Overbrenging van “Timour Hosseini” naar gevangenis Qarchak, voortzetting van druk op christelijke burgers

De overbrenging van “Timour Hosseini”, een christelijke burger, naar de gevangenis Qarchak toont aan dat veiligheidsdossiers en controversiële vonnissen tegen christelijke burgers voortduren.

Timour (Kourosh) Hosseini, een Afghaanse christelijke burger die meer dan twee decennia in Iran heeft gewoond en gewerkt, staat opnieuw in de aandacht van activisten voor rechten van religieuze minderheden. Gepubliceerde rapporten wijzen erop dat hij zondag 25 november 2025 naar de gevangenis Qarchak in Karaj is overgebracht om zijn straf uit te zitten; een overbrenging die opnieuw ernstige vragen heeft opgeroepen over de behandeling door veiligheids- en justitiële autoriteiten van burgers die hun christelijk geloof openlijk uitdragen.

Volgens ingelichte bronnen werd deze 52-jarige burger gearresteerd tijdens een nachtelijke inval door veiligheidsfunctionarissen op 11 december 2023. Volgens een ingelichte bron vielen deze functionarissen rond 22:00 uur zijn woning binnen, arresteerden hem en beslag legden op diverse brochures met betrekking tot christelijke leer. Dit soort plotselinge invallen, zonder transparantie over redenen en veiligheidsmotieven, is al jaren een zorgwekkende praktijk geworden en is herhaaldelijk bekritiseerd door mensenrechtenorganisaties.

Hosseini, die altijd bekend staat als een wet-getrouwe burger en jarenlang in het schoenmakersvak heeft gewerkt, werd na meer dan twee maanden gevangenschap op 20 februari 2024 tijdelijk vrijgelaten onder een zware borgsom van twee miljard toman. Een bedrag dat zelf getuigt van de intensiteit van de veiligheidsdossiers tegen personen die alleen onder druk staan vanwege hun religieuze overtuigingen.

Op 13 maart 2024 diende het gerechtelijk apparaat tegen Hosseini en drie andere christelijke burgers (Zahra (Hana) Golami, Hossein (Daniël) Mohammadi en Sirus Khosravi) klachten in met zware aanklachten van “lidmaatschap van een groep of vereniging met als doel de veiligheid van het land te verstoren” en “oprichting van huiskerken”. Volgens beschikbare informatie is geen enig bewijs aangedragen dat wijst op gewelddadige, georganiseerde of veiligheidsbedreigde acties, een kwestie die ook voor soortgelijke zaken is gerapporteerd en heeft geleid tot het inzicht dat analisten deze aanklachten meer politiek en ideologisch dan veiligheidsrelevant beschouwen.

De hoorzitting vond plaats op 3 juli 2024 in de tweede afdeling van de Revolutionaire Rechtbank van Shahriar en rechter Bahram Panahi veroordeelde op basis van artikel 498 van de Islamitische Strafwet alle drie de verdachten tot twee jaar gevangenisstraf en de vierde verdachte tot één jaar gevangenisstraf. Ondanks bezwaren van de veroordeelden, werd het arrest op 22 december datzelfde jaar bevestigd door afdeling 36 van het Cassatiehof van Teheran; een procedure die vanuit juridisch oogpunt opnieuw vragen oproept over de onafhankelijkheid van de gerechtelijke macht in ideologische zaken.

Op 28 februari 2025 werd een verzoek voor herziening door deze burgers ingediend bij het Hooggerechtshof, maar het Hooggerechtshof wees het verzoek zonder enige openbare toelichting af. Deze afwijzing nam de laatst mogelijke juridische kans van de verdachten weg om uitvoering van het vonnis te voorkomen.

Timour Hosseini, vader van drie kinderen en een erkende, werkzame persoon in zijn woonplaats, is nu overgebracht naar de gevangenis Qarchak, terwijl bezorgdheid toeneemt over de toestand van zijn familie en zijn gevangenisomstandigheden in een gevangenis met een lang verleden van mensenrechtenschendingen.

Deze fundamentele vraag blijft: “Waarom worden burgers die zich tot het christendom hebben bekeerd, terwijl vredige religieuze activiteiten niet strafbaar zijn gesteld in de Iraanse wet, geconfronteerd met veiligheidsbeschuldigingen, zware aanklachten en onevenredige veroordeling?”

Het recente geval toont aan dat veiligheidsmaatregelen tegen christelijke burgers niet alleen niet zijn afgenomen, maar door teun op onduidelijke wetten en ruime interpretaties een complexer en meer georganiseerd karakter hebben aangenomen.