Taliban vraagt christenen om hulp bij bouw van 25 nederzettingen voor migranten

De Taliban heeft officieel om steun verzocht bij de organisatie voor katholieke noodhulp om ontwikkelingsprogramma’s te ondersteunen die gerelateerd zijn aan de bouw van 25 nederzettingen voor migranten.

In een opvallende ontwikkeling in internationale betrekkingen en binnenlandse aangelegenheden van Afghanistan heeft “Din Mohammad Hanif”, waarnemend minister van Economie van de Talibanregering, in een officieel overleg met hoge functionarissen van de organisatie Catholic Relief Services (CRS) om deelneming van deze christelijke instelling in Afghaanse ontwikkelingsprogramma’s verzocht. Dit verzoek omvatte steun voor het project “bouw van 25 nederzettingen voor migranten”, dat de Taliban als een van hun prioriteiten heeft aangemerkt.

Tijdens dit overleg, dat in Kabul plaatsvond, benadrukte de waarnemend minister van Economie van de Taliban, terwijl hij discusseerde over voortzetting van humanitaire hulp, de noodzaak van CRS’s deelneming aan infrastructuur- en ontwikkelingsprojecten en verzocht hij deze organisatie om, naast humanitaire diensten, samen te werken aan verbetering van levensomstandigheden en het creëren van basisfaciliteiten in deze nederzettingen.

De Taliban heeft gezegd dat deze nederzettingen moeten zijn voorzien van schoon drinkwater, medische centra, scholen en andere essentiële voorzieningen, en hebben zij CRS verzocht om actief deel te nemen aan planning en uitvoering van deze projecten.

Volgens gepubliceerde rapporten heeft het ministerie van Economie van de Taliban verklaard dat de problemen van migranten en terugkeerders een van de prioriteiten van de regering zijn en dat het verschaffen van passende infrastructuur op verblijfsplaatsen, inclusief zaken die samenwerking met internationale organisaties vereisen.

Dit officiële verzoek om hulp wordt naar voren gebracht terwijl onafhankelijke rapporten aantonen dat de Talibanregering aanzienlijke controle en invloed uitoefent op humanitaire activiteiten en beperkingen heeft opgelegd aan het werk van noodhulporganisaties, waaronder het verbod op vrouwenwerk in sommige noodhulpprogramma’s, wat heeft geleid tot opschorting van veel hulp of uitvoering onder moeilijke omstandigheden.

Op internationaal niveau hebben verschillende instellingen, waaronder de Verenigde Naties en enkele landen, gewezen op de toename van de migranten crisis en de brede behoefte aan humanitaire hulp in Afghanistan. Volgens eerdere rapporten hebben de Wereldbank en humanitaire organisaties in de afgelopen jaren aanzienlijke bedragen toegewezen voor aanpak van problemen van migranten en behoeftigen in Afghanistan.

Hoewel dit overleg en verzoek om hulp van een christelijke organisatie kan worden gezien als een teken van Talibanstreven om internationale steun aan te trekken en hun imago op het wereldtoneel te verbeteren, blijft de mensenrechtensituatie in Afghanistan kritiek. Talrijke rapporten van mensenrechtenorganisaties en onafhankelijke media hebben aangetoond dat de Talibanregering ernstig onderdrukking van vrouwenrechten, religieuze minderheden en andere kwetsbare groepen bedrijft en burgerlijke en religieuze vrijheden beperkt.

Ondertussen gaat de onderdrukking van christenen in de Islamitische Republiek Iran door, met name leden van Farsissprekende christelijke gemeenschappen. Talrijke mensenrechtenrapporten, onder meer van onafhankelijke internationale groepen, hebben aangetoond dat christenen in Iran ernstige beperkingen op religieuze vrijheden, willekeurige arrestaties en druk op minderheidsgemeenschappen ondervinden; een onderwerp dat herhaaldelijk door mensenrechtenorganisaties is bekritiseerd.

Deze gebeurtenissen in twee buurlanden, namelijk het verzoek van de Taliban aan een christelijke instelling voor hulp bij ontwikkelingsprogramma’s en de voortgaande onderdrukking van christenen en andere minderheden in Iran, presenteren een ander maar gelijktijdig beeld van de toestand van religieuze vrijheden en interactie met internationale gemeenschappen, één in inspanningen om legitimiteit en internationale steun te verkrijgen en de ander op het pad van verscherping van beperkingen en onderdrukking.