Toronto gastheer voor conferentie over Cyrus de Grote, Iraniërs en nationale verantwoordelijkheid
Prins Reza Pahlavi riep tijdens de herdenkingsconferentie van Cyrus op tot het behouden van vrijheid en nationale identiteit door Iraniërs.
Op vrijdag 24 oktober 2025, overeenkomstig 2 aban, vond de herdenkingsconferentie van Cyrus de Grote plaats in Toronto, Canada. Dit cultuur- en historische evenement werd bijgewoond door prominente figuren en leden van de Iraanse gemeenschap buiten het land en omvatte een reeks toespraken en artistieke programma’s.
Prins Reza Pahlavi sprak op deze ceremonie en de kern van zijn boodschap lag op het belang van het erfgoed van Cyrus de Grote, de waarden van vrijheid en tolerantie, en de verantwoordelijkheid van het Iraans zijn. De prins herinnerde aan de roemrijke geschiedenis van Iran en de prestaties van het volk in verschillende opstanden, en riep Iraniërs op tot het behoud van waardigheid, vrijheid en nationale identiteit, terwijl hij waarschuwde voor de huidige situatie in het land.
Zijn toespraak kreeg brede weerklank op sociale media en in media verbonden aan de Iraanse gemeenschap buiten het land en werd beschouwd als een oproep tot het behoud van Iran en maatregelen voor de toekomst van het land.
Prins Pahlavi begon zijn woorden op deze conferentie als volgt:
«De naam Cyrus de Grote koopt nog steeds eer voor het Iraanse volk in de wereld. Hij herinnert aan de glorie van Iran, zelfs in een tijd waarin de duistere schaduw van een anti-Iraans regime ons vaderland heeft verduisterd. Maar Cyrus is niet slechts een erfgoed en historische glorie, maar ook een boodschapper van een verantwoordelijkheid die op onze schouders rust, en ik ben hier vandaag om deze verantwoordelijkheid in herinnering te roepen en het belang en de urgentie ervan te benadrukken: de redding en herovering van Iran uit de klauwen van degenen die het hebben veranderd in hun kamp van nationalisme en onwetendheid, en die vanuit het land dat meer dan 2500 jaar geleden wieg was, onrecht over de wereld hebben verspreid.
Het is niet verwonderlijk dat de Islamitische Republiek van Cyrus’ naam afschrikt; omdat Cyrus herinnert aan alles wat dit regime niet is: Iraanse identiteit, menselijkheid, vrijheid en tolerantie.»
Hij vervolgde: «Maar in tegenstelling tot het Islamitische regime zijn wij, het Iraanse volk, erfgenamen van het pad van Cyrus. We willen macht niet voor overheersing, maar voor orde en gerechtigheid. Cyrus zei tegen zijn soldaten in Babylon: ‘Stap voorzichtig zodat je geen angst in de harten van de mensen zaait.’ Hij was de eerste heerser die macht met gematigdheid combineerde. Hij bewaarde en bevorderde vrijheid van geloof en religieuze tolerantie en leerde ons dat politiek waarheid kan en moet zijn, maar niet bedrog. Daarom herinnert de wereld zich Cyrus de Grote vandaag nog met goedkeuring, en wat in zijn eeuwige charter staat, is de basis van de mensgerichte en vrijheidsgericht wereldorde geworden.»
De prins vervolgde: «Landgenoten! Iraans zijn is niet alleen nationaliteit en afkomst, maar brengt ook verantwoordelijkheid mee:
Verantwoordelijkheid jegens vandaag en morgen van het vaderland, verantwoordelijkheid voor het behoud van waarheid, verantwoordelijkheid voor het verwerven en behouden van vrijheid,
verantwoordelijkheid voor het behoud van waardigheid en eer van elke Iraanse burger en verantwoordelijkheid om stand te houden in de strijd tegen duisternis.
Vandaag is de Iraanse regering in haar geheel bezet door islamisten en staat de tijd tegen ons. Elk moment van vertraging kost veel. Het reddingsvenster voor Iran is beperkt en als het voorbij gaat, kan het misschien nooit meer openen. Nu, in een van de moeilijkste en donkerste periodes van de Iraanse geschiedenis, gaat het niet meer om de vraag wat we moeten doen. De vraag is: als niet nu, wanneer dan? Als niet wij, wie dan? En als we vandaag niet handelen, wat zal Iran overkomen? Nu is het tijd om kleine verzetsgroepen uit te breiden en ons voor te bereiden op de laatste slag.
Naties worden groot wanneer zij hun lot met eigen handen bepalen, niet wanneer anderen voor hen beslissen. Het Iraanse volk moet ook de bepaler van zijn eigen lot zijn. Ons land verdient glorie en vrijheid en het is onze plicht om Iran terug te nemen uit handen van dit misdadige en demonische regime.»
Reza Pahlavi benadrukte ook: «Wij zijn een groot volk en hebben dit herhaaldelijk aangetoond: toen we met de kreet ‘We winnen Iran terug’ onze nationale opstand begonnen. Maar deze strijd, die in december 2017, november 2019 en de opstanden van 2022 met het offer van de onsterfe dochters en zonen van het vaderland waardevolle resultaten heeft opgeleverd, is nog niet voorbij. Het einde van deze strijd is de dag waarop Iran wordt bevrijd uit de greep van de Islamitische Republiek en de nationale soevereiniteit naar het volk terugkeert.
De dag waarop ons volk vrijkomt, zal de wereld een ander Iran zien: een Iran waarvan de middelen niet worden gebruikt voor de export van haat en terreur, maar voor vredesakkoorden en samenwerking. Een Iran dat het ‘Abraham-akkoord’ verheft tot het akkoord van Cyrus en het Midden-Oosten verzoent met tolerantie en wijsheid, zoals Cyrus de Grote deed.
Dan zal de weerklank van deze woorden van Cyrus opnieuw in de sferen van de geschiedenis weerklinken: ‘Cyrus, koning van de wereld, koning van Anshan, zoon van Cambyses. De grote goden gaven mij alle landen in handen en ik bracht dit land in rust en vrede.’
De Griekse geschiedschrijver Herodotus schrijft dat Iraniërs, vanwege de liefde en gerechtigheid van Cyrus, hem ‘vader’ noemden, en in oktober 2016 kwamen kinderen van Cyrus van overal in Iran samen in Pasargadae en riepen: ‘Iran is ons vaderland, Cyrus is onze vader!’
De prins waarschuwde en vervolgde: «Maar wij zullen niet waardig zijn van hem als we onze verantwoordelijkheid gering achten. Cyrus roept ons: Sta op, neem Iran terug uit handen van de bezettende demon. Verbind de naam Iran opnieuw met vrede en vrijheid en breng glorie en grandeur naar het vaderland terug, voordat het te laat is, voordat Iran verloren gaat.
Leve Iran»
