Toenemende druk op families van gedode jongeren in november; vader van Burhan Mansourniya opgeroepen door IRGC-inlichtingen
Een familielid van Burhan Mansourniya, die op zaterdag 25 november werd gedood door kogels in Kermanshah, heeft tegen de Campaigners for Human Rights in Iran verklaard dat de vader van Burhan door IRGC-inlichtingen is opgeroepen en zei dat de familie van Burhan Mansourniya onder druk staat om hun zoon als “martelaar” uit te roepen.
Burhan Mansourniya, 28 jaar oud, was een gepromoveerde dierenarts en dienstplichtig soldaat die tijdens de protesten op zaterdag 25 november in Kermanshah werd geraakt door een oorlogskogel afgevuurd door politiemachten, zwaargewond raakte en 34 uur later in het Talghani ziekenhuis van Kermanshah aan zijn verwondingen bezweek. Zijn familie was gedwongen hem ’s nachts in Marivan ter aarde te bestellen.
Er zijn geen nauwkeurige statistieken over het aantal doden van de novemberprotesten in Iran. De autoriteiten van de Islamitische Republiek weigeren officiële cijfers over doden en arrestanten bekend te maken. Amnesty International heeft 304 gevallen gedocumenteerd en het nieuwsagentschap Reuters meldde, onder verwijzing naar bronnen in het Iraanse ministerie van Binnenlandse Zaken, dat ongeveer 1500 mensen werden gedood tijdens de novemberprotesten en dat ook de Iraanse leider had bevolen de protesten “op alle mogelijke manieren” te beëindigen.
De Campaigners for Human Rights in Iran hebben in een verklaring gesteld dat het gebruik van geweld door de Iraanse autoriteiten tegen betogers in Iran, inclusief het gebruik van vuurwapens en wapens, heeft geleid tot de dood van honderden mensen en dat deze acties van de regering een duidelijke en ongerechtvaardigde schending van het internationaal recht vormen en onmiddellijk moeten worden stopgezet.
Een familielid van Burhan Mansourniya vertelde de campaigners dat “nadat berichten over Burhan waren gepubliceerd, IRGC-inlichtingen zijn vader op donderdag hebben opgeroepen, ondervraagd en bedreigd: een Koerdischtalig netwerk met veel volgers in Koerdistan publiceerde berichten over Burhan en riepen de vader van Burhan op, en IRGC-inlichtingen ondervroegen en bedreigden de vader van Burhan op donderdag. Ze verzetten zich hevig tegen het publiceren van welke berichtgeving ook over Burhan en andere slachtoffers en elke publicatie zet de familie onder druk. Dit is natuurlijk niet de eerste keer dat ze de vader van Burhan hebben opgeroepen.”
Eerder vertelde een ander familielid van Burhan Mansourniya aan de campaigners dat “op de eerste dag van Burhans rouwplechtigheid in de moskee, veiligheidsinstellingen contact opnamen met zijn vader en zeiden dat hij naar de inlichtingendienst van Marivan moest gaan, maar zijn vader verzette zich en zei dat iedereen die iets met mij te maken heeft naar het midden van de moskee kan komen waar mensen zijn en wij ook zijn. Ze belden een paar keer en Burhans vader weigerde te gaan. Een paar dagen later riep IRGC-inlichtingen Burhans vader op. Het was geen bedreiging en ze stelden voor dat u zou kunnen uitroepen dat uw zoon een martelaar is en geldelijke vergoeding zou ontvangen. Dit voorstel om hem als martelaar uit te roepen en geldelijke vergoeding te geven is meermaals tegen Burhans vader gezegd, vooral omdat hij zelf een gepensioneerde medewerker van de Stichting der Martelaren is. Ze belden ook eens op dat de vrijdaggebedleider, de gouverneur van Marivan, de commandant van IRGC Marivan, de voorzitter van de Stichting der Martelaren en de vertegenwoordiger van Marivan langskomen om het huis te bezoeken om hun condoleances uit te spreken. De familie verzette zich heftig en Burhans vader belde naar de voorzitter van de Stichting der Martelaren en zei dat mijn vrouw zich niet geschikt voelt en ik stel het op prijs dat u niet komt. Dit voorstel is uiterst schandalig en de familie van Burhan verkoopt Burhans bloed niet.”
Nu vertelt een familielid hem tegen de campaigners over de voortzetting van deze druk en de aanhoudende pogingen van veiligheidsfunctionarissen om Burhan Mansourniya als martelaar uit te roepen: “De eerste druk was dat er niets zou worden gezegd, dat de familie niets zou zeggen, nergens interviews zou geven. Nu is de druk veel veel groter. Ze willen dat overheidsfunctionarissen langskomen en dat de familie van Burhan hen ontvangt. Van de vrijdaggebedleider van Marivan tot de gouverneur en de vertegenwoordiger van IRGC-inlichtingen, wat de familie tot nu toe ondanks de druk niet heeft geaccepteerd. Ze willen met camera’s, journalisten en fotografen komen en door middel van mediacampagne Burhan als martelaar en zijn familie als familie van een martelaar uitroepen. Ze hebben gezegd dat ze een dossier hebben geopend en onderzoeken hebben gedaan en het dossier gereed is om Burhan als martelaar uit te roepen, maar ze hebben tot nu toe zelfs geen enkele keer gezegd waarom Burhan werd gedood en wie zijn moordenaar of moordenaars zijn.”
Naar zijn zeggen “is de druk op families die interviews hebben gegeven en de dood van hun kinderen in de media hebben bekendgemaakt groter dan op andere families en ook de aanhoudende pogingen om hen als martelaren uit te roepen zijn hetzelfde. Een andere familie van een dode in Marivan die bijvoorbeeld zijn enige kostwinner heeft verloren en grote financiële nood heeft, wilde hun kind als martelaar laten uitroepen, maar kreeg geen antwoord. Er zijn nog een paar andere families in Marivan, maar de druk op Burhans familie contrasteert volkomen met het gebrek aan bereidheid en weigering tegenover andere families en toont op een bepaalde manier aan dat de regering de doden wil opeisen van wie de dood in detail in de media is gepubliceerd. Aan de andere kant was Burhan een soldaat van de politiemacht en voor de regering is het blijkbaar belangrijk dat een politiesoldaat wordt gedood en als martelaar wordt uitgeroepen, een belangrijk propagandamiddel is dat ze zoveel druk op de familie uitoefenen.”
Een familielid van Burhan zette de interview met de campaigners voort: “Burhan was een van de weinige mensen die in leven bleef om voor zijn dood het moment waarop hij werd geraakt en gedood aan zijn familie te vertellen. Hij was 34 uur nadat hij was geraakt nog in leven en had alles verteld. Vrienden en familie van Burhan hebben alles in de media bekendgemaakt, hoewel zijn familie vanwege de druk stilzwijgend is gebleven.”
Bron: Campaigners for Human Rights in Iran
