Veroordeling journaliste: Marziyeh Amiri veroordeeld tot 10 jaar en 148 zweepslagen
Marziyeh Amiri, een gearresteerde journaliste van de krant Shargh, is door rechter Mohammad Moghisseh veroordeeld tot (10 jaar en zes maanden gevangenisstraf) en (148 zweepslagen). Dit zware vonnis werd twee weken na de rechtszitting aan haar advocaat betekend. Marziyeh Amiri werd gearresteerd op 11 Farvardin (Dag van de Arbeider) toen zij verslag deed van werknemersbetogingen en werd naar gevangenis Evin gebracht. Volgens haar advocaat is zij beschuldigd van “11 aanklachten” om deze reden.
Arash Dolatshahi, haar advocaat, vertelde het persagentschap Borna op de vierde dag van Shahrivar dat deze journaliste vooral vervolgd werd voor “activiteiten op sociale netwerken zoals Twitter en Telegram” en dat in totaal elf aanklachten tegen mevrouw Amiri zijn ingediend.
De advocaat vervolgde: “Marziyeh Amiri was als correspondent van de krant Shargh aanwezig op het Baharestan-plein op de Dag van de Arbeider, waar zij werd aangehouden en er wordt een borgbesluit uitgevaardigd wegens verstoring van de openbare orde. Omdat zij al eerder een openstaande zaak had, wordt de borgbesluit omgezet in voorlopige hechtenis, waarna aanklachten worden toegevoegd.” De advocaat noemde de specifieke aanklachten niet in detail, maar eerder werd gesteld dat de aanklachten tegen mevrouw Amiri “acties tegen de nationale veiligheid”, “propaganda tegen het systeem” en “verstoring van de openbare orde” inhouden.
Arash Dolatshahi protesteerde tegen het vonnis van zijn cliënt en zei verder: “Deze vonnissen die tegen studenten, critici en journalisten worden uitgesproken, zijn niet waardig voor ons gerechtsstelsel en zijn ook niet in het belang van ons systeem. Bovendien stelde mevrouw Amiri zelf tijdens haar verhoren dat zij aan het basisbeginsel van het systeem gelooft en binnen dat kader kritiek en bezwaren heeft.”
Voor het eerst maakte Samira Amiri, de zus van deze journaliste, op zaterdag 2 Shahrivar het vonnis op Twitter openbaar: “Marziyeh is veroordeeld tot 148 zweepslagen en in totaal tien en een half jaar gevangenis, waarvan zes jaar uitvoerbaar is. #Marziyeh_Amiri #Arbeidsdag_Gearresteerden”
Marziyeh Amiri was journaliste voor de economische afdeling van de krant Shargh en studeerde sociale wetenschappen aan de Universiteit van Teheran. Zij zit nu meer dan drie maanden in voorlopige hechtenis. Mevrouw Amiri werd op 11 Farvardin gearresteerd tijdens de arbeidersbetogingen.
De rechtszitting van Marziyeh Amiri vond plaats op 22 Mordad in afdeling 28 van de Revolutieraad onder leiding van rechter Mohammad Moghisseh. Arash Dolatshahi, de advocaat van mevrouw Amiri, zei twee dagen na de rechtszitting op 24 Mordad in een interview met het persagentschap Ensaf News dat het bewijs tegen haar was verzameld toen mevrouw Amiri “in een bijzondere situatie” verkeerde en destijds geen toegang tot een advocaat had. Deze advocaat zei dat aangezien de rechtszitting zich meer concentreerde op onderzoekskwesties van zijn cliënt: “Wij hebben het hof verzocht meer aandacht te besteden aan onze verweer tijdens de rechtszitting dan aan materialen die tijdens het vooronderzoek zonder aanwezigheid van haar advocaat en onder speciale omstandigheden zijn verzameld.”
Arash Dolatshahi stelde vast dat zijn cliënt tijdens het onderzoek afgezonderd werd gehouden en zelfs geen toegang tot een advocaat had: “Marziyeh Amiri was in verschillende gevallen “geïsoleerd van anderen” en dit betekent dat zij niet eens in de juiste toestand was om tegen zichzelf te verklaren. Daarom geldt dit ook voor andere gevangenen die tegen haar hebben verklaard.”
Deze advocaat sprak ook over de waarde van het steunen op verklaringen van anderen tegen de verdachte in het rechterlijke oordeel: “In de wet kunnen uitspraken van de verdachte zelf alleen onder normale omstandigheden als bewijs dienen; dat wil zeggen dat er voor een bekentenis ook normale omstandigheden moeten zijn. In dit opzicht kan de verdachte tegen zichzelf alleen onder bijzondere omstandigheden bekennen opdat deze bekentenis als bewijs kan dienen.”
Gholamhossein Esmaili, woordvoerder van de Gerechtelijke Macht, betitelde ongeveer 20 dagen na de arrestatie van “Marziyeh Amiri” haar aanklacht als een veiligheidskwestie en zei over het feit dat Marziyeh Amiri geen toestemming had om een advocaat te bezoeken: “Er is een misdaad op het gebied van veiligheid aan haar toegeschreven en in dit opzicht mag niet elke advocaat optreden.”
Esmaili’s verwijzing betreft artikel 48 lid van het nieuwe Wetboek van Strafvordering, waarop het grondwettelijk systeem is gebaseerd. Volgens dit artikel moeten verdachten in veiligheidsmisdrijven tijdens het vooronderzoek hun advocaten kiezen uit de door de Gerechtelijke Macht goedgekeurde lijst. In feite is hun recht om vrij een advocaat te kiezen ontnomen.
Marziyeh Amiri lijdt aan epilepsie en haar advocaat zei in een ander interview dat hij vanwege deze ziekte herhaaldelijk om voorwaardelijke vrijlating totdat het eindvonnis wordt uitgesproken, maar dit verzoek is om onduidelijke redenen afgewezen.
Op de tweede dag van Shahrivar werd niet alleen het vonnis van Marziyeh Amiri, maar ook het vonnis van Kiumars Marzban, satiricus en journalist, bekend gemaakt. De status van Noshin Jafari, fotograaf van film en theater, is echter sinds haar arrestatie tot nu toe onduidelijk; haar familie kon haar niet opzoeken. Er zijn momenteel verschillende andere journalisten in gevangenis met soortgelijke aanklachten. Hengameh Shahidi zit met een vonnis van 9 jaar en 3 maanden gevangenis in gevangenis Evin, Masoud Kazemi met een vonnis van vier en een half jaar gevangenis waarvan twee jaar uitvoerbaar zijn.
Wijdverspreide reacties op het vreemde vonnis tegen een journaliste
Saba Azarpak schreef op zijn Twitter-account gericht aan Ibrahim Raisi: “Meneer #Raisi, ik hoop dat u niet in dezelfde fout van meneer Sadegh Larijani vervalt: “het negeren van publieke opinie” Marziyeh_Amiri is voor ons een economische correspondent die ging om over de Dag van de Arbeider verslag uit te brengen en werd gearresteerd en nu zes jaar gevangenis! Dit betekent ongerechtigheid. Hebben jullie een ander verhaal of is dit het verhaal? #PubliekeOpinie”
Zahra Alvandi, journaliste, schreef ook op Twitter: “Ik wens dat de rechter in de zaak van #Thamen_al-Hajj ook over de zaak van #Marziyeh_Amiri zou hebben geoordeel! Het opzetten van een ongeautoriseerde financiële instelling met meerdere kantoren in het hele land, het toekennen van 848 leningen ter waarde van 50 biljoen rial aan één persoon en een schuld van 4.400 miljard toman aan spaarders, is slechts een klein deel van de misdaden van Mir Ali.” Een gebruiker genaamd Golden Breid schreef op Twitter: “Dank God dat journalisten schreven dat Kiumars Marzban een satiricus is en Marziyeh Amiri een journaliste, anders zouden we bang zijn dat zij niet per ongeluk verduisteraar, economisch verderver of verkrachter zijn, wat voor zware straf zou rechtvaardigen!” Atiyeh Amiri schreef op Twitter: “Gisteren dacht ik zoveel aan Mehdi Hejati, Farhad Meysami, Nasrin Sotoudeh en Marziyeh Amiri, ik vroeg mezelf zo vaak af of de jonge generatie weet waarom deze mensen in detentie zijn? Of hebben zij hun namen überhaupt gehoord? Gisteravond tot ochtend droomde ik in de gevangenis en maak ik ontsnappingsplannen voor elk van hen.” Zahra Tohidi, student politieke wetenschappen, schreef op Twitter: “We moeten bang zijn voor het vonnis van meer dan 10 jaar gevangenis voor #Marziyeh_Amiri en het geluid van het huilen van #Noshin_Jafari als gevolg van arrestatiespanning en … Ja, het is werkelijk angstaanjagend. Zij die geen grondslag hebben om macht uit te oefenen, in stand te houden en tentoon te stellen zijn angstaanjagend. Noch menselijke noch juridische noch religieuze beginselen. P.S: Maar vóór ons moeten jullie in het machtcentrum bang voor elkaar zijn.” Een andere gebruiker genaamd Zweey Glass schreef op Twitter: “Hoe veel we ook schrijven over de vonnissen van Kiumars Marzban, Marziyeh Amiri en anderen, het is niet genoeg. Het probleem is dat we niet weten wat te zeggen. We weten niet wat te schrijven. Wat kan er überhaupt gezegd worden? Behalve een diepe zucht, een groot jammer en een luide schreeuw hebben we niets.” Een andere gebruiker genaamd Alireza Wafen schreef op Twitter: “Het is interessant dat elke protest tegen de verschrikkelijk oneerlijke toestand wordt gekoppeld aan spionage! Ik word al ziek van deze situatie .. Noord-Korea is niet eens zo chaotisch. O God, wie vervloekte deze kat-achtige aarde? #Marziyeh_Amiri”
Bron: Campagne voor mensenrechten
