فریاد از اوین، اتهام مستقیم یک وکیل زندانی به علی خامنهای
فریاد «محمد نجفی» وکیل زندانی از اوین، نقش علی خامنهای در خونریزی با رد رفراندوم را افشا کرد.
یک پیام صوتی کوتاه از درون زندان اوین، بار دیگر پرده از شکاف عمیق میان حاکمیت و جامعه ایران برداشت؛ پیامی که در آن محمد نجفی وکیل زندانی و فعال حقوق بشر، با لحنی بیسابقه و صریح، علی خامنهای را مستقیما مسئول کشیدهشدن کشور به خشونت، خونریزی و فروپاشی سیاسی میداند.
محمد نجفی در این پیام که از داخل زندان اوین منتشر شده، امتناع حکومت از پذیرش خواست عمومی برای برگزاری رفراندوم را ریشه اعتراضات گسترده و بحرانهای کنونی کشور معرفی میکند و با خطاب قراردادن رهبر جمهوری اسلامی میگوید: «هشدار داده بودم به خاطر ایران و جلوگیری از جنگ و کشتار «تصمیم کبری» بگیر، تن بده به رفراندوم تا کار نکشد به خون و زور مردم، اما تو تصمیم نگرفتی، نمُردی و کشتی.»
این سخنان در شرایطی مطرح میشود که ایران در ماههای اخیر شاهد یکی از گستردهترین و خونینترین موجهای اعتراضات مردمی بوده و سرکوب خشونتبار معترضان، واکنشهای گسترده داخلی و بینالمللی را در پی داشته است. نجفی در پیام خود تاکید میکند که بستهشدن تمام راههای اصلاح، اعتراض مدنی و مشارکت سیاسی، جامعه را به نقطه انفجار رسانده است.
محمد نجفی وکیل دادگستری و از چهرههای شناختهشده حقوق بشری، سالهاست بهدلیل پیگیری پروندههای مربوط به کشتار، شکنجه و نقض حقوق زندانیان سیاسی، هدف فشارهای امنیتی قرار دارد. او بارها بازداشت و در مجموع به بیش از ۱۴ سال حبس محکوم شده است؛ محکومیتهایی که به گفته نهادهای حقوق بشری، صرفا بهدلیل استفاده از حق آزادی بیان و انجام وظایف حرفهای یک وکیل صادر شدهاند.
در ادامه این پیام صوتی، نجفی با لحنی بهمراتب تندتر، خامنهای را متهم میکند که با سوءاستفاده از دین، مسئول مستقیم خونریزیهاست و میگوید: «او به نام اسلام و دین، خون جوانان وطن را ریخته و از جسدها مناره ساخته است.» عبارتی که بهروشنی نشاندهنده عمق خشم و ناامیدی گوینده از ساختار قدرت در ایران است.
این وکیل زندانی همچنین خامنهای را رهبری توصیف میکند که «تا کمرش در خون مردم است» و در ادامه خطاب به او میگوید: «هموطنان را به جان هم انداختی، خون هر دو طرف به گردن توست. تویی که همه راههای اصلاح و اعتراض را بستی.»
نجفی در پایان پیام خود، تصویری تلخ از وضعیت کشور ترسیم میکند و میگوید: «باید خون گریست بر ملتی که رهبرش خامنهای است.»
پیام محمد نجفی تنها یک اعتراض شخصی از درون زندان نیست، بلکه کیفرخواستی سیاسی علیه ساختاری است که بهگفته منتقدان، با حذف صندوق رای، سرکوب صداهای مخالف و بستن هر مسیر مسالمتآمیز تغییر، جامعه را به سمت خشونت سوق داده است. در سالهای اخیر، درخواست برگزاری رفراندوم بهعنوان راهی کمهزینه برای عبور از بحران، بارها از سوی فعالان مدنی، حقوقدانان و حتی برخی چهرههای سیاسی مطرح شده، اما همواره با رد قاطع حاکمیت روبهرو بوده است.
اکنون، صدای یک وکیل زندانی از دل اوین، این پرسش را دوباره به صدر افکار عمومی بازگردانده است: «وقتی همه راهها بسته میشود، مسئول خونهایی که ریخته میشود چه کسی است؟»
پیام محمد نجفی از درون زندان اوین را نمیتوان صرفا یک اعتراض شخصی یا یک فریاد احساسی دانست؛ این پیام، صورتبندی عریان یک واقعیت سیاسی است: «خشونت، محصول مستقیم انسداد سیاسی است، نه واکنش ناگهانی خیابان.»
در تمام نظامهای سیاسی، رفراندوم آخرین سوپاپ اطمینان پیش از انفجار اجتماعی است. هنگامی که ساختار قدرت حتی این ابزار حداقلی را نیز برنمیتابد، عملا جامعه را در برابر یک انتخاب قرار میدهد: یا تسلیم مطلق، یا اعتراض پرهزینه. تجربه ایران نشان داده است که حاکمیت نهتنها تسلیم را تشویق نکرده، بلکه حتی اعتراض مسالمتآمیز را نیز جرمانگاری کرده است.
آنچه نجفی با واژه «تصمیم کبری» از آن یاد میکند، دقیقا همین نقطه تاریخی است، لحظهای که رهبر یک نظام باید میان حفظ قدرت به هر قیمت و حفظ جان مردم، یکی را انتخاب کند. امتناع از برگزاری رفراندوم، بهویژه در شرایط بحران فراگیر، نه بیتصمیمی، بلکه یک تصمیم آگاهانه است؛ تصمیمی که هزینه آن را نه حاکمان، بلکه شهروندان با جان خود میپردازند.
حاکمیتی که همه راههای اصلاح را میبندد، رسانهها را خفه میکند، احزاب را حذف میکند، معترضان را سرکوب میکند و وکلای مدافع حقوق بشر را زندانی میکند، دیگر نمیتواند از «آشوب» سخن بگوید. در چنین ساختاری، اعتراض نه انحراف، بلکه واکنش طبیعی جامعه به انسداد کامل است.
اهمیت پیام نجفی در این است که مسئولیت را از سطح «رخدادهای خیابانی» به راس هرم قدرت منتقل میکند. وقتی او میگوید: «هموطنان را به جان هم انداختی، خون هر دو طرف به گردن توست»، در واقع به یک اصل بنیادین سیاست اشاره میکند: «کسی که راههای قانونی را میبندد، طراح صحنه خشونت است؛ حتی اگر شخصا اسلحه به دست نگیرد.»
سرکوب خونین اعتراضات، زندانیکردن منتقدان، و حذف کامل امکان مشارکت سیاسی، همگی نشان میدهند که مسئله ایران «سوءمدیریت مقطعی» نیست، بلکه بحران مشروعیت ساختاری است. در چنین شرایطی، درخواست رفراندوم نه یک مطالبه رادیکال، بلکه حداقل عقلانیت سیاسی است؛ مطالبهای که رد آن، عملا چراغ سبز به تداوم خونریزی است.
صدای نجفی از اوین، یادآور این حقیقت تلخ است که زندانها در ایران دیگر محل خاموشکردن صداها نیستند، بلکه به تریبونهایی ناخواسته برای افشای حقیقت تبدیل شدهاند. حقیقتی که میگوید: «وقتی رای ممنوع میشود، خیابان جای صندوق را میگیرد و وقتی صندوق حذف میشود، مسئول خونها مشخص است.»
#محمد_نجفی
#اوین
#حقوق_بشر
#رفراندوم_ممنوع
#سرکوب_سیاسی
#اعتراضات_ایران
#خامنهای
#IranProtests
#HumanRightsIran
#PoliticalCrackdown
