Vrij Iran, een horizont van hoop na de overwinning

Prins Reza Pahlavi kondigde vanuit Vrij Iran een helder perspectief aan van hoop, vrede en bloei, na de overwinning van het Iraanse volk.

In dagen waarin het Iraanse volk met moed en volharding het pad van protest tot overwinning effent, is het schetsen van een helder en betrouwbaar toekomstperspectief van dubbel belang. In dit opzicht presenteert Prins Reza Pahlavi in zijn toespraak tot de wereldbevolking een helder beeld van Iran na de Islamitische Republiek; een Iran dat niet alleen voor zijn eigen volk, maar ook voor de regio en de wereld een constructieve en stabiliserende kracht zal zijn.

Deze woorden gaan verder dan een politieke boodschap; het is een praktisch routekaart voor de overgang van isolatie naar samenwerking, van extremisme naar rationaliteit en van onderdrukking naar bloei; een visie die is gebaseerd op nationale belangen, duurzame vrede en wereldwijde deelneming. De volledige tekst van deze boodschap is als volgt:

«Aan al onze vrienden over de hele wereld,

Iran onder het juk van de Islamitische Republiek staat in uw denken bekend om terrorisme, extremisme en armoede. Maar het werkelijke Iran, het andere Iran, is: een mooi, vredesstrevend en bloeiend Iran.

Dit is hetzelfde Iran dat voor de Islamitische Republiek bestond en hetzelfde Iran dat na de ineenstorting van dit regime opnieuw uit zijn as herrezen zal worden. Laat mij daarom duidelijk zeggen hoe Vrij Iran, na de val van dit regime, zich tegenover buren en de wereld zal gedragen.

Op het gebied van veiligheid en buitenlands beleid zal Irans nucleaire militaire programma eindigen. De steun aan terroristische groepen zal onmiddellijk stoppen. Vrij Iran zal met regionale en wereldwijde partners samenwerken om terrorisme, georganiseerde misdaad, drugssmokkel en extreem islamisme te bestrijden. Iran zal optreden als een betrouwbare vriend en stabiliserende kracht in de regio en zal een verantwoordelijke partner in wereldwijde veiligheid zijn.

Op het gebied van diplomatie zullen betrekkingen met de Verenigde Staten worden genormaliseerd en zal onze vriendschap met Amerika en het Amerikaanse volk worden hersteld. De staat Israël zal onmiddellijk worden erkend. Door het «Abraham-Akkoord» uit te breiden naar het «Cyrus-Akkoord», zullen wij Vrij Iran, Israël en de Arabische wereld samenbrengen. Een nieuw hoofdstuk zal aanbreken op basis van wederzijdse erkenning, nationale soevereiniteit en nationale belangen.

Op het gebied van energie beschikt Iran over een van de grootste olie- en gasreserves ter wereld. Vrij Iran zal zich ontwikkelen tot een betrouwbare leverancier van energie voor de vrije wereld. Het beleid zal transparant zijn. Irans acties zullen verantwoord zijn. De prijzen zullen voorspelbaar zijn.

Op het gebied van transparantie en bestuur aanvaardt en implementeert Iran internationale normen. Er zal tegen witwassen worden opgetreden. Georganiseerde corruptie zal worden ontmanteld. Publieke instellingen zullen tegenover het volk verantwoording afleggen.

Op het gebied van economie is Iran een van de laatste grote en onberoerde markten ter wereld. Onze bevolking is onderwezen en modern en heeft een diaspora die het met de hele wereld verbindt. Het democratische Iran zal zijn economie openstellen voor handel, investeringen en innovatie en zal ook over de hele wereld investeren.

Kans zal isolatie vervangen. Dit is geen abstract droom, maar een praktisch perspectief dat is gebaseerd op nationale belangen, stabiliteit en samenwerking.

Om dit te bereiken is het nu tijd om aan de zijde van het Iraanse volk te staan. De val van de Islamitische Republiek en de vestiging van een seculaire en democratische regering in Iran zal niet alleen eer aan mijn volk herstellen, maar zal ook ten goede komen aan de regio en de wereld.

Vrij Iran zal een kracht voor vrede zijn; voor bloei en voor partnerschap.»