Regering erkent gebrek aan geldmiddelen onder sancties
De voortzetting van sancties op olie en petrochemische producten heeft de Iraanse regering in een nieuw stadium van “geldgebrek” gebracht. Regeringsambtenaren verbergen niet dat de particuliere sector is verzwakt en deze “altijd rijke vader” nu niet eens meer iets te besteden heeft.
Iraanse regeringsambtenaren spreken tegenwoordig meer dan ooit over begrotingstekorten. Hassan Rohani zelf zong het refrein van de regering zonder geld tijdens een reis enkele weken geleden naar Yazd. Rohani herhaalde meerdere malen tegen een menigte mensen die protesttekens droegen en betere levensstandaard eisten, waarom niemand spreekt over “miljarden bedragen die niet in de schatkist zijn teruggebracht”.
Ali Rabiei, regeringswoordvoerder, zei ook op dinsdag 12 december in een bijeenkomst met fabrikanten dat in deze situatie waarin de regering geen ontwikkelingsbegroting heeft, mensen hoop nodig hebben. Rabieis woorden waren echter volledig ontmoedigend. Hij gaf toe dat “het tijdperk van valutavergiftiging” van het land voorbij is.
Regering ambtenaren verbergen niet langer dat de particuliere sector in Iran is verzwakt en veel bedrijven en werkplaatsen hebben hun deuren moeten sluiten om in elk geval niet dieper in schulden bij werknemers te raken.
De golf van protesten van enkele maanden door werknemers van het Haft Tappeh suikerrijetcomplex, HEPCO Teheran en Arak en een aantal andere staatsondernemingen en particuliere industrieën vond plaats vanwege uitgebreide personeelsreducties, gebrek aan grondstoffen en als gevolg daarvan gebrek aan export en verkoop.
Iran heeft olie, maar kopers durven niet te kopen
Achterstallige lonen van veel werknemers en medewerkers van bedrijven en industrieën in Iran bereiken soms meer dan 15 maanden. Dit heeft ertoe geleid dat de organisaties voor planning en begroting en de uitbreiding en modernisering van Iraanse industrieën zich tot de regering hebben gewend voor hulp, maar de eerste onderminister en regeringswoordvoerder hebben beide aangegeven dat “de aandacht naar het buitenland moet worden gericht” in bijeenkomsten met industrieeigenaren.
Zij spraken ook over mogelijkheden voor internationale contacten, maar ondanks de sancties zien geen van de Iraanse economische experts hoop.
De inkomstenstromen van de regering hebben ook ernstige schommelingen ondergaan. In deze situatie is het moeilijk voor een regering die olie heeft maar geen kopers heeft, om middelen te beheren, uitgaven in te perken en kosten te dekken.
De dramatische daling van olieexport naar dagelijks 300.000 vaten, de afnemende vraag van landen naar olie en petrochemische producten enerzijds en het onvermogen om olie te verkopen en geld in dollars of euro’s te ontvangen heeft de regering in moeilijkheden gebracht. Ambtenaren van het ministerie van olie zeiden weliswaar dat zij Iraanse olie zeer snel konden verkopen, maar slaagden daar niet in.
Ishaq Jahangiri, eerste onderminister van de president, zei over de situatie van Iraanse olieverkooop dat bevriende landen en buren van Iran ook geen “moed” hebben om olie te kopen.
De sancties op olie en petrochemische industrie van de Islamitische Republiek begonnen twee jaar geleden op bevel van de Amerikaanse president en in de eerste fase werden strenge verboden en beperkingen ingesteld voor de verkoop en export van petrochemische producten. Petrochemicaliën zijn na olie het belangrijkste exportproduct van Iran.
Valutaschommelingen zijn ook een ander probleem voor de Islamitische Republiek. Aan de andere kant heeft de regering in het budgetvoorstel van 1399 speciale aandacht besteed aan het verhogen van belasting- en douane-inkomsten; verhogingen waarvan de voorzichtigheid zich manifesteerde in benzine en leidde tot recente protesten.
Bron: DW
