Leraar Rasoul Badaqui vrijgelaten, Baghani naar ballingschap, Abdi en Beheshti Langaroodi in hongerstaking
Peyman Haj Mahmoud Attar, advocaat van Rasoul Badaqui, de gevangen leraar, zei tegen de Internationale Campagne voor Mensenrechten in Iran dat deze vakbondsactivist, die in september was veroordeeld tot drie jaar extra gevangenisstraf nadat zijn eerste straf van zes jaar was voltooid, met de combinatie van straffen en voorwaardelijke vrijlating in augustus 2010 door rechter Solavatee van afdeling 15 van de revolutionaire rechtbank is vrijgelaten tot zes jaar gevangenisstraf en vijf jaar ontzegging van vrije activiteiten.
Rasoul Badaqui, leraar en lid van het directiecomité van de vakbond van Iraanse leraren, werd op 11 september 2009 gearresteerd en op 13 oktober veroordeeld. In september 2015, na het uitzitten van zes jaar gevangenisstraf terwijl van zijn vrijlating werd uitgegaan, werd hij door de revolutionaire rechtbank onder voorzitterschap van rechter Mogheisseh veroordeeld tot nog een jaar gevangenisstraf onder de beschuldiging van “propagandistische activiteiten tegen het systeem” en twee jaar vanwege wat werd aangemerkt als “belediging van imam Khomeini en de opperste leider”, veroordeeld.
Peyman Haj Mahmoud Attar, de advocaat van meneer Badaqui, zei tegen de campagne: “Na combinatie van deze twee jaar en een jaar op basis van artikel 134 en met voorwaardelijke vrijlating is voortzetting van zijn gevangenisstraf vervallen.” Deze juridisch advocaat uitte hoop dat de vrijlating van meneer Badaqui een teken zou zijn dat de regering een beter standpunt tegenover leraren en vakbondsactivisten heeft ingenomen: “Deze mensen hebben werkelijk geen misdrijf begaan, geen van de beschuldigingen tegen deze personen heeft enige grond, zij hebben slechts bezwaar gemaakt ter verbetering van de levensstandaard van hun collega’s en implementatie van de wet op coördinatie van rechten en handhaving van gelijke rechten van leraren met andere ambtenaren.”
Tegelijkertijd zei een goed ingelichte bron gisteren (9 mei) tegen de campagne dat in recente dagen, gezien de naderende Internationale Dag van de Arbeid (1 mei), de druk op vakbondsactivisten, vooral leraren, is toegenomen: “Sommige actieve leraren zijn opgeroepen en hebben beloofd geen acties rond Arbeidersdag te ondernemen.”
Peyman Haj Mahmoud Attar, de juridisch advocaat die ook de verdediging van andere gevangen leden van de vakbond van leraren vertegenwoordigt, zei ook: “Ali Akbar Baghani, een ander gevangene leraar, moet deze week zich melden en zich op weg begeven naar Zabol in de provincie Sistan en Baluchistan om twee jaar ballingschap uit te zitten.” Ali Akbar Baghani leraar en vice-voorzitter van de vakbond van leraren werd samen met Mahmoud Beheshti Langaroodi op 4 mei 2010 opgeroepen naar het informatiebureau. Op donderdag 9 mei vielen veiligheidskrachten gelijktijdig hun huizen binnen en werden zij na huiszoeking meegenomen. Elk bracht ongeveer twee maanden door in isolatie in afdeling 209 van Evin-gevangenis en werden daarna onder zware borgtochtvoorwaarden vrijgelaten. Meneer Baghani werd in december 2012 door rechter Pirabbasi van afdeling 26 van de revolutionaire rechtbank veroordeeld tot één jaar gevangenisstraf en twee jaar ballingschap naar Zabol in de provincie Sistan en Baluchistan onder de beschuldiging van “propaganda tegen het systeem”, veroordeeld. Na oproeping naar het kantoor van de openbare aanklager in Evin in juni 2015 werd meneer Baghani overgebracht naar Rajaishahr-gevangenis en vrijgelaten op 16 maart 2016.
Ismail Abdi, een ander gevangen leraar en secretaris-generaal van de vakbond van Iraanse leraren, die onder twee beschuldigingen van “propaganda tegen het systeem en onderneming tegen de nationale veiligheid” tot zes jaar gevangenisstraf is veroordeeld, is vandaag (10 mei) in hongerstaking gegaan. Een bron dicht bij Ismail Abdi zei op 25 april tegen de Internationale Campagne voor Mensenrechten in Iran dat deze hongerstaking een protest tegen “de veiligheidspolitiek van vakbondsactiviteiten en vergaderingen en stakingen van arbeiders en leraren, lonen onder de armoedelijn, het verbod op onafhankelijke en vrije organisatie van de Internationale Dag van de Arbeid en de Internationale Dag van de Leraar, gebrek aan transparantie en doeltreffend optreden van de Internationale Arbeidsorganisatie ILO tegen schendingen van grondrechten van arbeiders en leraren in Iran en de eis om de beschuldiging van ‘onderneming en samenzwering met het doel tegen de nationale veiligheid van het land in te grijpen’ en andere veiligheidsbeschuldigingen uit de dossiers van protesterende arbeiders en leraren te verwijderen en deze vervalsde en verzonnen beschuldigingen uit hun eigen dossiers en die van andere gevangen arbeiders en leraren-activisten te verwijderen”. Haj Mahmoud Attar zei ook met betrekking tot de situatie van meneer Abdi dat na onze bezwaren tegen het vonnis van de revolutionaire rechtbank het gerechtshof voor hernieuwing nog geen uitspraak heeft gedaan.
Mahmoud Beheshti Langaroodi, voormalig woordvoerder van de vakbond van leraren, is sinds het begin van mei in hongerstaking gegaan. Een goed ingelichte bron zei gisteren tegen de campagne dat hij in Evin-gevangenis in hongerstaking is gegaan als protest tegen wat “wrede vonnissen van de revolutionaire rechtbank” wordt genoemd. Deze gevangen leraar schreef in een verklaring waarvan een kopie op 1 mei op de website voor lerarenrechten en arbeiders werd gepubliceerd: “Tot het moment dat het vonnis wordt opgeschort en een openbare en rechtmatige rechtszaak wordt gehouden in overeenstemming met artikel 168 van de Grondwet, zal ik in hongerstaking gaan en zal ik niets eten behalve water, thee, suiker en zout.” Hij schreef ook: “De verantwoordelijkheid voor enig onvoorzien voorval dat mij tijdens of na de hongerstaking overkomt, berust bij alle personen die stilzwijgen of onverschilligheid tonen tegenover mijn klacht.”
Mahmoud Beheshti Langaroodi, voormalig woordvoerder van de vakbond van Iraanse leraren, werd in 2013 door rechter Solavatee van afdeling 15 van de revolutionaire rechtbank veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf. Op het moment dat zijn vonnis in juni 2013 werd betekend, schreef hij op zijn Facebook-pagina: “Meneer Solavatee betekende mij mijn vonnis. Vier jaar gevangenisstraf voor onderneming en samenzwering tegen de nationale veiligheid, een jaar gevangenisstraf voor propaganda tegen het systeem, onder aftrek van vier jaar voorwaardelijke straf zou in totaal negen jaar gevangenisstraf zijn, zo eenvoudig.”
Bron: Internationale Campagne voor Mensenrechten in Iran
