“Sancties straffen patiënten”

Taha Shokouri speelt op de speelplaats van het kinderkankerziekenhuis in Teheran. Hij weet niet dat de artsen die hem behandelen in het ziekenhuis Mohak medicijnen nodig hebben die essentieel zijn voor zijn chemotherapie. Mohammad is acht jaar oud. “Het verslag van correspondent Mohammad Nasiri van Associated Press over het medicijnentekort in Iran begint aldus.

De economische situatie in Iran na het eenzijdige Amerikaanse vertrek uit het nucleaire akkoord en de herinvoering van sancties tegen het land is rampzalig.

Met de ineenstorting van de waarde van de riyal zijn de kosten van geïmporteerde medicijnen gestegen tot ongekende hoogte. Ook binnenlands geproduceerde medicijnen zijn duurder geworden. Het betalen van medische kosten is een ernstige uitdaging geworden voor veel Iraniërs.

Volgens gegevens van de Verenigde Naties bedraagt het gemiddelde inkomen van Iraniërs 450 dollar per maand. Dit cijfer is echter berekend op basis van een dollarkoers van 4.600 toman. De dollarkoers is in het afgelopen jaar en enkele maanden meer dan verdrievoudigd, terwijl het gemiddelde inkomen van Iraniërs met twee derde is gedaald.

Associated Press schrijft dat veel Iraniërs Donald Trump en zijn beleid van maximale druk op de Islamitische Republiek verantwoordelijk stellen voor deze situatie.

In deze omstandigheden is het gezondheidsstelsel niet in staat de armere en achtergestelde bevolkingsgroepen te ondersteunen.

Taha’s moeder, Leila Taghizadeh, vertelde aan de correspondent van Associated Press dat één chemotherapiesessie voor haar zoon meer dan duizend dollar kost in een particulier ziekenhuis.

Het liefdadigziekenhuis Mohak is nu de reddende engel voor deze familie. Mohak betaalt alle medische kosten voor Taha. Zijn 30-jarige moeder zei dat de familie Taha dankbaar is aan de artsen en het personeel van dit ziekenhuis. Leila Taghizadeh vertelde aan de correspondent van Associated Press: “Zonder hun hulp zouden we de medische kosten voor mijn zoon niet kunnen dragen. Mijn man is een eenvoudige arbeider en de ziekte van mijn zoon is een ernstige en zeer kostbare ziekte.”

Het Mohak-ziekenhuis wordt gerund met behulp van liefdadige bijdragen en behandelt momenteel 32.000 kinderen en adolescenten onder de 16 jaar uit heel Iran.

Dr. Arasb Ahmadian, directeur van de Mohak-liefdadigheidsinstelling, vertelde aan Associated Press: “Onze grootste zorg is de onderbreking van financiële kanalen met de wereld. Door Amerikaanse financiële sancties tegen Iran is het zelfs onmogelijk geworden om liefdadige organisaties in Iran te ondersteunen. Ahmadian gaf toe dat hij langzaamaan zijn hoop verliest. Hij zei: “Medicijnen moeten toegankelijk zijn voor iedereen, er moet een oplossing zijn in het bankstelsel voor de aankoop van medicijnen.”

Na de ondertekening van het nucleaire akkoord tussen Iran en het Westen en de opheffing van internationale sancties tegen het land, hoopten veel Iraniërs op een beter leven. Maar nu, ondanks verzekeringen van Amerikaanse officiële stellen dat voedsel en medicijnen niet op de Amerikaanse sanctielijst tegen Iran staan, hebben Amerikaanse financiële sancties tegen de Islamitische Republiek handel met het buitenland – zelfs voor de aankoop van medicijnen of grondstoffen voor medicijnproductie – praktisch onmogelijk gemaakt.

Iran benadrukt dat ongeveer 95 procent van het benodigde medicijn binnenlands wordt geproduceerd en dat het land zelfs enkele producten naar buren exporteert. Dit land heeft echter behoefte aan medicijnen voor specifieke ziekten.

Nu zijn deze medicijnen schaars geworden. Velen geven de voorkeur eraan niet naar overheidsziekenhuizen te gaan omdat zij niet tegen lange wachtrijen kunnen opzien. Overheidsziekenhuizen verkeren in slechte staat. Vorige week maakte Saeed Namaki, de Iraanse minister van Gezondheid en Medische Zorg, bekend dat zijn ministerie “helemaal geen geld heeft en een zeer moeilijk jaar” doormaakt. Namaki zei: “Wanneer we geen olie verkopen, hebben wij die ervan afhankelijk zijn ook geen geld.”

Lange rijen worden elke dag gezien voor de apotheken aan 13 Aban. Deze apotheek in de Karim Khan-straat is de hoop voor degenen die op zoek zijn naar zeldzame medicijnen voor zieke familieleden.

Hamid Reza Mohammadi, 53 jaar oud, zoekt medicijnen voor zijn vrouw en dochter, die beide aan spieratrofie lijden. Hij vertelde aan de correspondent van Associated Press dat de situatie twee tot drie maanden geleden nog niet zo erg was.

Peiman Kiyvanfar, een scheidsrechter, zegt dat de koopkracht van veel Iraniërs is afgenomen en zij geen buitenlandse medicijnen meer kunnen kopen omdat de prijzen van buitenlandse medicijnen drie tot vier keer zo hoog zijn geworden. Nu kopen veel mensen binnenlands geproduceerde medicijnen.

Degenen die nog steeds de prijs van buitenlandse medicijnen kunnen betalen, wenden zich meestal tot de zwarte markt. Zoals Mahmoud Alizadeh, een 23-jarige student die op Naser Khosrow Street op zoek is naar medicijnen voor zijn moeder. Zijn 24-jarige moeder heeft ms. Hij vertelde aan de correspondent van Associated Press dat zonder medicijnen zijn jonge moeder verlamd zal worden. Hij, die drie keer zoveel heeft betaald als vorig jaar voor het medicijn van zijn moeder, zei: “Ik begrijp niet tegen wie Donald Trump deze sancties heeft ingesteld. Deze sancties straffen de patiënten.”

Bron: DW