Parlementariër meldt dat 166 koeliërs in één jaar zijn gedood en gewond

De afgevaardigde van Mahabad in het parlement kritiseert het schieten op koeliërs en stelt dat elke maand ongeveer 14 van hen worden gedood en gewond. Hij beschuldigt de regering-Rouhani ervan dat zij in de jaren 96 en 97 twee officiële routes voor koelierwerk heeft gesloten.

Jalal Mahmoudzadeh zegt dat wanneer de regering een beroep beëindigt, zij een vervangend beroep moet aanwijzen, maar dit heeft zij niet gedaan. Dit heeft ertoe geleid dat koeliërs naar informele grensroutes zijn gegaan voor hun levensonderhoud.

Het nieuwswebsite Shafaqna meldde op maandag 31 Shahrivar, stellende dat de afgevaardigde van Mahabad in de Raad van Experts van de Islamitische Republiek zei dat deze informele routes gewoonlijk worden gecontroleerd door handhavings- en grenswachten, die soms op koeliërs schieten.

Mahmoudzadeh zegt dat van de regering werd verwacht dat zij officiële routes voor goederenvervoer in grensgebieden zou aanwijzen, zodat koeliërs voertuigen en auto’s zouden kunnen gebruiken, maar niet alleen is dit niet gebeurd, maar ook de routes die in de jaren 96 en 97 officieel waren aangewezen, zijn gesloten.

Hij stelt dat in het afgelopen jaar 166 koeliërs door schoten van ambtenaren zijn gedood en gewond geraakt en zei: “Deze koeliërs zijn jonge Iraniërs en kinderen van deze regio en het is onrechtvaardig dat jonge Iraniërs door Iraanse kogels worden gedood en hun families ontheemd raken. Dit heeft gevolgen en is ook niet in het belang van het systeem vanuit veiligheidsoogpunt.”

Op de ochtend van 12 Shahrivar werden drie jonge koeliërs in het grensgebied van Sardasht en dicht bij de Iraakse grens geraakt door kogels van grenswachten van de provincie Azerbeidzjan. Zij verloren hun leven.

Amanollah Hosseinpour, afgevaardigde van Sardasht en Piranshahr, stuurde twee dagen na dit incident een brief aan president Rouhani waarin hij vroeg: “Waarom moeten weerloze en onderdrukte jongeren uit Koerdische gebieden koelierwerk doen en sterven voor een stukje brood? Helaas heeft uw regering niet alleen geen werk gecreëerd, maar heeft ook officiële koelierbazaars en officiële routes gesloten en heeft productiebedrijven naar centrale en welvarende gebieden verplaatst.”

Waarschuwing aan de Binnenlandse Zakenminister

Een dag later diende Hosseinpour een schriftelijke waarschuwing in bij de minister van Binnenlandse Zaken, Abdolreza Rahmani Fazli, met het verzoek deskundigen van dat ministerie naar de regio te sturen om, tegelijkertijd met het “organiseren van officiële grenzen, bazaars en officiële koelierroutes”, degenen verantwoordelijk voor incidenten zoals de moorden op koeliërs ter verantwoording te roepen.

Koelierwerk is een zeer inspannend en gevaarlijk beroep waaraan duizenden mensen in de westelijke provincies van Iran deelnemen vanwege werkloosheid en gebrek aan werkgelegenheid, voor hun eigen en hun familiebestaan.

Vallen van klliffen, verdrinken in rivieren, bevriezen in sneeuw en lawines, bedolven raken onder sneeuwstormen en bergstortingen, op resterende mijnen uit de Iran-Irakoorlog stappen en uiteindelijk doelwit worden van kogels van grenswachten zijn enkele van de gevaren die het leven en de gezondheid van koeliërs bedreigen.

Grenswachten stellen gewonde en gedode koeliërs in de meeste gevallen voor als smokkelaars of leden van “anti-revolutionaire” groepen. Osman Mazin, jurist en advocaat zegt dat koelierwerk geen beroep is en duidelijk tot mensenvernedering leidt, “maar dit ongewenste beroep is vanwege het gebrek aan werkgelegenheidsvoor waarden in grens- en Koerdische gebieden aan de mensen in deze gebieden opgelegd”.

“Waarom worden koeliërs doodgeschoten in plaats van gearresteerd?“

Hij zei onlangs tegen website Rouyad24: “In de wetten over koelierwerk zijn dood en moord geen strafbare handeling, dus heeft een handhavingsambtenaar niet het recht om mensenlevens te nemen zonder een definitieve uitspraak van de bevoegde rechterlijke instantie. Voor zover ik weet, is tot nu toe geen enkele ambtenaar aangeklaagd of ondervraagd vanwege het schieten op koeliërs; dit betekent dat sommigen zichzelf het recht geven om koeliërs openlijk als doodswaardig te beschouwen.”

De meeste juristen en mensenrechtenactivisten hebben herhaaldelijk benadrukt dat zelfs als sommige koeliërs bij smokkelwaar betrokken zijn, direct schieten op hen in plaats van arrestatie en overdracht aan de gerechtelijke autoriteiten voor bewijsvoering, niet gerechtvaardigd is.

De afgevaardigde van Sardasht en Piranshahr in het parlement reageerde op de dood van drie koeliërs in deze regio met: “Mijn woord gaat naar de president, de grenspatrouille en de gouverneur van Azerbeidzjan dat als iemand een misdrijf heeft gepleegd of zelfs smokkelen, deze persoon juridisch moet worden aangepakt, zo iemand moet worden gearresteerd en berecht. Waarom schieten zij?”

Tot nu toe hebben noch de functionarissen op deze vragen en vergelijkbare vragen duidelijke en overtuigende antwoorden gegeven, noch heeft de regering haar verantwoordelijkheid voor het creëren van werkgelegenheid en het beloofde organiseren en ondersteunen van koeliërs nagekomen.

Bron: DW