Stijging van prijs van voedsel en niet-voedselproducten in Iran gelijktijdig met protesten van werknemers
Gelijktijdig met voortdurende protesten van verschillende sectoren, de coronacrisis en wijdverspreide stroomuitval in heel Iran, tonen rapporten aan dat de prijsstijging van verschillende voedsel- en niet-voedselproducten in Iraanse steden aanhoudt en heeft bijgedragen aan de huidige problemen van de bevolking.
Het Iraanse persbureau voor werknemers, ILNA, meldde maandag 14 Tir over de registratie voor de aankoop van staatsgecontroleerde kip in Isfahan en schreef dat gezien het prijsverschil van 6.000 toman tussen staatsgecontroleerde en vrije kip, kopers, meestal ouderen, zich moeten registreren om staatsgecontroleerde kip aan te schaffen, zodat zij na uren wachten in de rij hun benodigde producten kunnen verkrijgen.
ILNA citeerde een koper van staatsgecontroleerde kip: “Zes kilo kip hier kost 26.000 toman per kilo, wat een totaal van ongeveer 150.000 toman uitkomt, terwijl niet-staatsgecontroleerde kip 32.000 toman per kilo kost. Een verschil van 40.000 toman is in deze slechte economische omstandigheden voor mij als onderbetaald gezinshoofd niet gering. De anderen die hier zijn, hebben zeker dezelfde economische situatie als ik.”
In een ander rapport heeft het nieuwsbureau ISNA, met verwijzing naar een stijging van 28,5 procent in medische tarieven, bericht dat zelfs iemand met verzekering “voor een consult van 80.000 toman ongeveer 60.000 toman uit eigen zak betaalt.”
Dit nieuwsbureau citeerde ook een patiënt: “Vorig jaar kostte een consult bij een superspecialist 80.000 toman, dit jaar is het 101.000 tot 400.000 toman geworden, en nu is het onduidelijk waar deze rest voor dient!?”
Het nieuwsbureau Tasnim meldde ook “stijging van de prijs van allerlei goederen, inclusief schoonmaakproducten, suiker enzovoort” en schreef: “De prijs van pasta is officieel tot 70 procent gestegen.”
Het Statistische Centrum van Iran meldde onlangs het jaarlijkse inflatiepercentage op 43 procent, waarbij de inflatie in 15 van de 31 provinciën van Iran boven de 50 procent ligt.
Met voortdurende prijsstijgingen en het feit dat het inkomsteniveau niet in verhouding staat tot de inflatie, hebben werknemers en arbeiders in verschillende sectoren tot protesten en stakingen overgegaan. In recente weken hebben de meeste stakers in de Iraanse olie- en gasindustrie het werk neergelegd uit protest tegen slechte arbeidsomstandigheden, lage lonen en ongelijkheid in loonbetaling en gelijke welzijnsvoorzieningen.
