Sterfdag van dominee “Haik Houspianmehr” herinnert aan de zware prijs van geloof en godsdienstvrije in Iran

Op de sterfdag van dominee “Haik Houspianmehr”, een prominent leider van de Iraanse protestantse christenen, wordt opnieuw een dossier geopend dat symbool staat voor onderdrukking van godsdienstvrijheid, stilzwijgen van het rechtssysteem en het geloofsverstand van christenen in de Islamitische Republiek.

Op de sterfdag van dominee Haik Houspianmehr, een van de meest bekende christelijke leiders van Iran, herdenken de Farsi sprekende christengemeenschap en voorvechters van godsdienstvrijheid opnieuw de herinnering aan een man die zijn leven offerde in verdediging van het geloof, menselijke waardigheid en het recht op godsdienstvrijheid.

Haik Houspianmehr, bisschop en leider van de protestante kerk van Iran en een van de meest vooraanstaande figuren van evangelische christenen, werd in het decennium van de jaren zeventig van de Iraanse kalender op mysterieuze wijze vermoord. Zijn lichaam werd na zijn verdwijning gevonden met duidelijke sporen van ernstig geweld. Meer dan drie decennia later blijft zijn moordzaak in duisternis gehuld en is er geen transparant en onafhankelijk juridisch onderzoek naar deze misdaad ingesteld.

Dominee Houspianmehr was niet alleen een kerkleider, maar ook een duidelijke stem in verdediging van christenen en gewetensgevangenissen. Hij protesteerde herhaaldelijk tegen de arrestatie, druk en vervolging van christenen in Iran en speelde met name een sleutelrol in het geval van arrestatie en veroordeling van dominee “Mehdi Dibaj” in het informeren en internationale vervolgstappen; een actie die hem tot een gevoelig en gericht doelwit maakte voor veiligheidsinstanties.

Zijn activiteiten waren niet beperkt tot de christelijke gemeenschap. Houspianmehr verdedigde openlijk het principe van godsdienstvrijheid als een fundamenteel recht voor alle Iraanse burgers en was ervan overtuigd dat geloof een vrijwillige zaak is en buiten de sfeer van overheidsdwang valt.

De moord op dominee Haik maakte deel uit van een breder patroon van druk en systematische eliminatie van religieuze leiders en religieuze minderheden in Iran; een patroon dat in de daaropvolgende jaren voortduurde met arrestaties, gevangenschap, ballingschap en zelfs verdachte sterfgevallen van andere religieuze activisten. Christenen, met name mensen die van de islam tot het christendom zijn overgestapt, worden nog steeds geconfronteerd met beschuldigingen als “aantasting van nationale veiligheid” of “propaganda tegen het systeem”; beschuldigingen die in werkelijkheid straf voor geloof en vreedzaam religieus handelen vormen.

Ondanks pogingen om hem fysiek en moreel uit te schakelen, blijft de naam en erfenis van dominee Haik Houspianmehr levend in het collectieve geheugen van de Iraanse christenen. Voor velen is hij het symbool van “martelaarschap in het geloof” en verzet tegen onrecht; een persoonlijkheid die aantoonde dat trouw aan Christus en waarheid, zelfs in de moeilijkste omstandigheden, generaties kan inspireren.

De herdenking van zijn dood is niet alleen een herinnering aan een onopgelost misdrijf, maar ook een ernstige waarschuwing over de staat van godsdienstvrijheid in het hedendaagse Iran; een situatie die voortdurend aandacht, solidariteit en vervolgstappen van de mondiale christengemeenschap en mensenrechtenverdedigers vereist.