“Lijdensbrief” van moeder van Narges Mohammadi

Ezzat Barzegani heeft met de publicatie van een “lijdensbrief” tegen de opgelegde druk op haar dochter Narges Mohammadi geprotesteerd. Zij verwijst in het bijzonder naar het feit dat Mohammadi wordt ontzegd telefonisch contact met haar kinderen en noemt dit een “wrede en wraakzuchtige” daad.

Het Centrum ter Verdediging van de Rechten van de Mens in Iran publiceerde een verklaring van Ezzat Barzegani. In deze verklaring, die maandag, 15 Mehr (7 oktober) werd gepubliceerd, staat: “Wat mij ertoe bracht deze lijdensbrief te schrijven, is mijn wanhoop in gesprekken met Kiana en Ali, die van hun moeder willen horen naar wie zij hunkerend uitkijken, maar ik kan niets doen.”

Narges Mohammadi, ondervoorzitter van het Centrum ter Verdediging van de Rechten van de Mens in Iran, zit sinds Ordibehesht 1394 (april 2015) in de gevangenis van Evin onder beschuldiging van “propaganda tegen het systeem” en activiteiten in de campagne Stap voor Stap voor afschaffing van de doodstraf. Zij is tot 16 jaar gevangenisstraf veroordeeld en wordt ontzegd bezoeken en telefonisch contact met haar twee kinderen.

Kiana en Ali wonen bij hun vader Taghi Rahmani buiten Iran.

Geen toegang tot medicijnen

Ezzat Barzegani schreef in haar “lijdensbrief”: “Gedurende deze lange periode van detentie is Narges slechts drie dagen verlof gegeven en heeft zij drie zware operaties ondergaan, waarvan zij nog tijdens de herstelperiode in het ziekenhuis niet eens kon genezen voordat zij naar de gevangenis werd teruggestuurd. Al lange tijd heeft zij geen toestemming om naar artsen te gaan, en zelfs geen toegang tot haar medicijnen. Bijna drie maanden lijdt zij aan tandpijn, maar haar wordt niet toegestaan naar buiten te gaan.”

Mevrouw Barzegani stelt vervolgens de vraag: “Uit welke religie, welke traditie en welke moraal voortkomende is het een moeder te ontzeggen het geluid van kinderen te horen naar wie zij hunkerend uitkijkt?”

Volgens haar overtuiging “is er in de menselijke geschiedenis zelden een regering geweest die deze schande op haar voorkomen heeft genomen, door jonge kinderen zo van hun moeder af te snijden dat zij het gezicht en de stem van hun moeder vergeten en uit het geheugen verdwijnen”.

In het vervolg van de verklaring wordt het gedrag van de gerechtelijke macht jegens Narges Mohammadi als “wreed, partijdig en wraakzuchtig” beschreven.

Een moeders hoop

Mevrouw Barzegani waarschuwde in haar verklaring: “Deze periode van lijden voor ons en deze periode van heerschappij van de heersers zal op een dag ten einde komen en de geschiedenis zal getuige zijn. Maar als moeder en lijdende vrouw in dit land zeg ik dat het menselijk geweten niet gemakkelijk van deze pijn zal genezen.”

Ezzat Barzegani heeft al meerdere keren in dit verband brieven geschreven aan Iraanse gerechtelijke en overheidsfunctionarissen, waaronder president Hassan Rouhani.

Haar brief aan Rouhani volgde op de lange hongersstaking van Narges Mohammadi. Mohammadi voerde hongersstaking als protest tegen het ontzegd worden van telefonisch contact met haar kinderen, maar deze actie leidde niet tot verandering in het gedrag van gerechtelijke functionarissen van de republiek.

Bron: DW