Schendingen van mensenrechten in Iran worden niet alleen heftiger, maar ook ‘gelegitimeerd’ door wetten tegen vrijheid
Vrijdag, 19 december 2021 – Drieënzeventig jaar na de onthulling van de 30-artikelenverklaring van de mensenrechten bij de Verenigde Naties, worden veel onderwerpen uit deze verklaring openlijk geschonden door de autoriteiten van de Islamitische Republiek Iran. De Islamitische Republiek Iran heeft gedurende al haar jaren aan de macht de fundamentele rechten van burgers op grove en onmenselijke wijze geschonden en doet dit nog steeds. Ondanks de voortduring van discriminatie onder verschillende lagen van de samenleving hebben regering autoriteiten nooit hun verantwoordelijkheid willen aanvaarden voor de bescherming van burgerrechten en zijn zij nooit ter verantwoording geroepen voor schendingen van mensenrechten in Iran.
Hadi Ghaemi, directeur van de Campagne voor Mensenrechten in Iran, verwees naar de duistere geschiedenis van de Islamitische Republiek Iran bij het schenden van mensenrechten op grote schaal en zei: “Het steeds meer aan de macht komen van figuren die mensenrechten schenden en het overnemen van hoge regeringsposities door hen, heeft het vooruitzicht op verbetering van de mensenrechtensituatie in Iran nog zorgelijker gemaakt dan voorheen.”
Volgens Hadi Ghaemi: “Hoewel de autoriteiten van de Islamitische Republiek altijd naar manieren hebben gezocht om de talrijke gevallen van schendingen van mensenrechten in Iran te verbergen, hebben de groei en uitbreiding van bewegingen tegen discriminatie en het steeds sterker worden van de rechtvaardigheidsbewegingen in Iran, alsmede de ontwikkeling van sociale netwerken, het steeds moeilijker gemaakt om de waarheid verborgen te houden.”
De Campagne voor Mensenrechten in Iran waarschuwt, in aanloop naar de Internationale Dag van de Mensenrechten (10 december), terwijl zij het commitment van de Islamitische Republiek Iran benadrukt met betrekking tot naleving van de bepalingen en normen van de universele mensenrechtenverklaring, voor de verergering van veiligheids- en gerechtelijke maatregelen tegen mensenrechtenverdedigers en politieke en gewetensgevangenen, alsmede de onderdrukking van volkscbetogingen. De Campagne voor Mensenrechten in Iran vraagt de wereldgemeenschap op schendingen van mensenrechten in het systeem van de Islamitische Republiek Iran objectief en alomvattend in het oog te houden en de autoriteiten van de Islamitische Republiek verantwoordelijk te stellen voor deze schendingen van mensenrechten.
De Iraanse regering was in 1948, het jaar van de onthulling van de universele mensenrechtenverklaring, een voorstander van deze verklaring. Later, door ondertekening van het “Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten” en de goedkeuring daarvan door het Nationale Parlement in 1975, gaf zij in feite aan dit verdrag wettelijke kracht en verbond zij zich daaraan.
Het toepassen van foltering en mishandeling van politieke en gewetensgevangenen, het openlijke ontnemen van vrijheid van meningsuiting op verschillende momenten en op verschillende manieren, het toepassen van uitgebreide en systematische discriminatie tegen religieuze minderheden, het toepassen van uitgebreide wettelijke discriminatie tegen vrouwen, ernstige schending van eerlijk proces en alomvattende inmenging in de privacy van mensen, zijn slechts enkele voorbeelden van schendingen van mensenrechten in Iran die dagelijks door de machthebbers aan het volk worden opgelegd.
De autoriteiten van de Islamitische Republiek Iran hebben altijd onwaarheidsgetrouwe verhalen gegeven over schendingen van mensenrechten in Iran. Deze methode, namelijk het verbergen van de waarheid en het verdraaien van feiten, is altijd een werkwijze van de machtsapparaat in de Islamitische Republiek Iran geweest. Overheids- en mediainstellingen hebben hiervoor samen opgetreden om een sluier van leugens over de werkelijkheid van schendingen van mensenrechten in Iran te werpen.
Veiligheids- en gerechtelijke maatregelen tegen rechtsvorderaars, moeders van rechtsvorderaars en burgerrechts- en politieke activisten, alsmede ernstige en grove onderdrukking van volksbetogingen in de afgelopen maanden, zijn duidelijke voorbeelden van hoe verschillende schendingen van mensenrechten in Iran voortduren. De intensivering van deze schendingen van rechten van Iraanse burgers verhoogt ongetwijfeld de publieke woede en ontevredenheid en vergroot aan de andere kant de intensivering van onderdrukking en veiligheidsmaatregelen tegen burgers.
Hadi Ghaemi verwees naar de talrijke schendingen van mensenrechten in Iran en zei: “De verschillende vormen van discriminatie en schending van rechten van individuen in verschillende sociale lagen zijn in feite niet slechts een schending van het recht van één persoon of groep, en de gevolgen van discriminatie en geweld strekken zich gaandeweg uit over alle leden van de maatschap. Een voorbeeld hiervan is de aanvaarding van wetten die expliciet het schenden van de privacy van burgers rechtvaardigen.”
De hedendaagse Iraanse samenleving is meer dan ooit getuige van de verschillende vormen van discriminatie en schending van mensenrechten in Iran. Met de verspreiding van volksbetogingen en de stijgende stem van diegenen die om gerechtigheid roepen en burgerrchtsbewegingen, zullen steeds meer lagen van de Iraanse samenleving zich bij deze bewegingen aansluiten om hun stem van klacht en rechtsbezorgdheid te laten horen.
Bron: Campagne voor Mensenrechten Iran
