Medisch verlof voor christelijke burger Mohshar Parndjan en zorgen over zijn gezondheid
Mohshar (Mohtaram) Parndjan, christelijke burger en gevangene in de gevangenis van Evin die volgens berichten aan lymfeklierkanker en andere ernstige ziekten lijdt, is na maanden van ontzegging van toegang tot medische specialistische zorg voor 10 dagen met medisch verlof gestuurd. Een stap die opnieuw zorgen oproept over de gezondheidstoestand en het recht op medische behandeling van gevangenen.
Mohshar (Mohtaram) Parndjan, 50-jarige christelijke burger, is op zaterdag 25 oktober 2026 uit de gevangenis van Evin met medisch verlof gestuurd. Dit tienjarige verlof is gegeven na indiening van een loonstrook; terwijl eerdere berichten aangaven dat hij ondanks ernstige ziekten en artsenadvies voor onmiddellijke behandeling lange tijd van toegang tot medische specialistische zorg en medisch verlof verstoken was gebleven.
Volgens gepubliceerde informatie lijdt Parndjan aan lymfeklierkanker en heeft hij daarnaast ook hartproblemen en tumoren in het gebied onder de onderkaak nabij het cerebellum. Berichten wijzen op stoornissen in zijn evenwicht, beweging en spraak; zijn spraak gaat gepaard met merkbare pauzes en het gebied onder zijn onderkaak vertoont duidelijke zwelling.
Deze situatie roept ernstige zorgen op over de gevolgen van vertraging in medische zorg voor zijn gezondheid. Het tienjaagse verlof kan een gelegenheid zijn voor vervolgbehandeling, maar garandeert op zichzelf niet dat voortdurende en voldoende toegang tot gespecialiseerde zorg wordt geboden.
Mohshar Parndjan is kunstenaar, schilder en gezinshoofd; hij is vader van een student. Hij is eerder door een revolutionair tribunaal tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld en zit zijn straf uit in de gevangenis van Evin.
De verantwoordelijkheid voor het bewaken van gevangenen omvat ook de verplichting hun gezondheid en leven te beschermen. Wanneer berichten duiden op ernstige ziekte, onmiddellijke behoefte aan behandeling en vertraging in toegang tot gespecialiseerde diensten, is het geven van kortetermijnverlof onvoldoende om zorgen weg te nemen; er dient zekerheid te worden gegeven voor juiste diagnose, doeltreffende behandeling en medische vervolgzorg die aansluit op de toestand van de patiënt.
De zaak van Mohshar Parndjan vestigt ook aandacht op de situatie van christelijke burgers die wegens hun activiteiten of religieuze overtuigingen met strafveroordeling worden geconfronteerd. Over volledige details van zijn gerechtelijk dossier wordt in dit rapport voldoende informatie verstrekt; desalniettemin mag geen veroordeling ertoe leiden dat noodzakelijke medische zorg wordt onthouden.
Gezondheid en menselijke waardigheid blijven ook tijdens gevangenschap fundamentele rechten. Nu is het allerbelangrijkste dat het medisch verlof van Mohshar Parndjan zich vertaalt in een werkelijke gelegenheid om noodzakelijke zorg te ontvangen en dat zijn gezondheidstoestand zonder vertraging en met inachtneming van zijn mensenrechten wordt vervolgd.
