Prins “Reza Pahlavi”: De toekomst van Iran wordt geschreven door het volk in de straten van Teheran

Prins Reza Pahlavi sprak in een toespraak over de toekomst van Iran, gesteld dat deze wordt geschreven door het volk in de straten van Teheran.

Prins Reza Pahlavi was aanwezig op maandagavond 26 mei, overeenkomstig 5 khordad, op de ceremonie “Een pad naar het Kyros-verdrag” in Toronto, Canada, en riep in zijn toespraak op deze bijeenkomst op tot eenheid van vrije volkeren om vrede te bereiken, Iran weder op te bouwen en zich tegen het Islamitische Republikeinse regime te verzetten.

De ceremonie “Een pad naar het Kyros-verdrag” werd georganiseerd door de organisatie “Tafsik”, waarbij verschillende maatschappelijke activisten, denkers, politieke figuren en Iraniërs deelnamen. De prins benadrukte op deze ceremonie het belang van het heruitlezen van Irans historische erfgoed, met name de rol van Cyrus de Grote bij het leggen van de basis voor het concept van samenleven en menselijke waardigheid.

Reza Pahlavi begon zijn toespraak met een verwijzing naar de oude band tussen het Iraanse volk en het Jodendom en zei: “Ik ben blij dat ik vanavond naast u ben om te spreken over een visie die me na aan het hart ligt en die dag na dag dichterbij de werkelijkheid komt, en dat is het Kyros-verdrag. Cyrus de Grote herinnert ons aan een diepere waarheid. Dat de relatie tussen Iraniërs en het Joodse volk geen kwestie van diplomatie of hedendaagse politiek is, maar in de geschiedenis wortelt. Een oude, roemrijke en ongeëvenaarde geschiedenis.

Meer dan 2500 jaar geleden was deze Cyrus de Grote een Iraanse koning die het Joodse volk uit slavernij bevrijdde en hen toestond naar hun land terug te keren en hun tempel opnieuw op te bouwen. Dit was niet slechts een daad van tolerantie, maar een bevestiging van religieuze vrijheid en menselijke waardigheid. Een daad die de maatstaf voor rechtvaardige leiderschap bepaalde en de waarden van het Iraanse volk definieerde. Een volk dat niet op basis van veroveringen, maar op basis van samenleven is gesticht.

In de wereld zijn er weinig volkeren die een dergelijke gezamenlijke ervaring van oude eerbied en nieuwe solidariteit hebben gehad, en weinig mensen begrijpen hoe zwaar de prijs van tirannie is en hoe waardevol vrijheid is.”

Hij vervolgde zijn opmerkingen over wat het Iraanse volk wil: “Laat me dit duidelijk maken, het Iraanse volk zoekt geen vijandschap met Israël of een van onze buren. Het Iraanse volk wil vrede, echte en duurzame vrede met de regio en de wereld. Slechts één speler, één kracht van het kwaad staat in de weg van deze vrede. Het is niet ons volk dat oorlog aanwakkert, terrorisme verspreidt en de regio destabiliseert. Maar een bezettingsregime en een gruwelijk theocratie dat geen legitimiteit heeft om namens ons volk te spreken.”

Prins Reza vervolgde, terwijl hij de Islamitische Republiek als een bezettings- en gruwelregime beschreef en het regime kritiseerde: “Voor meer dan vier decennia heeft de Islamitische Republiek de identiteit van Iran gestolen en door gebruik te maken van onze naam en hulpbronnen, niet om het volk te dienen, maar om haat en verdeeldheid te verspreiden. Dit regime vertegenwoordigt niet de geest van ons volk, vertegenwoordigt niet het erfgoed van Cyrus en zal ook niet de toekomst van Iran vertegenwoordigen.”

Hij vervolgde ook in zijn opmerkingen over volksprotesten: “Het Iraanse volk is opgestaan niet omdat iemand hen daartoe heeft gevraagd, maar omdat de strijd voor vrijheid in hun nationale belangen en nationale aard wortelt. Ze wachten niet op toestemming, ze bedelen niet om hulp, ze zijn geen passieve spelers in het geopolitieke spel van anderen. Dit is onze beweging, dit is onze strijd en dit is ons lot dat we zelf bepalen.”

Prins Pahlavi voegde toe over de overwinning en de toekomst van Iran: “De toekomst van Iran zal niet in Wenen, Rome of Muskat worden geschreven, maar wordt geschreven in de straten van Teheran en de vier hoeken van Iran. Of de wereld ons helpt of niet, we zullen doorgaan. Of regeringen hun steun geven of hun ogen voor de werkelijkheid sluiten, het Iraanse volk zal zijn strijd voortzetten en ik ben ervan overtuigd dat zij zullen winnen.” 

Reza Pahlavi vervolgde ook: “Maar nu staat de wereld voor een keuze, een morele en strategische keuze. U kunt de overwinning van het Iraanse volk versnellen door aan hun zijde te staan, of u kunt ons lijden verlengen door hun onderdrukkers voort te blijven versterken. De grootste hulp die de wereld nu aan het Iraanse volk kan geven, is het stoppen van hulp aan dit regime. Stop de financiering ervan, stop onderhandelingen met hen als een normaal regime, niet voor ons, maar voor jezelf. Want geen enkel akkoord kan de nucleaire crisis oplossen. 

Of terrorisme van het regime, of zijn raketprogramma, of zijn gijzelingen of de economische verwoesting die het heeft veroorzaakt, geen enkel akkoord elimineert deze tenzij via een akkoord met het echte Iran. Iran dat wordt vertegenwoordigd door vertegenwoordigers van zijn volk, niet door degenen die illegaal de macht bedreigen. Echte vrede, echte welvaart en echte stabiliteit in de regio beginnen met een nieuw Iran, Iran bevrijd van dit regime.” 

Hij zei met verwijzing naar de overgang van het Islamitische Republiek: “Maar laat me duidelijk maken dat onze revolutie geen terugkeer naar het verleden is, deze revolutie is een hernieuwing van onze echte nationale geest. We zeggen niet alleen nee tegen de Islamitische Republiek. Ik stap vooruit met een duidelijke visie op een democratisch en bloeiend Iran en met een duidelijk plan voor de realisatie ervan. 

Op uitnodiging van mijn landgenoten ben ik naar voren getreden om deze beweging en deze overgang aan te voeren en ik doe dit met een team van mannen en vrouwen met verschillende achtergronden, gezichtspunten en ervaringen. Een diverse groep van verschillende mensen met het vermogen om ons vaderland terug te winnen en op te bouwen. Ik ben trots om met elk van hen samen te werken en we hopen dat u zich ook bij ons aansluit.” 

Prins Reza voegde toe met verwijzing naar het Iran Flourishing Project: “De afgelopen weken hebben mijn team en ik het Iran Flourishing Project gepresenteerd. Een uitgebreid kader voor politieke overgang en economische wederopbouw van een vrij Iran. Dit is geen droom en ook geen louter een visie, maar een specifiek, serieus plan opgesteld door experts uit binnen- en buitenland. We hebben duidelijk uitgelegd hoe we onze economie stabiliseren, instituties herbouwen en openbaar vertrouwen herstellen, want we zijn hier niet alleen om terrorisme, corruptie en onderdrukking een einde te maken, maar we weten precies hoe we ons land willen herbouwen en in deze nationale inspanning is er een plaats voor elke Iraniër. 

Hoewel de strijd voor het terugwinnen en herbouwen van Iran een Iraanse strijd is die we zelf moeten winnen, zal het Iran dat we najagen niet alleen ons baten, maar ook de hele mensheid ten goede komen. Daarom vragen we iedereen van u om bij ons aan te sluiten in deze inspanning; niet uit medelijden, maar als een investering in een vrediger en welvarender Midden-Oosten. 

We zijn nu al begonnen deze weg samen te gaan, maar we moeten voorzichtig blijven. Degenen die proberen ons tegen te houden van het bereiken van deze vrede en welvaart, zijn dezelfde als die mijn overleden vader met diep inzicht de “onheilige coalitie van rood en zwart” noemde. Communisten en islamisten die zich niet zonder strijd zullen terugtrekken.”   

Hij zei ook, verwijzend naar de terroristische aanval en de moord op twee Israëlische ambassademedewerkers in Washington: “Vorige week alleen al vermoordde deze coalitie twee andere onschuldige mensen in de straten van Washington DC. “Yaron en Sara”, Yaron was diplomaat op de Israëlische ambassade die vorig jaar deelnam aan de Iran-conferentie gehost door Nowfidé en schreef later op sociale media hoe trots hij was om aan de zijde van het grote Iraanse volk te staan. Nu zijn Yaron en Sara in de hemel, naast Poya, Nika, Navid, Hadith en veel andere van onze dappere jongeren. Vandaag beloof ik elk van hen dat we deze strijd zullen voortzetten ter nagedachtenis van hen. Ik beloof dat we zullen strijden tot aan de overwinning.” 

Prins Pahlavi sloot zijn toespraak als volgt af: “Laat vanavond het begin van een nieuw seizoen zijn. Een seizoen waarin onze oude vriendschap tussen volkeren de basis wordt voor een nieuwe alliantie van vrije volkeren. Een seizoen waarin Iraniërs en Israëliërs en alle mensen in de regio met elkaar kunnen bouwen, met elkaar kunnen handelen, met elkaar kunnen innoveren en in vrede kunnen leven. Laten we het erfgoed van Cyrus niet alleen in het geheugen, maar in praktijk terugwinnen.”