelijker niveau tonen gedocumenteerde bewijzen aan dat overheidsorganen zelfs medische centra niet hebben ontzien. De belegering en aanvallen op ziekenhuizen, onder meer in Ilam en Teheran, vormen niet alleen een duidelijke schending van internationaal humanitair recht, maar stellen ook de opzettelijke ontheffing van gewonden van medische zorg gelijk; gedrag dat zelf als onderdeel van “misdaden tegen de mensheid” kan worden vervolgd.

Tegelijkertijd heeft de Islamitische Republiek door het internet volledig uit te schakelen en strenge beperkingen op telefoonverkeer in te stellen, waarvan tot en met de publicatie van dit rapport de zesde opeenvolgende dag is bereikt, het land feitelijk omgevormd tot een informatievrije zone. Deze bewuste en herhaalde maatregel toont de systematische inspanning van de regering aan om de werkelijke omvang van de moord te verbergen, onafhankelijke documentatie te voorkomen en aan internationale verantwoording te ontkomen.

Het moet worden benadrukt dat wanneer een staat voortdurend en duidelijk schuldig is aan grootschalige en doelgerichte moord op burgers, de wereldgemeenschap verplicht is het principe van “Responsibility to Protect” (R2P) in te voeren. In dergelijke omstandigheden zijn stilte, neutrale verklaringen of uitingen van diepe bezorgdheid niet alleen ontoereikend, maar equivalent aan indirecte medeplichtigheid aan het misdrijf.

Hey Ngaw stelt in zijn rapport ook vast dat vertrouwen op louter diplomatieke en politieke druk zijn afschrikkende functie werkelijk verloren heeft. De wereldgemeenschap moet alle rechtmatige instrumenten voorzien in internationaal recht, waaronder bindende dwingende maatregelen onder het Handvest van de Verenigde Naties, serieus op de agenda zetten; maatregelen waarvan het doel niet politieke inmenging is, maar onmiddellijke en effectieve bescherming van burgers en het stoppen van de regering moordenaarsmachine.

Deze mensenrechtenorganisatie vraagt het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie op als eerste praktische stap door het terugtrekken van hun ambassadeurs uit Teheran en het verlagen van het niveau van diplomatieke betrekkingen, een duidelijk bericht te sturen: voortzetting van “misdaden tegen de mensheid” is niet aanvaardbaar en de politieke immuniteit van de Islamitische Republiek moet eindigen. Een dergelijke maatregel is de minst verantwoorde reactie van de internationale gemeenschap tegen een regering die systematisch en onophoudelijk de fundamentele beginselen van internationaal recht met voeten treedt.