Na veertig jaar keren vrouwen terug naar het stadion; vrouwen hopen alle beperkingen te doorbreken

Donderdag 18 oktober zal het Iraanse nationale team in Teheran tegen Cambodja spelen in de voorronde van het WK. Voetbaltechnisch zal dit waarschijnlijk een gemakkelijke wedstrijd voor Iran zijn, maar voor de Iraanse samenleving is dit een belangrijke dag. De regering van de Islamitische Republiek Iran, die sinds de revolutie vrouwen niet heeft toegestaan het stadion te betreden en voetbalwedstrijden te bekijken, heeft na binnenlandse en buitenlandse druk ingestemd met het toelaten van een groep vrouwen naar het stadion.

Woensdagavond kondigde Amnesty International aan dat de Iraanse autoriteiten alle beperkingen op de aanwezigheid van vrouwen in stadions voor voetbalwedstrijden moeten opheffen.

Tot 1978 werden nationale en clubvoetbalwedstrijden zonder beperkingen gehouden met mannelijke en vrouwelijke toeschouwers, maar dat gebeurde daarna nooit meer.

Vrouwen hebben een hoge prijs betaald voor toegang tot het stadion. Ze hebben herhaaldelijk voor gesloten deuren gestaan, zijn soms gearresteerd, zijn soms uitgescholden en hebben zelfs de dood van een van de dochters in het Azadi-stadion meegemaakt.

Terwijl Iraanse vrouwen eindelijk toegang hebben gekregen tot het stadion, was zelfs de kaartverkoop voor deze wedstrijd niet eerlijk. Hoewel de kaartverkoop op 17 oktober op woensdag zou plaatsvinden, werd deze onverwachts een week eerder, op donderdagavond 10 oktober, gestart. De kaarten werden verkocht voor één zitplaats achter een van de doelen en de televisiecamera’s.

Maar de steun van vrouwen voor het Azadi-stadion was zo groot dat de kaarten voor de eerste zitplaats in slechts enkele minuten uitverkocht waren en sportkwesties gedwongen werden drie extra zitplaatsen voor vrouwen toe te wijzen. Uiteindelijk werd aangekondigd dat 4.000 kaarten aan vrouwen waren verkocht. Hoewel resterende stoelen in tegenspraak met FIFA-regels niet aan vrouwen werden verkocht en vrouwelijke fotografen tot nu toe geen toestemming hebben ontvangen om het stadion in te gaan.

Daarentegen waren mannen niet erg enthousiast over de wedstrijd tussen Iran en Cambodja. Media in Iran meldden dat mannen na een week kaartverkoop slechts 2.500 kaarten hebben gekocht. Dit betekent dat vrouwen in slechts één dag kaartverkoop meer interesse toonden dan mannen.

Maar de onverwachte maatregelen van autoriteiten waren niet beperkt tot eenmalige kaartverkoop aan vrouwen. Slechts enkele dagen voor de wedstrijd kondigde de politie aan dat veel vrouwelijke agenten in het stadion zouden zijn voor veiligheidskontroле. Ook gedeelde afbeeldingen op sociale media geven aan dat ‘camera’s’ zijn geïnstalleerd om vrouwen in hun zitgedeelte te controleren.

De producent van het televisieprogramma Premier League voetbal kondigde ook impliciet aan dat ‘afbeeldingen van vrouwen’ op televisie ‘niet zullen worden uitgezonden’.

Terwijl scheiding van tribune’s door hekken in het Azadi-stadion in recente dagen al veel aandacht trok, kondigde de speciale eenheid van de politie van Teheran ook aan dat parkeerplaatsen van het stadion in mannelijk en vrouwelijk zouden worden onderverdeeld, zei dat twee parkeerplaatsen voor vrouwen zijn gereserveerd waarvan ‘mannelijke toeschouwers’ het recht niet hebben daar te parkeren.

Wakker worden FIFA

Gendergescheiding gaat tot de ingang van het stadion door, en vrouwen kunnen niet via de hoofdingang het stadion betreden waar mannen binnengaan en boven de deur ‘Azadi Sportcomplex’ staat geschreven, maar vrouwen kunnen het stadion via de oostelijke ingang betreden.

Ondanks al deze beperkingen hebben autoriteiten van de Islamitische Republiek Iran niet afstand gedaan van hun verzet tegen vrouwelijke aanwezigheid in stadions. Mohammad Jafar Montazeri, procureur-generaal van de Islamitische Republiek Iran, beschreef de aanwezigheid van vrouwen in stadions als ‘berekende bewegingen van vijanden’ en de politie zei ook tegen te zijn tegen vrouwelijke aanwezigheid in stadions. Hoewel deze verzet niet kon voorkomen dat FIFA Iran dwong vrouwen kaartjes te verkopen.

Voor velen betekenen de half-open deuren van het Azadi-stadion nu een ‘overwinning’ in de eerste stap ter verwerkelijking van de geschonden rechten van vrouwen in de afgelopen 40 jaar. Maar velen spreken op sociale media met de hashtag ‘wakeupfifa’ over de schending van internationale regelgeving en de schijnbare aard van de aanwezigheid van Iraanse vrouwen in het Azadi-stadion.

Open de echte deuren voor vrouwen

Zeinab Sehhafi, bekend als Zeinab Persepolis-supporter, een van de meisjes die herhaaldelijk heeft geprobeerd naar het stadion te gaan en verschillende keren met mannelijke vermomming naar het stadion is gegaan, spreekt ook met de Farsi-afdeling van Voice of America en zegt dat de deuren van het stadion nog niet werkelijk voor vrouwen zijn geopend.

Ze zei: Ik geloof dat de deuren van het stadion echt voor vrouwen zijn geopend als vrouwen gemakkelijk kaartjes kunnen kopen voor alle Liga- en bekertoernooien en naar stadions kunnen gaan, niet dat vrouwen alleen nationale of Aziatische wedstrijden kunnen bezoeken.

Zij, die zelf herhaaldelijk is gearresteerd voor illegale toegang tot het stadion en uiteindelijk Iran heeft moeten verlaten, verwees naar arrestatie vanwege ‘ongeoorloofd stadionbezoek’ en zei: We werden gearresteerd op basis van beschuldigingen die niet strafbaar zijn onder de wetten van de Islamitische Republiek, en we moesten beloven dat we niet meer naar het stadion zouden gaan. Desondanks ging ik na elke belofte toch terug naar het stadion.

Deze Persepolis-supporter voegde eraan toe dat Iraanse vrouwen strijden om terug te keren naar veertig jaar geleden.

De Islamitische Republiek sloot na de revolutie van 1979 de stadiondeuren voor vrouwen en liet vrouwen slechts in enkele gevallen selectief het Azadi-stadion betreden. Het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de schending van vrouwenrechten in Iran door het regime van de Islamitische Republiek altijd sterk veroordeeld en geroepen om een einde te maken aan intimidatie en discriminatie tegen vrouwen die slechts hun fundamentele rechten opeisen.

Ondanks alle controverse is donderdag 18 oktober een belangrijke dag voor Iraanse vrouwen. Een dag waarop een van de zwakste wedstrijden voor Iran in haar groep mogelijk de meest belangrijke historische gebeurtenis voor helft van de Iraanse samenleving wordt.

Bron: Voice of America